zdj璚ie Autora

27 kwietnia 2015

Lena Ward

Cz這wiecza Algiz

Kategoria: Runy
Tematy/tagi: germa雟ka mitologiaruny

Do tej pory uto窺amia豉m cz這wieka z Mannaz. Wiadomo „man” – cz這wiek. Sytuacja uleg豉 zmianie po tym, gdy w poszukiwaniu iskry natchnienia kolejny raz przegl康a豉m mitologi germa雟k.

Podpieraj帷 si Arturem Szrejterem (Mitologia germa雟ka), jak r闚nie Edd poetyck (V鏊usp wers 17-18), mo積a zacytowa nast瘼uj帷e historie:

„Pewnego razu po Midgardzie podr騜owali Odyn, jego brat (cho s tacy, co przecz wi瞛om ich krwi) H鏮ir i Loki. Id帷 morskim wybrze瞠m, natkn瘭i si na rosn帷e obok siebie dwa drzewa — jesion i wi您.
H鏮ir przeszed obok nich oboj皻nie, ale Loki przystan掖 i rzek do Odyna:
— Bracie krwi (Loki i Odyn przysi璕li sobie wieczn przyja潯, umocnion wsp鏊not krwi), zawsze chcia貫, by Midgard zamieszkiwa造 istoty nam pos逝szne. Czy nie by這by dobre, gdyby鄉y z tych drzew stworzyli nowe plemi?
— To by by這 dobre — odpar Odyn.
I sta這 si, 瞠 z jesionu (askr) powsta m篹czyzna o imieniu Askr, za z wi您u (embla,) — kobieta, Embla. Le瞠li jednak nieruchomo, lica mieli blade, bez 郵adu 篡cia.
Przeto Odyn tchn掖 w nich moc oddychania, H鏮ir ofiarowa im dusz, za Loki — ciep這 gor帷ej krwi, a policzkom rumie鎍e. Od Askra i Embli pochodz wszyscy ludzie, nawet nasi wrogowie, m闚i帷y innym j瞛ykiem. Tak w豉郾ie Midgard zape軟i si s逝gami bog闚.”

EDDA POETYCKA
WIESZCZBA W烴WY (V烴USP)

„17. Wtedy z tej rzeszy zst徙ili trzej Asowie,
Mocni i mi這軼iwi, do mgie niebytu;
Ujrzeli na ziemi w niemocy le膨cych
Aska i Embl, nie鈍iadomych losu.

18. Ducha nie mieli i tchu nie mieli,
Ni krwi, ni g這su, ni rumie鎍闚 zdrowych;
Dech da im Odin, a dusz da H霵ir,
Krew da im Lothur i rumieniec zdrowy.”

W tych dw鏂h cytatach s oczywi軼ie pewne rozbie積o軼i (jak to zwykle bywa w przypadku relacji z pocz徠k闚 istnienia 鈍iata). Na przyk豉d wi瘯szo嗆 interpretator闚 przyj窸a traktowa Lotrhura (P這n帷y) jako Lokiego, inni natomiast twierdz, 瞠 absolutnie nie, bo kupy si to nie trzyma i w og鏊e nieprawda. (Osobi軼ie przychylam si do pierwszej wersji. Chocia瘺y z uwagi na to, 瞠 lepiej pasuje do mojej teorii i wizji romantycznej ca貫j historii).

Od pocz徠ku. W micie o stworzeniu cz這wieka zobaczy豉m analogi do Algiz i przeanalizowa豉m go w豉郾ie w tym kontek軼ie. Po pierwsze, historia wskazuje na nasz troist, synergiczn natr, jako istot obdarzonych 鈍iadomo軼i (oddech), dusz i energi (篡ciodajne ciep這 – krew i rumieniec zdrowy). Bez kt鏎egokolwiek z tych atrybut闚 nie jeste鄉y kompletni jako ludzie.

