zdjęcie Autora

23 maja 2013

Piotr Jaczewski

z cyklu: Tkanie słów (odcinków: 219)

Dyskurs z przestrzenią

Kategoria: Nowy szamanizm

« Mówienie do ściany JA w Przestrzeni - żywioły »

Myślenie indukcyjne, od szczegółu do ogółu, wsparte ważną relacją(ważnymi relacjami) i biologią kultury przypomina mówienie do ściany tj. obserwowanie własnych projekcji na białej ścianie.

Mówienie do ścianyużywam takiego  wyrażenia dla uchwycenia wrażenia z dyskusji z takimi osobami i symetrii zachowań wewnętrzne-zewnętrzne. Oni też mówią do ściany, z tym, że to niezależne od tego, czy uczestniczy w tym ktoś żywy i obecny.

Nie oni, my, Ja, jeśli trafił się ktoś wszechwiedzący z urodzenia i obraża go użycie „my”, bo myśleniem indukcyjnym posługujemy się naturalnie w sferze społecznej, tworząc uogólnienia na podstawie własnych i często ubogich doświadczeń. To nasza głupota wrodzona. Jeśli nie cała, to przynajmniej  jeden z podstawowych jej składników. 

A zasadnicza część tej głupoty  polega na niezdawaniu sobie sprawy z własnych ograniczeń, niezauważaniu ściany. W  zgadywaniu uogólnień o świecie dokoła i znajdywaniu potwierdzeń notorycznie nie widzi ściany, a tylko własne wyobrażenia.  I jeśli wydaje się, że przesadzam, możemy spojrzeć na bardzo konkretną manifestację tego stylu myślenia: Jednorękiego bandytę. I myślenie graczy szacujących, że skoro wrzucili już tyle i nie było 7 7 7 to jeśli wrzucą więcej to na pewno wygrają, bo rośnie prawdopodobieństwo wygranej . Podobnie w tej analogii wyraźnie widać aspekt centralnego skupienia, oraz pracy zmysłów – o zachowaniu i myśleniu gracza decydują intensywne wyświetlające się powtarzalnie wzorki i dźwięki, oraz powtarzalne odczucia i uczucia(napięcie-oczekiwanie-rozluźnienie-frustracja).  I rozmawiaj o prawdopodobieństwie z hazardzistą. Mówienie do ściany. Jest zbyt zajęty ucieczką przed zombie, by wysłuchać.

Obecny jest w tym cholerny, ponury paradoks. Nasza Głupota Wrodzona jest naszą zdolnością do uczenia się, rozpoznawania wzorów w otoczeniu, tworzenia schematów zachowań umożliwiających nam szybsze, precyzyjniejsze, klarowniejsze reagowanie na to, co się pojawia.

I jednocześnie głupota wrodzona zabija. I niestety nie jest czysta metafora np. w wypadkach drogowych tam gdzie potrąceni zostają rowerzyści, motorzyści, piesi możemy rozpoznać jej działanie jako narzędzia demona prędkości,  zdolność uczenia się powtarzalnych wzorców, poruszanie wśród samochodów i ciężarówek, ograniczyła czas reakcji i rozpoznawania rzadziej występujących wzorców.

I tu możemy przejść do drugiego trybu myślenia, dedukcyjnego , od ogółu do szczegółu. Dyskursu z przestrzenią, tak to można ująć  w dziedzinie dyskusji. Wrzucasz kamyk w jakąś przestrzeń, obrywasz głazem lub kwiatami w zależności od tego, co tam siedzi. Jeśli nie znasz natury owej przestrzeni tj. relacji pomiędzy obiektami tam się znajdującymi, można być wiecznie zaskoczonym ;) Zobrazować też można ów tryb myślowy przestrzenią. To uzupełnianie szczegółami przestrzeni  i tu widać gdzie są białe plamy. Posługując się tym trybem, wiesz co wiesz i nie czego nie wiesz. Widzisz, co widzisz, i widzisz, że czegoś nie widzisz eg nie widzisz co jest za ścianą.

To odniesienie do zmysłów jest tu jak najbardziej zasadne, nasze zmysły w dużej części są dedukcyjne. Zaczynają od ogólnego rozpoznania, które wypełniają szczegółami. I jeśli chcemy zbadać relację pomiędzy myśleniem indukcyjnym a dedukcyjnym, to mamy prostą metaforę, góra o  ostro wznoszących się ścianach w przestrzeni.

Masywną część naszej percepcji zajmuje chaotyczne myślenie indukcyjne, nie narusza to jednak natury przestrzeni i to tylko jakiś obiekt w niej obecny. Indukcja góry dostarcza podstawy la rozpoznania innych elementów, odróżniania kamieni.

Zasadniczo myślenie dedukcyjne, samo w sobie przetwarza to, co jest w owej przestrzeni. To dla przypomnienia dlaczego  szamani w wielu kulturach często traktują  twory wyobraźni (przodków, duchy, bogów i boginie, energie) jako realne.  One są w tej przestrzeni kulturowej.

Podobnie można spokojnie wydedukować że sami praktycy dla siebie, po dłuższym czasie doświadczenia z transem mają nastawienie: Ej, nie traktuj tego tak dosłownie, nie traktuj tego tak poważnie..  Interior różni się od Exterioru.

