Przejdź do Taraki mobilnej! - masz wąski ekran.
zdjęcie Autora

07 grudnia 2015

Wojciech Jóźwiak

z cyklu: Czytanie... (odcinków: 177)

Ledera, Króla, Malii: Homoseksualizm, lewica, rewolucja
Groźba anielizacji

Kategoria: Pytania i granice
Tematy/tagi: cywilizacjaLeder, Andrzejobyczajerewolucjaseksspołeczne podziałysymbole
Zob. też: Wojciech Jóźwiak, Ledera, Króla, Malii: Homoseksualizm, lewica, rewolucja (2015-12-07)

« Zamiatanie pod dywan Ledera i Legutki. Polska: naród somnambulik »

Andrzej Leder napisał książkę „Prześniona rewolucja”, którą niedawno przeczytałem. Martin Malia (1924-2004) to amerykański historyk i sowietolog, jeden z nielicznych, którzy wróżyli ZSRR rychły upadek. Jego książka „Lokomotywy historii. Zwroty w dziejach i kształtowanie nowoczesnego świata ” jest często cytowana przez Ledera w „Prześnionej” i zdaje się być jedną z głównych inspiracji dla tamtego autora. Tej książki jeszcze nie przeczytałem (ale chcę to szybko zrobić), a szukając jej recenzji, znalazłem tekst Marcina Króla pt. „Lokomotywy historii”, z 2008 r. Tyle o autorach wyliczonych w tytule.

Leder na stronie 30 pisze coś, co łatwo można przenieść na nasz (tarakowy) spór o homoseksualizm:

Kiedy jeden z arystokratycznych przeciwników rewolucji francuskiej, Jacques Mallet du Pan, pisał w swym pełnym rozpaczy liście: „Księżna poślubiła swego notariusza, dawny kapitan gwardii został księgarzem, paryski kanonik pomocnikiem drukarskim, konstytucyjny biskup urzędnikiem biurowym. Jest to całkowite przeobrażenie stanów, a większość Francuzów... dostosowuje się do sytuacji”, ujmował przenikliwie najgłębszą zmianę, jaką niesie każda rewolucja: zmianę uniwersum symbolicznego albo imaginarium rządzącego działaniami określonego społeczeństwa. To, że księżna może poślubić ,,swojego” notariusza, oznacza naruszenie rdzenia‘ tradycyjnego, hierarchicznego porządku społecznego. Owszem, dawniej księżna ze ,,swoim” notariuszem, a nawet ze ,,swoim” koniuszym mogła spółkować — był to fakt realny, który nie miał żadnego przeniesienia na porządek symboliczny. Nie miał więc społecznego sensu. Dopiero kiedy został wpisany w uniwersum symboliczne, takiego sensu nabrał. … Jednak gdy księżna brała, w majestacie prawa i w obecności innych, ślub ze ,,swoim” notariuszem, małżonkowie nie tyle wpisywali się, jako symbol, w dawne imaginarium, ale ustanawiali podstawy nowego. Takiego, w którym nie ma ,,gatunkowej” różnicy pomiędzy arystokratką a parweniuszem …

Teraz wydarza się coś podobnego. Małżeństwo dwóch osób tej samej płci (albo zapraszanie na jakąś uroczystość homoseksualnej pary razem) to nie tylko i nie głównie „fakt realny” (wyrażenie A. Ledera, patrz wyżej), ale przede wszystkim „fakt symboliczny”, który ustanawia nowy porządek symboliczny, całkiem jak tamten ślub księżnej z „jej” notariuszem z 1789 roku. Wtedy ustanawiano nowy porządek symboliczny, w którym dotychczasowy mezalians przestawał być mezaliansem, bo kasowano stany i tamta para brała ślub jako dwoje obywateli równych wobec nowego prawa (i nowego symbolicznego porządku). Ślub homoseksualistów i legalnie posiadanie przez nich dzieci, własnych lub adoptowanych, jest podobnym takim ustanawianiem nowego porządku symbolicznego lub (użyjmy tego drugiego słowa) nowego imaginarium. W 1789 r. skasowano podział ludzi na stany, teraz – w kontekście małżeństwa, rodziny i dzieci – kasuje się podział na płci.

