Przejd do Taraki mobilnej! - masz w御ki ekran.
zdj璚ie Autora

26 grudnia 2016

W這dzimierz Skupie

z cyklu: Slavia & Germania (odcink闚: 20)

Grody s這wia雟kie w Lubece
Grody s這wia雟kie w Niemczech

Kategoria: S這wia雟kie staro篡tno軼i
Tematy/tagi: historiaNiemcyPo豉bieS這wianie

« Gr鏚 κkno. Historia pot璕i i upadku. Zagadkowa nazwa Polski »

Lubeka, kt鏎a w p騧nym 鈔edniowieczu wyros豉 na jedno z najwi瘯szych i najpot篹niejszych pa雟tw-miast w Europie, staj帷 si symbolem niemieckiej ekspansji na Ba速yku i za這篡cielem kupieckiej organizacji Hanza, we wczesnym 鈔edniowieczu by豉 jednym z wa積iejszych grod闚 s這wia雟kiego plemienia Wagr闚. Jej dzisiejsza nazwa bezpo鈔ednio wywodzi si, jak podaje w XI wieku w swojej kronice niemiecki historyk Adam z Bremy, od nazwy s這wia雟kiej Ljubice. Inny kronikarz Helmold z Bozowa ( obecnie Besau) (urodzony ok. 1125 zmar造 w 1177) w swym dziele "Kronika S這wian " wymienia po 豉cinie nazw "civitatis Lubike".

Dzisiejszy widok na charakterystyczn bram miejsk w Lubece.

Dzie這 Helmolda jest jednym z najwa積iejszych 廝鏚e opisuj帷ych wierzenia, obyczaje, kultur, organizacj spo貫czn oraz 篡cie codzienne S這wian po豉bskich z okresu przed przyj璚iem przez nich chrze軼ija雟twa oraz 廝鏚貫m wiedzy dotycz帷ej stosunk闚 spo貫czno-politycznych na tym terenie. Pomimo, 瞠 by proboszczem ko軼io豉 niemieckiego, kt鏎y to ko軼i馧 by g堯wnym narz璠ziem terytorialnej ekspansji na Po豉biu, zachowywa momentami w swych zapiskach du膨 doz obiektywizmu i krytyki wobec wstydliwych dla tego ko軼io豉 i naje寮嬈闚 fakt闚 i wydarze, kt鏎ych by naocznym 鈍iadkiem. Przytocz jeden cytat z Helmolda:

Helmold wyra幡ie podkre郵a w tym fragmencie swej kroniki dramatyczn sytuacj S這wian. Po latach walki i oporu ulegli oni w ko鎍u przewa瘸j帷ej sile niemieckiej ekspansji, przyj瘭i chrze軼ija雟two zachowuj帷, mo積a powiedzie, pozory swej suwerenno軼i i tradycyjn hierarchi w豉dzy. Jednak ich los sta si losem niewolnik闚, do kt鏎ego nie byli w stanie si dostosowa. St康 rewolty, bunty, pogromy kleru i inne dramatyczne fakty, kt鏎e mia造 miejsce w tych latach. Warnowie chwytali si ostatniej deski ratunku dla zachowania swej egzystencji, piractwa morskiego. Wykorzystuj帷 sw flot i umiej皻no軼i 逝pili handlowe statki Du鎍zyk闚, Niemc闚, Szwed闚 i inne, przemierzaj帷e wody Ba速yku, staj帷 si postrachem kupc闚 pierwszej Hanzy, za這穎nej w豉郾ie w Lubece. Kronika Helmolda, zosta豉 przet逝maczona na j瞛yk polski dopiero w 1862 roku przesz Jana Pap這雟kiego. Pap這雟ki u篡wa nazwy Lubiecz dla okre郵enia Lubeki. Jego "Kronika S這wian" w wersji polskiej  jest dost瘼na w internecie :

