21 września 2009

Krzysztof Wirpsza

Z cyklu: "Dodekaedr: dwanaście czakr"
Wszystko co jest i być może
- czyli o enneagramowej Dziewiątce, jako Matrycy Istnienia

Dodekaedr jest dwunastostopniowym grafem, opierającym się na założeniu, że Wszechświat posiada dwanaście poziomów (szczebli). To, że pełnię natury wszechświata opisuje Dziesiątka mówili już numerolodzy - dziesięć miało wyrażać pełnię wszechrzeczy, Krąg Istnienia, czy koło medicine. Obecność dwóch dodatkowych stopni, Jedenastki i Dwunastki, wiąże się z ideą iluzoryczności takiego dziesięciostopniowego systemu. Jeżeli system jest błędny jako taki, to potrzebny jest jakaś alternatywa. Dwa dodatkowe szczeble są właśnie próbą sięgnięcia ku tej alternatywie, zwanej przez nas Prawdą, lub Punktem X. Same w sobie Jedenastka i Dwunastka też są iluzoryczne, podobnie jak cały Dodekaedr, ponieważ jedynie Prawda jest prawdziwa, a tej nie zawrze żaden system. Jednak w odróżnieniu od pozostałych Dziesięciu, dwa ostatnie szczeble przynajmniej sięgają ku Prawdzie. Są zatem jak przysłowiowy cierń, którym pozbywamy się wbitej drzazgi. Choć sam kłuje, a jednak ostatecznie od kłucia ma nas zbawić.

... (ciąg dalszy dostępny w abonamencie)