Ale wtedy we Francji była rewolucja. A rewolucja to nie tylko zmiana obyczajów odnośnie małżeństw, ale i usunięcie przywilejów, odbieranie majątków jednym i obdzielanie drugich, deklasacja i zabijanie dotychczas uprzywilejowanych, i awans ludzi nowych, przestawienie systemu władzy i ustanawiania tych władz, wojna, przemoc, terror i entuzjazm i buta zwycięzców. Oraz powstanie nowego porządku symbolicznego, nowego imaginarium.

Tym, co naprawdę budzi niechęć i opór przeciwko małżeństwom homoseksualistów i nadawaniu im uprawnień związanych z instytucją małżeństwa (przywileje podatkowe, spadek, dzieci), jest nie tyle uczucie wstrętu, jakie heterycy czują (lub głoszą, że czują) na myśl, że oni sami mogliby „to robić” z ludźmi tej samej płci – co raczej podejrzenie, że za tym pójdzie reszta rewolucji – czyli ciąg dalszy rewolucyjnego burzenia porządku i zaprowadzania jakiegoś anty-ładu. W tym miejscu można sobie wyobrażać różne horrory rewolucyjne, na wzór znanych rewolucji, które już się odbyły.

Ponieważ małżeństwa homoseksualistów należą do programu lewicy, podejrzenie, że ciągiem dalszym będzie kolejne naśladowanie pewnych ulubionych praktyk Lenina i jego kolegów, nie jest całkiem nieuzasadnione.

Pisał Marcin Król streszczając i cytując Martina Malię:

… rewolucja rosyjska, inaczej niż wszystkie poprzednie rewolucje, nie zostawiła żadnego dziedzictwa. Kiedy w 1991 roku „wydała ostatnie tchnienie, zostały tylko zgliszcza, śmieci i próchno. I dlatego można uznać ... że była to rewolucja, która zakończyła tysiącletni proces rewolucyjny. Rewolucja rosyjska dowiodła bowiem, że nie będzie nowego socjalistycznego Objawienia jak w 1789 roku, że w rzeczywistości historycznej istnieje tylko republika polityczna, a nadzieje na wkroczenie społeczeństwa na jakikolwiek wyższy, transcendentny poziom kończą się jedynie niewolą gorszą niż w czasach dawnego ustroju”.

Padają tu trzy arcyważne stwierdzenia:

„... socjalistycznego Objawienia jak w 1789 roku.” „... nadzieje na wkroczenie społeczeństwa na wyższy, transcendentny poziom...” – Czyli: socjalizm jest projektem w istocie religijnym lub do religijnego podobnym. Projektuje „królestwo nie z tego świata”. Socjalistyczny projekt jest jak ta „siła fatalna”, o której roił Słowacki (1840), która „...was, zjadacze chleba – w aniołów przerobi”. Podniesienie społeczeństwa na „wyższy, transcendentny poziom” nie jest przypadkiem, tylko istotą rewolucji czyli socjalizmu.

„... w rzeczywistości historycznej istnieje tylko republika polityczna” – Republika zakłada pewien minimalizm jeśli chodzi o wiarę i symbole. Ciąg rewolucji w krajach Zachodu, jak pisze Król za Malią, zaczął się od Czech, od powstania husytów. Kolejne rewolucje były napędzane religijnymi lub quasi-religijnymi nadziejami i entuzjazmem, za ziemskimi celami stał tamten projekt „transcendentnego poziomu” lub „przerobienia w anioły”. Za rewolucją bolszewicką w Rosji też stał iście gnostycki projekt zaprowadzenia raju na ziemi. Ale realia, to co realnie osiągnięto, okazały się zarazem skromne i potężne: realnym wynikiem procesu czy cyklu rewolucyjnego na Zachodzie stała się republika, która nie obiecuje nic więcej, jak tylko zwykłą ziemską racjonalność.

„... nadzieje na wkroczenie społeczeństwa na jakikolwiek wyższy, transcendentny poziom kończą się jedynie niewolą gorszą niż w czasach dawnego ustroju”. Co trzeba rozumieć tak, że próby przekroczenia republiki i pójścia dalej w stronę „przerobienia w anioły” kończą się źle i następne, jeśli będę podejmowane, też źle się skończą.