http://pbc.biaman.pl/dlibra/doccontent?id=7734&from=FBC

Ciekawa to lektura i dla zainteresowanych ogromne 廝鏚這 wiedzy. Przyk豉dowo wywodzi Helmold nazw naszego Ba速yku od 豉ci雟kiego s這wa "baltheus", oznaczaj帷ego szeroki pas, bo jakby szerokim pasem oblewa barbarzy雟kie kraje a po Grecj. Z t Grecj to troch Helmold przesadzi, ale sama etymologia jest przekonywuj帷a (mo瞠 mia na my郵i Ru, gdzie grecka wersja wyznania chrze軼ija雟kiego ju w okresie jego dzia豉lno軼i mocno si zakorzeni豉). Od czas闚 Karola Wielkiego, kt鏎y wyznaczy tzw Limes Saxoniae, czyli rozgraniczenia teren闚 cesarstwa Frank闚 od teren闚 s這wia雟kich plemion Wagr闚, Obodrzyc闚, Wielet闚 i Pomorzan, zajmuj帷ych od dawna szeroki pas nadmorski od dzisiejszego Oldenburga ( Starogardu) po Gda雟k, istnia這 jakby terytorialne status quo. W tych latach cesarstwo Frank闚 a potem ich kontynuatorzy z Niemiec nie mieli jakiegokolwiek dost瘼u l康owego do Morza Ba速yckiego i mogli tylko si przygl康a i zazdro軼i rozwini皻ej s這wia雟ko - du雟kiej rywalizacji handlowej na tym obszarze morskim. A przynosi豉 ona du瞠 zyski i by豉 豉komym k御kiem dla planowanej przez w豉dc闚 cesarstwa ekspansji niemieckiej na wsch鏚. Zasiedlenie pierwszego grodu usytuowanego nad rzek Trawn nieco bli瞠j jej uj軼ia ni p騧niejsze niemieckie miasto datuje si na VII wiek. Jest to datowanie oparte na teorii tzw "w璠r闚ki lud闚" maj帷ej miejsce oko這 V-VI wieku, kiedy to rzekomo opuszczone po upadku cesarstwa rzymskiego przez plemiona germa雟kie tereny zasiedli造 plemiona s這wia雟kie. Germanie pono porzucili swe odwieczne siedliska i pow璠rowali na po逝dnie w poszukiwaniu bogactw i teren闚 pod now kolonizacj. Powsta陰 pustk osadnicz mia造 zape軟i w璠ruj帷e znad Dunaju i Dniepru S這wianie. Czy tak by這 dok豉dnie, mo積a poddawa w w徠pliwo嗆. Jest w豉軼iwie naukowo potwierdzone, 瞠 Germanie dotarli do Europy centralnej ze Skandynawii w tzw, epoce Wiking闚, czyli mi璠zy IV-III wiekiem pne. a II- III wiekiem naszej ery. Nie byli wi璚 odwiecznymi gospodarzami tych ziem. Raczej je kolonizowali, podporz康kowuj帷 sobie miejscowe plemiona. W my郵 teorii autochtonicznej by造 to plemiona s這wia雟kie, kt鏎e po wymarszu German闚 na po逝dnie i zach鏚., odzyska造 samodzielno嗆 i sta造 si suwerennymi gospodarzami tych ziem. Od Wiking闚 przej窸y one zapewne sztuk budowy statk闚, 這dzi a tak瞠 umiej皻no嗆 morskiej 瞠glugi oraz handlu mi璠zynarodowego. Gdyby nie 篡li wsp鏊nie w tych samych czasach na tej samej ziemi, taka nauka czy przej璚ie umiej皻no軼i nie by這by mo磧iwe. Reasumuj帷, mo積a przypuszcza, 瞠 osadnictwo s這wia雟kie na dzisiejszych niemieckich terenach Pomorza Przedniego, Meklemburgii czy Szlezwiku-Holsztynu jest o wiele starsze, ni datuj je, opieraj帷y si na standardowych za這瞠niach chronologii dziej闚 Europy 鈔odkowej, historycy. W 1143 Adolf II, hrabia Holsztynu, za這篡 now osad w miejscu dawnego s這wia雟kiego grodu Ljubice nad rzekami Trave i Warnitz. Powsta這 nowe miasto. Lubeka sta豉 si pierwszym portem niemieckim na wybrze簑 Morza Ba速yckiego. Zanim do tego dosz這 przez ponad 300 lat plemiona Obodrzyc闚, Warn闚 i Wielet闚 stawia造 op鏎 niemeckiej kolonizacji opartej na ekspansji ko軼io豉 niemieckiego i tworzenie feudalno -klasztornej struktury organizacyjnej maj帷ej na celu wyzysk miejscowej ludno軼i. Tu przytocz kolejny cytat z Helmolda:

Wolne s這wia雟kie ludy nieprzywyk貫 do podda雟twa podatne by造 na wszelkie formy protestu czy sprzeciwu. Skutkowa這 to z kolei zaciskaniem p皻闚 ucisku ze strony nowych w豉dc闚 tej ziemi. Nap造w kolonizator闚 z po逝dnia Niemiec dodatkowo zaognia sytuacj. Czasy 鈍ietno軼i, politycznej niezale積o軼i i gospodarczej prosperity Wagr闚 stawa造 si tylko mglistym wspomnieniem a ich strz瘼y przekazywane by造 jedynie w sagach i legendach. A by這 co wspomina. Przez port w Ljubicach przewala造 si od stuleci towary produkowane w jego okolicach. Z kraju Drzewian, do dzisiaj okre郵anego przez Niemc闚 mianem Wendladii, czyli krajem S這wian, po這穎nego na po逝dniowo-zachodnim brzegu ζby, dociara造 wytwarzane tam wyroby garncarskie, dalej wywo穎ne do ca貫j Skandynawii. W trakcie wsp馧czesnych prac archologicznych prowadzonych w Danii, Szwecji czy Norwegii s one licznie odnajdywane i klasyfikowane jako wyroby z rejonu Lneburga, dawnego po豉bskiego Glaina, kt鏎ego nazwa pochodzi豉 od miejscowych, bogatych z堯z gliny. Mia豉 ta kraina jeszcze inne, znacznie wi瘯sze bogactwo. S鏊 pozyskiwana w okolicach Bardowiecka i Gleina, dalej transportowana poprzez port w Ljubicach na tereny ca貫go basenu Morza Ba速yckiego, przysparza豉 S這wianom bogactw i powodowa豉 rozw鎩 瞠glugi. Do tego dochodzi jeszcze eksport 篡wno軼i, sk鏎 i wielu innych poszukiwanych w Skandynawii towar闚. Nic wi璚 dziwnego, 瞠 ten gospodarczy boom, z kt鏎ego korzysta造 s這wia雟kie plemiona sta si obiektem zazdro軼i pr帷ego na wsch鏚 i p馧noc cesartwa Frank闚 jak i ich spadkobierc闚 Niemc闚. Ju w 795 roku kronikarz franko雟ki Einhard opisa spotkanie imperialnej armii Karola Wielkiego w okolicy Bardowiecka ze S這wianami. Nada wtedy cesarz Frank闚 granicznej miejscowo軼i Bardowieck oficjalny monopol na prawo handlu ze S這wianami, pobieranie ce i wyznaczy w tym celu swoich urz璠nikow. Wi璚ej o tym mie軼ie napisa貫m w komenta瘸ch  ponumerowanych  od  82 do 92 w odcinku" S這wia雟kie Grody w Niemczech" , podaj link :

http://www.taraka.pl/slowianskie_grody_w_niemczech

  Ju wcze郾iej, w po這wie VIII wieku ziemie Drzewian zosta造 podbite przez Frank闚 i ζba sta豉 si rzek dziel帷 imperium Frank闚 od terytori闚 s這wia雟kich. Takie status quo nie trwa這 jednak d逝go. Wnuk Karola Wielkiego, Ludwik Niemiecki najecha Obodryt闚 w roku 844. Wcze郾iej, przez prawie 50 lat, od 795 roku byli oni wraz z Warnami sojusznikami Frank闚 i wsp鏊nie wyst瘼owali przeciw nieugi皻ym Wieletom. Ten sojusz by zapewne elementem taktyki naje寮zcy "dziel i rz康", gdy wzajemne walki Wielet闚 i Obodrzyc闚 os豉bia造 ich pozycje wobec agresywnej, imperialnej polityki esarswa Frank闚. Podczas najazdu Ludwika Niemieckiego zgin掖 ksi捫 zwierzchni Obodrzyc闚 i Warn闚 Gostomys. W豉dza po nim przesz豉 w r璚e naczelnik闚 plemiennych i by to pierwszy symptom os豉bienia ich Zwi您ku. Gdy do tego doda apetyty Du鎍zyk闚 na w豉danie nadmorskimi posiad這軼iami S這wian mo積a sobie wyobrazi skomplikowan i dramatyczn sytuacj na tych tenach. Dodatkowym ciosem dla Ljubic sta豉 si inwazja w 1127 roku sympatyzuj帷ych z Germanami s這wia雟kich mieszka鎍闚 wyspy Rugii z plemienia Ran闚. Gr鏚 i osada Ljubice zosta造 przez nich spalone a ostateczne zniszczenie przynios造 walki o gr鏚 w 1138 roku. Kolejne, tragiczne fakty z historii Po豉bia mo積a pozna, czytaj帷 kronik Helmolda. Skr鏒owo przedstawi貫m je w swoim odcinku Kalendarium Po豉bia i Polski, dost瘼nym na Tarace pod adresem :