Ta dedukcja pochodzi pełnej humoru natury umysłu.  Niezależnie od tego, co jest w tej przestrzeni, świadomość tego, co jest zdaje się być czymś więcej niż to, co jest. Przestrzeń umysłu, zdaje się być czymś więcej niż formy w nim zawarte. Niezależnie od tego czy są chmury, czy słońce niebo jest takie same. To przestrzeń w której coś się pojawia…

Tkanie słów: wstęp na końcu

Pisane do Taraki - Magazynu Rozwojowego:
Wyobraź sobie wielowymiarową pajęczą sieć wczesnym porankiem, pokrytą kroplami rosy. I każda kropla zawiera odbicie, wszystkich innych kropli rosy - Alan Watts.
Ten blog odzwierciedla dalsze dzieje Okiem Hipnotyzera.
Myśli odzwierciedlają się w działaniu,
Słowa odbijają się w odczuciach,
Wyobraźnia odzwierciedla się w Relacjach,
Rozwiązania skrywają się w Problemach,
Intuicja niesie treści Zachowania,
Kultura uosabia części Osobowości. Myśl! Obserwuj! Działaj! Wyczuwaj! Dyskutuj! Pisz!


« Mówienie do ściany JA w Przestrzeni - żywioły »

komentarze

[foto]

1. O, Everest od północy! • autor: Wojciech Jóźwiak2013-05-23 12:11:02

Na zdjęciu Everest-Czomolungma-Sagarmatha od tybetańskiej strony!
[foto]

2. Wyczuwam • autor: Katarzyna Urbanowicz2013-05-23 12:42:45


Wyczuwam podskórnie, że bardziej cenisz wnioskowanie dedukcyjne niż indukcyjne. A przecież wnioskowanie od ogółu do szczegółu zakłada, że masz jakąś teorię, którą w procesie myślowym potwierdzisz bądź nie. Twierdzenie zostanie udowodnione, albo nie. Ja najczęściej myślę indukcyjnie (podobno kobiety tak mają) i widzę w tym dobrą stronę i swoją uciechę, że zmierzam dokądś, a dokąd na początku nie wiem. Myślenie indukcyjne daje radość odkrywania, przeżywania niespodzianek, a zawsze na końcu może zaowocować (bądź nie) jakąś interesijącą teorią. Moim zdaniem niesłusznie zakładasz, że każdy wnioskujący indukcyjnie przesadnie kieruje się własnym punktem widzenia, a ucieka od innych punktów widzenia (podałeś przykład gracza). W końcu ten gracz może obserwować sąsiada grającego obok i też z jego wyników wyciągać wnioski. Sedno leży w prawidłowym procesie rozumowania przeprowadzonym do jakiegoś końca, a nie odskakiwania na bok na pewnym etapie rozumowania. W każdym razie ja jestem za indukcją!!!

 

[foto]

3. Wspaniale wydedukowane • autor: Piotr Jaczewski2013-05-23 14:22:02

Faktycznie kładę tu nacisk na dedukcyjne myślenie. Szczególnie po postulacie powstania szamanizmu 4GL, gdzie właśnie indukcyjnie postulowałem potrzebę powstania tworu przypominającego matematykę doświadczeń ;)

Ale ten nacisk to tak dla ułatwienia rozpoznania natury indukcyjnego myślenia. Nie ze sprzeciwu względem niego, ale ze sprzeciwu względem nierozpoznawania różnic pomiędzy nimi.  Uff. Mam nadzieję, że nie przekombinowałem. W określaniu, że chodzi

nie o tylko A, ale A i B odmienne, choć nierozłączne.

Ostatnie w co uwierzę Babciu Ezoteryczna, to, żeś specjalistką od wyłącznie indukcyjnego myślenia. W taki indukcje ja nie wierzę, zwłaszcza dokonując abdukcji własnego tekstu. ;) Wspaniale dedukujesz połączenie detali i podkreślenie tych istotnych w ogólnej przestrzeni tekstu :P

Ale pojechałem z komplementem, że ho ho. Obym tylko nie potrzebował obdukcji:)

[foto]

4. Sherlock Holmes • autor: Katarzyna Urbanowicz2013-05-23 14:41:41


Sherlock Holmes w takim razie był raczej zwolennikiem abdukcji a nie dedukcji. Istotnie, masz wiele racji - jak zatem nazwać kogoś takiego, kto z wcześniej nieznanych, a obserwowanych szczegółów wyciąga nieznane i nieoczekiwane wnioski? Nie zna teorii i nie jest dla niego wiadomym, że kura znosi jajko, a z jajka wykluwa się kurczątko, które później zmienia się w kurę. Może to odkryć, ale może też dojśćdo wniosku, iż istnieje przestrzenna drukarka która drukuje kury po dajmy na to 15 zł/kg i jajka po 2 zł/sztukę...
[foto]

5. Tak • autor: Piotr Jaczewski2013-05-23 14:59:46

Trafiony zatopiony, z  szerlokiem abdukcjonistą. Polecam niezorientowanym pewien wstęp.  Tematu ludzkiej kreatywności w tym odcinku nie poruszam, ale ona pojawia się naturalnie  (emergentnie - to moje ukochane słówko)  z połączenia dedukcyjnej przestrzeni  zmysłów oraz pamięci i jednocześnie indukcyjnego zgadywania reguł. ćććć, bo się wyda.. A tak to być może do tego dojdę w n-tym odcinku:-)

Komentowanie wyłączone wszędzie od 1 sierpnia 2020.

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)