O rewolucji francuskiej 1789 myślimy z zasady dobrze, chociaż brzydzi nas gilotyna i ludobójstwo w Wandei. O rewolucji bolszewickiej myślimy z zasady źle. Dość niedawno działa się też rewolucja niemiecka; rozłożona na kilka aktów, ostatnim były rządy Hitlera. Obecnie rozkręca się kolejna: islamska rewolucja dżihadu i szariatu, która z dotychczasowych rewolucji ma najwyraźniejszą motywację „anielizacyjną”. (Dzihadyści myślą bardzo podobnie, jak kiedyś Słowacki! Tylko ich praktyka jest bardziej radykalna.) Uświadomienie sobie zagrożeń anielizacji jest teraz pilną potrzebą chwili. W Polsce na zapleczu politycznej partii Kaczyńskiego stoi anielizacyjna duchowa partia Rydzyka. Socjaliści-dżenderyści nie są jedynymi miłośnikami anielizacji. Nie jest powiedziane, że rewolucji już nie będzie, skoro ta rosyjska-bolszewicka tak oczywiście się nie udała – że nikt już rewolucji nie będzie próbować. Ale prawdopodobnie społeczna racjonalność była wszystkim, co można było osiągnąć przez rewolucje. Następne rewolucje mogą tylko próbować iść pod prąd racjonalności, inscenizując jakieś parodie.

O symbolicznym sensie małżeństwa Leder pisze dalej: „etyka seksualna i zależne od niej reguły wiązania się ludzi w małżeństwie są zwykle soczewką, w której ogniskują się najgłębsze rysy imaginacyjnych hierarchii i podziałów społecznych.” Skoro wcześniej był Słowacki, to przeskoczmy do Mickiewicza. Ów w „Panu Tadeuszu” nakreślił imponujący obraz sarmackiej harmonii. (Pominę to, co każdy krytyk wie, że tamta harmonia stała niewolnictwem i przemocą – szczęśliwie dzięki europejskim rewolucjom mamy już to za sobą.) Bardziej interesujące, że tamta harmonia opiera się na kompletnie porąbanej sytuacji dwóch rodzin: u Sopliców młody Tadeusz nie zna matki ani ojca, chowa go stryj, a rodzony ojciec ukrywa się przed nim. U Horeszków żyjąca latorośl rodu, Zosia, osierocona, jest pod kuratelą jakiejś „dalekiej petersburskiej ciotki” Telimeny i kątem pomieszkuje u Sopliców, dawnych wrogów jej rodu. A mimo to w finale małżeństwo tych dwojga odtwarza społeczny porządek „na Litwie”. Dlaczego tak się może stać? Ponieważ małżeństwo i porządek w rodzinie należą właśnie do porządku symbolicznego, należą do imaginarium, które w finale powieści ciałem się staje. Dlatego argumenty (patrz dyskusja do „Zamiatanie pod dywan”) że „tradycyjna rodzina jest często rodziną toksyczną, a bywa, że i patologiczną” nie wspierają pomysłu rozszerzenia małżeństw na pary tej samej płci, ponieważ monogamiczne małżeństwo heteroseksualne należy do porządku symbolicznego, a to, że niektórym zdarza się nie sprostać temu porządkowi, nie jest argumentem za likwidacją samego tego porządku.

Czy racjonalność można tak poszerzyć, żeby małżeństwo (z wszystkimi małżeńskimi uprawnieniami) osób tej samej płci mogło być uważane za coś racjonalnego? Pytam serio, bez żadnej ironii. Odpowiedzi naprawdę nie znam. I tym na razie kończę.

Czytanie...: wstęp na końcu

Czytanie różnych książek i internetów, i uwagi o nich.