http://www.taraka.pl/kalendarium_polabia_i_polski

Wyludnione po kolejnych inwazjach du雟kich, wyniszczone walkami wewn皻rznymi S這wian i niemieckim pochodem brutalnej chrystianizacji ziemie Warn闚 w po這wie XII wieku sta造 si celem kolonozacji zapocz徠kowanej przez Adolfa II, hrabiego Holsztynu. Za這篡 on w 1143roku now osad w miejscu zniszczonego, s這wia雟kiego grodu Ljubice. Gdy Henryk Lew (1129-1195), wnuk cesarza Lotara III, na zasadzie dziedziczenia obj掖 w豉dz w Saksonii (od 1142), zorientowa si, 瞠 le瘸cy na jego terytoriom Bardowieck niezbyt wiele zyskuje na handlu z rozwijaj帷ycmi si gospodarczo pod sterami Adolfa Holszty雟kiego Ljubicami, a bardowieccy kupcy nie chc dobrowolnie rezygnowa z nadanych im jeszcze za Karola Wielkiego przywilej闚 i s neiechetni dzielenia si zyskami z nowym w豉dc, postanowi po prostu zniszczy to miasto a intratne centrum handlu z p馧noc przenie嗆 do Lneburga. Uk豉dy Henryka z Adolfem o podziale zysk闚 z handlu i transportu morskiego w Lubece okaza造 si nietrwa貫 i po kilku latach w 1158 Henryk Lew przegna Adolfa i zdoby Lubek. W okresie 1160-1163 podbi te ca貫 ziemie Obodrzyc闚, nast瘼nie Wielet闚, zdoby wp造wy na Pomorzu Zachodnim i wyspie Rugii. Skolonizowa nadba速yckie ziemie s這wia雟kie. Jednak losy tego "S這wiano瞠rcy" nie potoczy造 si dla niego pomy郵nie. W 1180 uznany przez cesarza Fryderyka I Rudobrodego za opozycjonist zosta os康zony i skazany na banicj. Utraci d逝go budowane dziedzictwo. Jeszcze 1181 roku bezskutecznie prosi cesarza o przebaczenie. W 1182 uda si na wygnanie do swego te軼ia Henryka II, kr鏊a Anglii. Z jego podzielonego przez Barbaross imperium arcybiskup Kolonii przej掖 zachodni Saksoni, Aska鎍zyk Bernard wschodni Saksoni a Otto I Wittelsbach przej掖 ksi瘰two Bawarii. Meklemburgia i Pomorze zosta這 podporz康kowanym cesarswu na zasadzie lenna i  pozostawione obodrzyckim i pomorskim ksi捫皻om w zarz康zie. Niestety w豉dcy s這wian szybko si germanizowali zostawiaj帷 sw鎩 lud na pastw prze郵adowa i stopniowej utrarty narodowej to窺amo軼i .

 Tradycyjnie w swoich opisach historii Po豉bia przywo逝j "homepage"  Ronny Krugera SLAWENBURGEN. Celem przybli瞠nia polskim czytelnikom efekt闚 ogromnej, siedmioletniej pracy Ronnego, kt鏎y sklasyfikowa i opisa ponad 700 grod闚 s這wia雟kich zidentyfikowanych na terenach dzisijszych Niemiec, wolno acz systematycznie staram si t逝maczy z niemieckiego jego opisy i zamieszcza ciekawe ilustracje, cz御to autorstwa samego Ronnego. Wyr騜nia on w swoim opracowaniu  dwa grody w Lubece : tzw. Alt-Lubeck ( Star Lubek) oraz Lubeck- Bucu, gr鏚 istniejacy na wzg鏎zu w miejscu dzisiejszej star闚ki lubeckiej. Poni瞠j zamieszczam szkic Ronnego, przedtawiaj帷y usutuowanie grodu Alt Lubeck na wyspie wydzielonej fos od p馧wyspu Teerhofhalfinsel. Jak widac jest to tradycyjny, s這wia雟ki spos鏏 lokowania grod闚 w miejscach korzystnych pod k徠em obronno軼i na wyspie otoczonej wodami w miejscu, gdzie rzeka Schwartau wpada do Trawny.