Wszystko zaczyna si od 鈍iadomo軼i (oddech) i co w tym wypadku jest z ni powi您ane: percepcj i intelektem. Bez niej nie by這by ani tych dywagacji, ani innych „atrakcji”, jakie zapewnia nam nasza ja潯. Przyczyna wszelkich nieszcz窷 tego 鈍iata – ego. 安iadome swego istnienia oko – licz帷e, oceniaj帷e, wa膨ce, analizuj帷e; 鈍iadome wybor闚 i ich konsekwencji, reaguj帷e na bod嬈e neurotyczne ego. Nie mogliby鄉y skorzysta z pozosta造ch dobrodziejstw ludzkiej natury, gdyby nie „鈍iadomo嗆” – oddech i podpi皻a pod to percepcja. W tym przypadku, 鈍iadomo嗆 traktuj jako intelekt po陰czony z percepcj, poniewa dopiero odbieranie bod嬈闚 i ich intelektualna analiza umo磧iwia podj璚ie adekwatnych do sytuacji dzia豉. 安iat zmys堯w daje nam informacje potrzebne do funkcjonowania w tej rzeczywisto軼i. Natomiast rozum jest narz璠ziem, dzi瘯i kt鏎emu mo瞠my zadawa pytania i znajdywa odpowiedzi. To, jakie wnioski wyci庵niemy i jakie dzia豉nia podejmiemy - zale篡 od naszego ego. Nie鈍iadomi otoczenia jeste鄉y skazani na 鄉ier, jak ka盥a 篡wa istota, kt鏎a bez informacji o taczaj帷ym j 鈔odowisku ginie.

Zaraz po podpi璚iu Aska i Embli do 鈍iata zmys堯w „za豉dowano” im ziarno bosko軼i - dusz. To dzi瘯i niej mo瞠my wzrasta. To ona jest nasz bram do wy窺zych wymiar闚 i innych 鈍iat闚. To ona umo磧iwia nam przekraczanie barier cia豉 i tr鎩wymiarowej rzeczywisto軼i - pomaga osi庵n望 „niemo磧iwe”. To dzi瘯i niej wznosimy si ponad zwierz璚e reagowanie i rozpoczynamy boskie kreowanie.

„Rumieniec zdrowy” jest iskr 篡cia. Si陰, kt鏎a kr捫y w naszym ciele i daje impuls do wszystkich przemian i reakcji w nim zachodz帷ych. To nasza „wola”, kt鏎a dla niekt鏎ych jest niewol, a dla innych wolno軼i. Niewa積e, czy rozpatrujemy j w aspekcie fizycznym (instynkt przetrwania), czy w metafizycznym (rozw鎩 duchowy). Wola jest nieuchwytn, magiczn energi, kt鏎a popycha nas nieustannie do przodu – bardziej i mocniej.

Te trzy aspekty ludzkiej natury zosta造 zamkni皻e w zmy郵ne opakowanie cia豉 fizycznego. A tak, cia這...

Nordycki opis stworzenia cz這wieka jest w sumie bardzo podobny do judeochrze軼ija雟kiego. W pierwszym przypadku bogowie zrobili cz這wieka z drzewa. W drugim - B鏬 ulepi Adama z gliny (przy okazji prac irygacyjnych). W obu opisach nasza fizyczna pow這ka jest bezpo鈔ednio zwi您ana z materi TEGO 鈍iata.

Powracaj帷 do Biblii: „B鏬 Ojciec” stworzy cz這wieka na sw鎩 obraz i podobie雟two (dusza) i „tchn掖 w jego nozdrza tchnienie 篡cia, wskutek czego sta si cz這wiek istot 篡w” (鈍iadomo嗆 i percepcja).

„Rdz 1,26
A wreszcie rzek B鏬: ”Uczy闓y cz這wieka na Nasz obraz, podobnego Nam. (...)”
Rdz 1,27
Stworzy wi璚 B鏬 cz這wieka na sw鎩 obraz, na obraz Bo篡 go stworzy: stworzy m篹czyzn i niewiast.
[...]
Rdz 2,04
Oto s dzieje pocz徠k闚 po stworzeniu nieba i ziemi. Gdy Pan B鏬 uczyni ziemi i niebo,
Rdz 2,05
nie by這 jeszcze 瘸dnego krzewu polnego na ziemi, ani 瘸dna trawa polna jeszcze nie wzesz豉 – bo Pan B鏬 nie zsy豉 deszczu na ziemi i nie by這 cz這wieka, kt鏎y by uprawia ziemi
Rdz 2,06
i r闚 kopa w ziemi, aby w ten spos鏏 nawadnia ca陰 powierzchni gleby –
Rdz 2,07
wtedy to Pan B鏬 ulepi cz這wieka z prochu ziemi i tchn掖 w jego nozdrza tchnienie 篡cia, wskutek czego sta si cz這wiek istot 篡w.”