Korekta przez: Radek Ziemic (2015-12-07)



« Zamiatanie pod dywan Ledera i Legutki. Polska: naród somnambulik »

komentarze

[foto]

1. Anielizacja tylko gdzieniegdzie • autor: Tomasz Żywy2015-12-07 18:54:57

Warto tutaj zauważyć, że dążeniu do anielizacji opera się pewien krąg kulturowy. Mam to na myśli świat anglosaski. Oczywiście jako kontrprzykład można podać dzisiejsze Stany Zjednoczone, ale ich lewicowe zawirowania są wynikiem nieprzerobionego jeszcze niewolnictwa. Nie ma więc to odniesienia do potrzeb eschatologicznych.  
[foto]

2. Islamizm jako anielizacja • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-07 19:51:23

Ale jeszcze bardziej anielizację widać w islamie. "Zastąpić fałszywe ludzkie porządki w państwie zasadami, które sam Bóg podyktował." To jest anielizacja w czystej formie. To co próbują robić katoliccy teokraci (Rydzyk) lub politpoprawnościowcy na Zachodzie, to jest w porównaniu z islamistami tzw. cienkie piwo.
[foto]

3. Naszła mnie myśl,... • autor: Tomasz Żywy2015-12-07 20:15:43

Naszła mnie myśl, że dążenia takie mogą być wynikiem poznawczej niemocy i braku odpowiedzialności jednostek za własne życie. Nie wikłając się już w źródło tego zjawiska, widać wyraźnie przejmowanie roli opiekuńczej przez transcendencję, czy też państwo, które to pojmowane jest powszechnie jako byt omnipotentny, działający bez względu na racjonalność.
[foto]

4. Tak! • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-07 20:25:09

Ależ TAK, Tomaszu! A przy okazji zdefiniowałeś, czym są prawica i lewica: obie polegają na "braku odpowiedzialności jednostek za własne życie", przy czym prawica bardziej liczy na "rolę opiekuńczą transcendencji", a lewica bardziej na takąż rolę państwa.

Wyjście jest przez własną odpowiedzialność i racjonalność jednostek. Uwaga: szamanizm, astrologia i kult przodków, które propaguje Taraka są racjonalne. Bo to są szkoły duchowego przetrwania.

5. można, ale po co? • autor: Jerzy Pomianowski2015-12-07 20:32:34

"Czy racjonalność można tak poszerzyć, żeby małżeństwo (z wszystkimi małżeńskimi uprawnieniami) osób tej samej płci mogło być uważane za coś racjonalnego?"

Można, skoro w wielu krajach się udało.
Sposób pierwszy to systematyczne niwelowanie potrzeby zawierania jakichkolwiek formalnych związków. Powolne zrównywanie wszystkich praw rodzicielskich, socjalnych, majątkowych we wszystkich formach "stowarzyszania się". Ubocznym skutkiem jest ich bardzo niska ranga, i zgoda na tymczasowość. Małżeństwo spada z piedestału w sensie społecznym, kościelnym, i państwowym. Dzieci muszą być gotowe na częste  zmiany osób i warunków życia, mobilne i elastyczne jak idealny wyrobnik w firmie. Niestabilność związków ma być rekompensowana stabilnością opieki państwa.
Drugi sposób, to intensywne wychowanie genderowe paru pololeń od wczesnego dzieciństwa. Żadnego podziału na chłopców i dziewczynki, płeć nie istnieje, nie ma znaczenia, można sobie wybrać dowolną, itp.
Zwykle obydwa sposoby łączy się ze sobą.
Pozostaje pytanie - po co to robić?

[foto]

6. The Moon • autor: Piotr Jaczewski2015-12-07 21:01:31

is harsh mistress.
Heinleina.Polecę:)
[foto]

7. Poszerzenie • autor: Przemysław Kapałka2015-12-07 21:37:08

Wojtku, a jak mamy rozumieć to poszerzenie racjonalności? Czy jako rozszerzenie horyzontów, żeby w tych szerszych mieściły się małżeństwa homo itp.? Czy jako wmówienie sobie i innym, że to właśnie jest racjonalne? 

W tym drugim sensie na pewno jest to możliwe - nie wiem jak i nie zamierzam się zastanawiać, ale na pewno jest. W tym pierwszym nie wiem, mam nadzieję, że nie.