Na zdj璚iu lotniczym z googli wida znakomicie zachowany 郵ad po grodzie na trawiastej powierzchni wyspy ( dzi w豉軼iwie p馧wyspu) :

Samo miejsce obj皻e jest dzi prawem ochrony zabytk闚 a upami皻nia je g豉z z wyrze瘺ion makiet kaplicy grodowej i napisem, informuj帷ym.瞠 do 1138 roku istnia tu gr鏚 Alt-Lubeck. Chcia這by si dopisa poni瞠j : s這wia雟ki gr鏚 Ljubice.

Podaj t逝maczenie tekstu dotycz帷ego tego pierwszego grodu, czyli Starej Lubeki :

"Gr鏚 Stara Lubeka by do prze這mu XI i XII wieku wa積 twierdza Obodrzyc闚 i sta si bezpo鈔ednim poprzednikiem hanseatyckiej Lubeki. Zidentyfikowane szcz徠ki dawnego grodu, poddane badaniom dendrologicznym wskazuj lata 817-819, jako okres budowy tego grodu. Podobne datowanie dotyczy znalezionych na miejscu element闚 ceramiki typu Sukower- Feldberger. W tamtych latach mia gr鏚 Stara Lubeka raczej charakter fortecy obronnej, jeszcze nie nosi cech pot篹ego ksi捫璚ego grodu, kt鏎ym sta si p霩niej. Fortyfikacja zosta豉 zbudowana na strategicznie po這穎nym p馧wyspie pomi璠zy rzekami Schwartau i Trave. Na zach鏚 od grodu by這 naturalne wzniesienie, miejsce otwartej osady w formie podgrodzia, z kt鏎ego mo積a by這 dotrze poprzez drewniany most do wa堯w cz窷ci ufortyfikowanej. Na po逝dniowym skraju tego podgrodzia  istnia prawdopodobnie niewielki port. Wyniki bada naukowych wskazuj, 瞠 gr鏚 posiada du瞠 znaczenie w dalekosi篹negym handlu morskim ju w IX. wieku. O dziwo, to miejsce od ko鎍a IX do ko鎍a X. wieku traci這 powoli swoje znaczenie i by這 prawdopodobnie w pewnym okresie prawie ca趾owicie opuszczone. Dopiero w XI wieku obwa這wania zamku wraz z pobliskim osiedlem podgrodzia zosta造 ca趾owicie przebudowane a gr鏚 doczeka si nowego okresu rozkwitu. Przybywali tu nowi kupcy i rzemie郵nicy, wzrasta豉 liczebno嗆 ludno軼i osady i powstawa造 siedziby instytucji chrze軼ija雟kiich, co potwierdzaj prowadzone w miejscu grodu wykopaliska archeologiczne. Prawdopodobnie z tego okresu pochodzi pierwszy drewniany ko軼i馧 wzniesiony przez obodrzyckiego ki璚ia Henryka ze Starej Lubeki, kt鏎y jako pierwszy w豉dca obodrzycki przyj掖 wiar chrze軼ija雟k. Zdoby on w豉dz w roku 1093 po bitwie pod Schmilau ( 妃i這wo- miejsce bitwy S這wian z Niemcami) i zasiad na tronie w lubeckim grodzie. W豉dza Henryka rozci庵n窸a si z czasem tak瞠 na dalsze obszary s這wia雟kiego Po豉bia. Ziemie Lutyk闚 ( Wielet闚 ), Kessin( znani jak Chizzini, Kcynianie albo Chy瘸nie), Czrezpienian, Pomorzan, Hawelan i Szprewian by造 podporz康kowane w豉dzy Henryka, kt鏎y stworzy prawdziwe imperium. By on w stanie skutecznie odeprze niespodziewany atak s這wia雟kiego plemienia Rann闚 na Star Lubek w 1100 roku, jednak podczas kolejnej napa軼i w 1123 roku jego syn Waldemar zosta zamordowany przez Rann闚, co zmusi這 Henryka do podj璚ia zmowej kampanii odwetowej na Rugi. Kap豉ni i przyw鏚cy rugijskich Rann闚 wykupili sw wolno嗆 i 篡cie za bardzo wysok sum okupu z這穎nego Henrykowi. W 1126 jego kraj, na skutek nacisk闚 hierarhii ko軼ielnej oraz  za zgod w豉dcy przyj掖 niemieck misj ewangelizacyjn i w zwi您ku z tym zbudowano nowy ko軼i馧 w Starej Lubece, teraz ju z kamienia, w miejscu dawnej drewnianej kaplicy. W roku 1127 Henryk zmar. Niekt鏎e 廝鏚豉 twierdz, 瞠 zosta zamordowany  przez zbuntowanych S這wian ze wzgl璠u na jego uleg這嗆 niemieckiej chrystianizacji. Wkr鏒ce po tych wydarzeniech gr鏚 Satra Lubeka nad Trawn ponowmie  prawie ca趾owicie si wyludni i pozostawa w ruinie. Centrum handlu i administracji przenios這 sie w rejonie dzisiejszej staromiejskiej wyspy na kt鏎ej powsta豉 nowa Lubeka. W miejscu dawnego grodu Stara Lubeka istnieje do dzisiaj wyra幡y 郵ad wzg鏎za na po逝dnie od grodowego nasypu na obszarach nizinnych nad rzek崎rave. Jego wygl康 i 鈔odowisko zosta造 zmienione przez r騜ne czynniki : upraw ziemi, popowodziwe zmiany koryta rzek Trave i Schwartau a tak瞠 industralizacj. Przez lata wzg鏎ze grodowe by這 wykorzystywane do uprawy zb霩, wypasu byd豉 czy utrzymywania 陰k i jest przez to bardzo silnie wyg豉dzone. Jednak na powierzchni zajmowanej przez dawny gr鏚 wida wyra積e 郵ady na trawie, wynikaj帷e ze zr霩nicoweanego stanu wilgotno軼i gleby przez pozostaj帷e do dzisiaj w ziemi resztki fortyfikacji. Nazwa s這wia雟ka grodu to "Ljubice", co oznacza "ulubiony" czy "ukochany". Pami徠kowy, niewielki  kamienny obelisk oraz widoczny obrys fundament闚 starego kamiennego ko軼io豉, s nadal obecne w tym miejscu.