R騜nica pomi璠zy tymi historiami polega na tym, 瞠 w tej drugiej, po otrzymaniu duszy i 鈍iadomo軼i (znowu wspomniany oddech), po (woln) wol cz這wiek musia si璕n望 sam.

„Rdz 3,01
A w捫 by bardziej przebieg造 ni wszystkie zwierz皻a l康owe, kt鏎e Pan B鏬 stworzy. On to rzek do niewiasty: ”Czy rzeczywi軼ie B鏬 powiedzia: Nie jedzcie owoc闚 ze wszystkich drzew tego ogrodu?”
Rdz 3,02
Niewiasta odpowiedzia豉 w篹owi: ”Owoce z drzew tego ogrodu je嗆 mo瞠my,
Rdz 3,03
tylko o owocach z drzewa, kt鏎e jest w 鈔odku ogrodu, B鏬 powiedzia: Nie wolno wam je嗆 z niego, a nawet go dotyka, aby軼ie nie pomarli”.
Rdz 3,04
Wtedy rzek w捫 do niewiasty: ”Na pewno nie umrzecie!
Rdz 3,05
Ale wie B鏬, 瞠 gdy spo篡jecie owoc z tego drzewa, otworz si wam oczy i tak jak B鏬 b璠ziecie znali dobro i z這”.
(...)
Rdz 3,07
A wtedy otworzy造 si im obojgu oczy i poznali, 瞠 s nadzy; spletli wi璚 ga陰zki figowe i zrobili sobie przepaski.”

Dop鏦i pierwsi ludzie nie zjedli owocu z Drzewa Poznania, byli tylko rozumnymi zwierz皻ami. Pos逝szni, 篡j帷y w idealnym 鈔odowisku i s這dkiej nie鈍iadomo軼i. Uzmys豉wia to, 瞠 wolna wola nie jest czym danym nam z g鏎y i oczywistym. Po woln wol musimy si璕n望 sami.

A mo瞠 B鏬 zrobi Adamowi i Ewie test? Na 鈔odku (!) ogrodu posadzi drzewo i powiedzia „nie rusza”. Tak zupe軟ie szczerze i mi璠zy nami -  sprawdzian by o wyj徠kowo obni穎nym stopniu trudno軼i (瞠by nie powiedzie prowokacja), ale i czasy by造 inne.

Na szcz窷cie (?) Adam i Ewa zdali go. Cz這wiek przez swoje dzia豉nie (wyb鏎) m鏬 aktywowa dany mu potencja (poznanie r騜nic mi璠zy dobrem i z貫m – ugruntowanie w dualnym 鈍iecie, po陰czonym bezpo鈔ednio ze 鈍iadomo軼i ego).

Ostatni rzecz, na kt鏎 chcia豉bym zwr鏂i uwag w kontek軼ie analizy por闚nawczej, to sprawa w篹a. Jest on oczywi軼ie tym z造m szubrawcem, wodz帷ym na pokuszenie, jednak gdyby nie jego z這te usta i dobry marketing, to Ewa nigdy nie odkry豉by potencja逝 wolnej woli. Nie przypominam sobie, 瞠by Loki kiedykolwiek wyst瘼owa pod postaci w篹a. Mia on jednak zdolno嗆 zmieniania kszta速u, wi璚... kto wie? No i tak, jak Szatan (w s這wa tego znaczeniu „przeciwnik”), gra on niew徠pliwie rol „czarnego” (a przynajmniej szarego) charakteru i oportunisty wzgl璠em bog闚. Nawet je郵i nie uznamy w biblijnym w篹u Lokiego (sama przyznaj - troch mnie ponios這 z tym mieszaniem w徠k闚), to warto wspomnie, 瞠 mia on „w篹owego” syna Jormunganda. Opasa on swym cia貫m Midgard – 鈍iat ludzi. Podczas Ragnar闥u wy這ni si z oceanu i pokryje swym jadem ca陰 ziemi i niebo.

W mitologii germa雟kiej wyst瘼uje te w捫 bardzo mocno zwi您any z drzewem – Nidh鐷g („K御aj帷y L瘯”). Podgryza on jeden z korzeni Yggdrasila (Drzewa 安iat闚). Po瞠ra te cia豉 umar造ch wst瘼uj帷ych do za鈍iat闚. W Biblii, po zjedzeniu owocu z Drzewa Poznania, Adam i Ewa schowali si przed Bogiem. Odczuli po raz pierwszy l瘯. Kto wie, mo瞠 nawet by on k御aj帷y? Po czym zostali wygnani z Raju i stali si 鄉iertelni.