[foto]

8. Przykład @ Przemysław • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-07 22:09:33

Przykładem apelu do racjonalności jest taka argumentacja: "Umiera gej, jego mieszkanie i dobytek przejmują prawni spadkobiercy czyli np. rodzeństwo, z którym zapewne wcześniej był skłócony, a jego partner, z którym przeżył wiele lat i wspólnie wypracowali swój dom, zostaje odtrącony jako zupełnie osoba. A na cmentarzu stoi wśród ludzi na szarym końcu, obcy i niechciany."
Oczywiście, taka racjonalna argumentacja zakłada inne zasady, jak prawo do szczęścia, do równych praw (nie-dyskryminacji), itd.
Przeciwnik małżeńskiego równouprawnienia gejów może równie racjonalnie argumentować, że w którymś miejscu trzeba powiedzieć "stop" legalizacji coraz dziwniejszych układów seksualnych, bo dojdziemy do legalizacji kazirodztwa, pedofilii i poligamii.
Na to można kontrargumentować, że należy zaufać gejom, że nie będą nadużywać swoich małżeństw do jakichś "niecnych" celów -- podobnie jak kobietom (lub Murzynom w USA) kiedyś nadano prawa wyborcze, ufając im, że nie nadużyją ich do wybierania jakichś szalonych polityków. Itd.
To mały fragment, podobne dyskusje toczą się od lat.
Ale żeby zapanowała racjonalność, to trzeba dobrze zbadać problem, czy nie przyklejają się do niego jakieś treści spoza tego, co racjonalne. Czy "widać jakąś ciemność"?
[foto]

9. JEST NA ODWRÓT • autor: Radek Ziemic2015-12-07 23:48:04

to właśnie racjonalność każe zrównać w prawach homoseksualistów i heteroseksualistów, ale o tym napiszę osobny tekst. Muszę też najpierw zrozumieć ten artykuł, bo jest tu niemało niejasnych argumentów. A tymczasem polecam film:

https://vimeo.com/93598429



[foto]

10. zgadzam się z Radkiem • autor: Arkadiusz2015-12-08 08:10:19

Raczej opór przed uznaniem pełnej podmiotowości ludzkiej, jej pełnych praw do szukania szczęścia i sensu własnej egzystencji w ramach zasad "moja wolność kończy się tam gdzie zaczyna się twoja" i "żyj i daj żyć innym" powinien być postawiony przed wymogiem szukania racjonalności.

Dodam jeszcze. Może we współczesnej polityce zwiększania podmiotowości i emancypacji kobiet, dzieci, gejów nie chodzi o anielizację ale o zaprzestawanie demonizacji.
[foto]

11. Gej i embrion • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-08 09:28:43

Prawica i lewica licytują się, kto bardziej troszczy się o pokrzywdzonych. Dla lewicy takimi sztandarowymi pokrzywdzonymi, którym trzeba oddać sprawiedliwość, są homoseksualiści/stki, którym trzeba pozwolić zawierać małżeństwa. Dla prawicy sztandarowym pokrzywdzonym jest embrion czyli dziecko nienarodzone, którego życie należy chronić tak samo jak osoby urodzonej, itd., szczegóły znamy.
Tu jest sedno: że "jedno i drugie", zostali wybrani jako hasła, ba, jako bojowe sztandary, ponieważ każda ze stron sporu dobrze wie, że ta druga strona w tym miejscu nie ustąpi, i więcej: ustąpić nie może. Lewica "organicznie" nie zgodzi się na wykluczenie i kryminalizację aborcji, prawica organicznie nie zgodzi się na "ponad-płciowość" instytucji małżeństwa.
Powyższy spór przypomina spory religijne w 16-17 wieku, które wyładowały się w wojnach. Na szczęście ani ja, ani my w Tarace nie musimy tego sporu rozwiązywać ani godzić.
[foto]

12. Ale na Zachodzie prawica się chyba godzi • autor: Arkadiusz2015-12-08 09:44:28

O ile wiem, to prawica na Zachodzie jest bardziej lewicowa od naszej lewicy, i tam już nie ma emocji w sprawie związków jednopłciowych. 
[foto]

13. Nie geje kontra embriony, tylko anielizanci versus realiści • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-08 10:35:15