Drugi gr鏚, jak wy瞠j napisano, umiejscowi si na wyspie, na kt鏎ej mo瞠my dzi podziwia pi瘯no zabytkowj Lubeki i jest okre郵any jako gr鏚 Lubeka-Bucu ( Buki ? ). Jan D逝gosz w swojej kronice podaje r闚nie inn s這wia雟k nazw miasta Lubeka- Bukow駥. Obie te nazwy 豉czy zapewne wsp鏊ne 穋鏚這s這wie . Jego kszta速 i usytuowanie przedstawia poni窺zy szkic:

Ronny Kruger tak opisuje to miejsce :

'Gr鏚 "Lubeka-Bucu " zosta zbudowany prawdopodobnie pod koniec VII lub na pocz徠ku VIII wieku. Po 鄉ierci s這wia雟kiego ksi璚ia Gottschalka, kt鏎y zgin掖 w 1066 roku w Lenzen (we wczesnym 鈔edniowieczu gr鏚 ㄠczyn za這篡li S這wianie po豉bscy z plemienia Glinian) w豉dz wsr鏚 obodrzyc闚 po ci篹kich walkach o przyw鏚ztwo na terenach Wagrii przejmuje ksi捫 Kruto. Opuszcza on zruinowane w walkach Ljubice i koncentruje swe si造 na terenie grodu Bukowiec, umiejscowionego na p鏊wyspie mi璠zy Trawn a Wakenitz, wybieraj帷 dla umocnie miejsce istniej帷ego do dzi, p霩niejszego klasztoru. Do roku 1143 wszystkie funkcje gospodarcze zosta造 przeniesione z "Ljubic" do grodu na wzg鏎zu zwanego Bucu. W roku 1143 Adolfa II za這篡 w tym miejscu sw鎩 gr鏚. Pod Koniec XIX by to jeszcze p馧wysep. Przy budowie kana逝 ζba-Lubeka i wykonania przekopu przed bram dawnego grodu teren ca貫go starego miasta Lubeki przemieni si w wysp. Podgrodzie wraz z grodem zosta這 w p騜niejszych czasach zabudowane i nie s ju dzi rozpoznawalne w terenie". Tyle cytat w moim t逝maczeniu. Poni窺ze zdj璚ie z Google maps przedstawia usytuowanie grodu Bukowiec na tle dzisiejszej star闚ki w Lubece a tak瞠 lokalizacj starego grodu Ljubice:

Rok 1160, w kt鏎ym Lubeka otrzyma豉 prawa miejskie uwa瘸ny jest przez historyk闚 za pocz徠ek tzw. Hanzy kupc闚. Po陰czenie transportu l康owego oraz wodnego w r瘯ach jednej organizacji przyczyni這 si do osi庵ni璚ia przewagi handlowej Hanzy w rejonie Morza P馧nocnego i Ba速yckiego. Hanza przej窸a wiele szlak闚 morskich, a zarazem kontakt闚 handlowych od Fryzyjczyk闚, Sakso鎍zyk闚, Anglik闚, Skandynaw闚 no i oczywi軼ie S這wian. Z czasem sta豉 si doskonale prosperuj帷ym kartelem, skutecznie eliminuj帷 z rynk闚 Europy p馧nocnej konkurencyjne miasta nie b璠帷e jej cz這nkami. Pot璕a i znaczenie Lubeki ros這, sta豉 si te baz wypadowa dla niemieckiej kolonizacji ziem s這wia雟kich a do Gda雟ka jak r闚niez Prus i kraj闚 Ba速闚 a wreszcie Rosji. Poni窺za mapa przedstawia g堯wne szlaki komunikacyjno-handlowe Hanzy.

Nadany jeszcze przez Henryka Lwa statut rady miejskiej Lubeki powo造wa 24-osobowy jej sk豉d, niezale積y od ksi璚ia. W radzie zasiadali przedstawiciele zrzesze kupieckich, kt鏎zy wybierali maksymalnie czterech burmistrz闚 spo鈔鏚 swoich cz這nk闚. W ten spos鏏 w radzie zasiadali wy陰cznie przedstawiciele najbardziej wp造wowych rodzin kupieckich, w my郵 zasady jedna rodzina jeden reprezentant w radzie miejskiej. Model ten pozosta praktycznie niezmieniony do XIX wieku.

Powy瞠j panorama z XIV wiecznej Lubeki.

Na pocz徠ku XIII wieku g堯wnymi klientami lubeckiej 瞠glugi dalekomorskiej stali si rycerze-zakonnicy, cz這nkowie zakonu krzy瘸ckiego, kt鏎y za rz康闚 wielkiego mistrza Hermanna von Salzy szybko zyskiwa na znaczeniu politycznym. Z這ta Bulla z Rimini z marca 1226 wydana przez cesarza Fryderyka II, kt鏎y uznawa si za uniwersalnego w豉dc chrze軼ija雟kiej Europy (w tym i Polski), nadawa豉 Krzy瘸kom prawa do wszystkich ziem, jakie zdob璠 podczas misji w Prusach. Brama morska na wsch鏚 Europy zosta豉 otwarta dla Niemc闚 w豉郾ie w Lubece.

Dzisiaj niewielu z nas pami皻a a niekt鏎zy w og鏊e nie wiedz, 瞠 do po這wy XII wieku Ba速yk by wewn皻rznym morzem S這wian i Wiking闚, do kt鏎ego Niemcy nie mieli dost瘼u. C騜, "Drang nach Osten" da ju po nied逝gim czasie ca趾owit zmian w geografii naszego, 鈔odkowo-wschodniego regionu Europy. I dopiero kl瘰ka Niemc闚 w wywo豉nej przez Hitlera II Wojnie 安iatowej cofn窸a ca趾owit niemieck dominacj na po逝dniowych brzegach Ba速yku do nowych, wyznaczonych przez zwyci瞛c闚 (czytaj Stalina) zachodnich granic Polski.

Pisz o tym, bo chyba warto przypomina, 瞠 1000 lat temu granica terytori闚 S這wian Po豉bskich si璕a豉 do p馧wyspu Jutlandzkiego a ich wp造wy i osadnictwo jeszcze dalej. I nie chodzi mi absolutnie o jaki rewan篡zm historyczno-geograficzny a jedynie o znajomo嗆 historii i jej popularyzacj.

Slavia & Germania: wst瘼 na ko鎍u

Problemy historycznego kontaktu s這wia雟ko-germa雟kiego.


« Gr鏚 κkno. Historia pot璕i i upadku. Zagadkowa nazwa Polski »

Zaloguj si - aby napisa komentarz   Rejestracja - je郵i nie masz konta w Tarace

x

Szybki przegl康 Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- has這
Zaloguj
Pomi   Zapomnia貫m/am has豉!

Zapisz si (za堯 konto w Tarace)