„Rdz 3,22
Po czym Pan B鏬 rzek: ”Oto cz這wiek sta si taki jak My: zna dobro i z這; niechaj teraz nie wyci庵nie przypadkiem r瘯i, aby zerwa owoc tak瞠 z drzewa 篡cia, zje嗆 go i 篡 na wieki”.
(...)
Rdz 3,24
Wygnawszy za cz這wieka, B鏬 postawi przed ogrodem Eden cherub闚 i po造skuj帷e ostrze miecza, aby strzec drogi do drzewa 篡cia.”

(W mitologii germa雟kiej rol cherub闚 odgrywa豉 Idun – bogini wiosny strzeg帷a kosza ze z這tymi jab趾ami, zapewniaj帷ymi Bogom wieczn m這do嗆).

Mimo podobie雟tw obu wersji - ta germa雟ka podoba mi si o wiele bardziej. Poza tym ca造 wszech鈍iat wedle tej mitologii, jak r闚nie nasza cielesna pow這ka, jest oparty na strukturze drzewa. Dla mnie to zaznaczenie relacji mikro- i makrokosmosu. Kszta速 drzewa jest r闚nie pierwszym, jaki widz, w runie Algiz.

Atrybuty ludzkiej natury (dusza, rozum i energia) widz w trzech rozga喚zieniach tej runy. Pos逝guj帷 si wsp馧czesn nomenklatur, nazwa豉bym je pod鈍iadomo軼i (energia), 鈍iadomo軼i (rozum) i nad鈍iadomo軼i (dusza). B璠帷 zjawiskami niematerialnymi, rozrastaj si ponad cia這 fizyczne (konar), jak ga喚zie w Algiz.


Znaczenie tej runy to te „這”. Niekt鏎zy dostrzegaj Algiz w kszta販ie poro瘸 tego zwierz璚ia. υ, mimo imponuj帷ej masy i wielko軼i, jest doskonale przystosowany do poruszania si po bagnistym terenie. Nam tak mo磧iwo嗆 daje dusza i bezpo鈔ednio od niej pochodz帷a intuicja. W tym kontek軼ie grz御ki teren to os康y rozumu. Tak naprawd, to nie mo瞠my by niczego pewni. Wszystko zale篡 od prawdziwego poznania natury rzeczy i kontekstu. Dobrze by by這 przeanalizowa te kontekst kontekstu, co pr璠zej czy p騧niej doprowadzi ka盥ego zr闚nowa穎nego do ob喚du. Aby temu zapobiec, mamy dusz – intuicj. Dzi瘯i niej mo瞠my dokona wyboru (podj望 dzia豉nia) bez znajomo軼i wszystkich fakt闚.

Pi瘯ne 這paty – poro瞠 這sia, kt鏎e mo瞠 s逝篡 do obrony lub ataku – wskazuj na potencja mo磧iwo嗆 dzia豉nia. Mam narz璠zie i mog je wykorzysta adekwatnie do sytuacji. O tym w豉郾ie m闚i energia Algiz, kt鏎a jest, moim zdaniem, jedn z najbardziej aktywnych i przedsi瑿iorczych run. Dlatego, niezale積ie od spolegliwego, a nawet nieco „ciapowatego” wra瞠nia, jakie mo瞠 na nas robi 這, musimy pami皻a o ogromnej sile jaka idzie za tym zwierz璚iem. Tak samo powinno by z nami. ζgodni i spokojni na co dzie. Ostro積ie i z rozwag poruszaj帷y si po grz御kim gruncie rzeczywisto軼i. Gotowi u篡 wszelkich dost瘼nych 鈔odk闚 w chwili zagro瞠nia. Pami皻aj帷y o swojej prawdziwej, boskiej naturze, kt鏎a si璕a ponad 鈍iat fizyczny – do nieba.

Korekta przez: ()


Komentowanie wy陰czone wsz璠zie od 1 sierpnia 2020.

x

Szybki przegl康 Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- has這
Zaloguj
Pomi   Zapomnia貫m/am has豉!

Zapisz si (za堯 konto w Tarace)