Pewnie są w innej fazie (niż w Polsce). Poza tym proponuję patrzeć na ideologiczne spory nie przez schemat lewica-prawica, tylko przez ten (schemat), który naszkicowałem w tekście, czyli: anielizanci -- versus -- realiści. (Od razu przyznam się, że nie jestem w tym sporze bezstronny, ponieważ czuje się realistą.) Anielizanci (wg. Słowackiego!) to ci, którzy chcą społeczeństwa przenosić na "wyższy, transcendentny poziom". Realiści wolą "trzymać się ziemi". W obozie anielizantów są zarówno politpoprawnościowcy jak i islamiści-szariatyści, co zresztą wyjaśnia ich faktyczny i niewiarygodny sojusz.
Anielizanci są "mocni w gębach", tzn. mają silne systemy pojęć uzasadniające to co robią lub chcą robić, mają mocne ideologie. Ja staram się obserwować i przeszukiwać infosferę pod kątem sposobów na uzasadnienie realizmu. (W wyżej naszkicowanym sensie.)
[foto]

14. "trzymać się ziemi" czyli konserwatyzm? • autor: Arkadiusz2015-12-08 11:12:23

Myślę, że każdy zauważa w świecie zewnętrznym to co uzasadnia właśnie to, w co wierzy. Prawo rezonansu/przyciągania. Nasz świat zewnętrzny jest odbiciem naszego świata wewnętrznego. Niestety jest pewne zagrożenie, jak mamy silne przekonania to i znajdą się silni przeciwnicy, których obdarzymy złymi nieakceptowanymi cechami.
Anielizanci vs. realiści. Albo Anielizanci vs. demonizanci. A może po prostu moderniści vs. konserwatyści. Którzy mają większe prawo do realizmu? Czy historia ludzkości jest historią rozwoju świadomości czy cofania?
[foto]

15. Moderniści vs. konserwatyści? @Arkadiusz • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-08 12:09:53

Ale właśnie, Arkadiuszu, odkąd na rynek polityczny Zachodu weszli ze swoją ofertą dżihadyści-szariatyści, tamten podział, o którym piszesz, "moderniści vs. konserwatyści",  stracił aktualność. Ważniejszy stał się podział na tych, którzy chcą "nas" na siłę ulepszać wg swojej ideologii (czyli i pewne frakcje lewicy, i islamiści, i katoliccy neoteokraci) kontra ci, którzy wołają: hola, hola, są granice. (Jakie, to rzecz osobna.) Sytuacja podobna, jak przy pokoju westfalskim, kiedy wypracowano sposób na porozumienie, nie orzekając, który z konkurencyjnych kościołów (ówczesnych anielizantów) "ma rację".

Co do tego, czy "historia ludzkości jest historią rozwoju świadomości czy cofania?" trzeba brać pod uwagę, że wiele w niej jest cofania. Gdyby było inaczej, wtedy tu w Tarace i gdzie indziej, nie byłoby potrzeby przypominania "archaicznych technik pracy z umysłem".
[foto]

16. ANIELIZM • autor: Radek Ziemic2015-12-08 12:46:35

właściwy jest nie tylko rewolucjonistom (w ogóle ta rama pojęciowa jest wyjątkowo mało dokładna). Heteroseksualiści anielizują homoseksualistów, przymuszając ich do swojej normy (swojego kodu symbolicznego), od perswazji poczynając (mniej lub bardziej brutalnej) po różne terapie (pomijam wcześniejsze, dużo radykalniejsze formy anielizowania homoseksualistów). Cały ten podział na anielizm i realizm jest zresztą pokrętny, jest w tym artykule niemało uproszczeń i fałszywych przesłanek, i za kilka dni, gdy będę miał trochę czasu, o tym napiszę. (Zachęcam jednak do zastanowienia się, jak powstaje "porządek symboliczny", i czy jest to de facto porządek, czy jedynie symboliczne uwewnętrznienie pewnych form władzy, de facto pewna retoryka.)

I teraz co do anielistów: jeśli dżihadyści chcieliby prze... anielizować Europę na swoją modłę, tzn. bez swobód obyczajowych, w tym legalności monomałżeństw, a neo-socjaliści na swoją, tzn. ze swobodami, to ja wolę neo-socjalistów. (Na marginesie, nie doceniamy przemian socjalno-liberalnych, które zaszły w Europie przez ostatnie 150 lat, a wszyscy z nich korzystamy, ich przeciwnicy też.)                  

