6 maja 2009

Krzysztof Wirpsza

Z cyklu: Dodekaedr - dwanaście czakr ♦ Część pierwsza: czakry mechaniczne

Był sobie czas
czyli o sześciu czakrach mechanicznych, jako preludium metafizycznej przygody

Wyspa Tapatuka

Na wyspie Tapatuka świeci słońce. Wszystko tu jest znane i swojskie, ponieważ widzimy to wyraźnie w świetle. To światło to świadomość. Świadomość jest to rzeczywistość taka, jaką się nam w tej chwili wydaje. Jednak wyspa Tapatuka otoczona jest murem. Co jest za murem? Tego nie wiemy, ponieważ mur jest wysoki, i to co za nim tkwi pogrążone w ciemności. Domyślamy się, że znajduje się tam ocean niewiadomego, okalający wyspę, ale z całą pewnością nie da się tego powiedzieć, bo i nikt z nas póki co tam nie był. Każda z dwunastu czakr dodekaedru jest wyspą Tapatuka. Każda z dwunastu czakr posiada dwie strefy - strefę wewnątrz muru, i strefę za murem. Mur, który rozdziela te dwie strefy, jest murem oddzielającym (pozornie!) mnie od ciebie. Jest murem oddzielającym (pozornie!) mnie od świata. Zburzenie tego iluzorycznego muru jest celem i marzeniem duchowej filozofii.

... (ciąg dalszy dostępny w abonamencie)