09 stycznia 2006

Wojciech Jóźwiak

Nieoczekiwana kąpiel w gongu
Tomasz Czartoryski i terapeutyczna gra na gongach

Wczoraj w niedzielę 8 stycznia odwiedził mnie w Milanówku Tomek Czartoryski, mistrz gry na gongach. Wpadł z dwoma przyjaciółmi po drodze, wracając z Warszawy do Krakowa. Od słowa do słowa i od herbatki do herbatki nasi goście zaczęli wyciągać z samochodu instrumenty, ustawiać swoje instalacje na stelażach - i zaprosili nas, tzn. mnie i moją żonę do kąpieli w gongu!

Tu wyjaśnienie: kąpiel w gongu tak się ma do kąpieli, jak podróż przy szamańskim bębnie do podróży. Kąpiel w gongu naprawdę jest to medytacyjne i terapeutyczne słuchanie dźwięku gongów. Ale słowo "słuchanie" nie jest tu właściwe; "słuchanie" zakłada, że ty jesteś aktywny i nasłuchujesz jakiegoś biernego dźwięku, który gdzieś tam się sobie pojawia. Przy gongach role są odwrócone: to gong, nie słuchajacy, jest stroną czynną! Masa, ściana, lawina, erupcja... czy jak to inaczej nazwać, dźwięku, nie pozostawia ci miejsca na własne myśli, wymusza skupioną uwagę, odsuwa na bok twoje ego, wciąga - i robi z tobą to, co chce. A po jednej takie sesji mogę zaświadczyć: to co robi gong z człowiekiem, jest to działanie dobroczynne, terapeutyczne, uzdrawiające, scalające i inspirujące. Kiedy dźwięk cichnie, chciałoby się jeszcze i jeszcze... Ktoś podobno podczas "kąpieli" widział raj...

Na tym zdjęciu Tomek w pośpiechu instaluje swoje gongi, misy tybetańskie i konchy.

Jeszcze trzeba wynieść w bezpieczne miejsce psa-jamika Majstra...

Kładziemy się do relaksu...

A tu już "po". Od lewej: gong słoneczny (niektóre gongi są nastrojone na częstotliwości planetarne), Wojciech Jóźwiak (jeszcze lekko oszołomiony po mocnych wrażeniach) - i Tomek Czartoryski.