Odmowa dostępu do porządku symbolicznego (nazywajmy to na razie w ten niedokładny i właściwie smutny sposób) jest wartościująca. Niedopuszczenie wiąże się z uznaniem czegoś za gorsze. (Z tego względu kobieta w katolicyzmie nie może zostać ani papieżem, ani księdzem). RACJONALIZM zapyta o kryterium takiej oceny, różne projekty ANIELIZACYJNE, będą się odwoływały do Boga, natury ludzkiej czy PORZĄDKU SYMBOLICZNEGO.  Będą kamuflować relacje władzy, dominacji, wykluczenia.
[foto]

17. ten podział nigdy nie straci na aktualności • autor: Arkadiusz2015-12-08 12:49:44

Jedyną stałą rzeczą jest zmiana. Wieczny jest też lęk przed nią. Ale ponieważ zmiana jest procesem ciągłym i ciągle zmienia się sceneria, warunki i styl życia to tym samym zawsze będą istnieć ideologie i polityka, której istotą jest niestety narzucanie własnych przekonań innym. Czy są jacyś politycy, którzy nie chcą ulepszać świata wg swojej ideologii (z wyjątkiem polityki "ciepłej wody w kranie", która się właśnie u nas skończyła)? Drugie "niestety" jest takie, że jak pogoni się polityków, to w stworzoną pustą przestrzeń wchodzi coś innego, np. rządy korporacji czy duchownych.
Ponieważ jedyną stałą rzeczą jest zmiana to i granice "ulepszania" też są płynne, zmienne w różnych miejscach świata, zależą od aktualnego stanu świadomości danych społeczeństw, przyjętego (czasowo) konsensu światopoglądowego, opisanego przykładowo w konstytucji (stąd waga takiego Trybunału Konstytucyjnego) i instytucjach państwa prawa. Dla mnie granicami ulepszania są warunki, o których wspomniałem w komentarzu 10.
[foto]

18. Klasowy punkt widzenia, Rafał Betlejewski • autor: Wojciech Jóźwiak2015-12-08 18:23:35

Tu jest coś ciekawego, chociaż nie całkiem na nasz tutaj temat. Ale poszerza pole widzenia. Rafał Betlejewski w http://mediumpubliczne.pl --- "Mieliśmy dla ludzi PiS tylko kłamstwo, szyderstwo i przemoc".
[foto]

19. Betlejewski • autor: Radek Ziemic2015-12-08 18:57:26

pokazuje bardzo istotny mankament polskiej lewicy. Przestała być socjalna. Dziś lewica socjalna jest katolicka, jest nią PiS. Ale to nie jest tak, że z jednej strony jest prawica, która daje godność biednym, z drugiej oderwana od życia lewica, która zajmuje się jakimiś gejami i aborcją, bo geje, feministki, kobiety wyrzucone przez mężów z domu, to też, zazwyczaj, lewica, nierzadko borykająca się z problemami ekonomicznymi. Betlejewski ma rację w zakończeni, zło i dobro jest tu i tu, nie da się PiS sprowadzić jedynie do tego, co negatywne, ale poza tym tworzy łatwy, dualistyczny, sentymentalny obrazek. Bowiem jeśli oni, liberalna, kulturowa lewica miała dla PiS-u i jego zwolenników "kłamstwo, szyderstwo i przemoc", to PiS i, podkreślajmy to, jego zwolennicy, nie był bierny, w kłamstwie nie ustępował na centymetr, w przemocy nierzadko wysuwał się do przodu. Sytuacja jest zresztą dużo bardziej skomplikowana, bo losem ubogich (mówiąc słowami Dostojewskiego, "skrzywdzonych i poniżonych") nie zajmuje się nie tylko "nowoczesne" lewica, ale też związki zawodowe, tak lewicowe, jak i prawicowe. Betlejewski wcześniej przeżywał wzniosłą euforię przeżywaną przez kiboli w marszu niepodległości. Byłbym z nim ostrożny. I jeszcze - PiS nie zmieni sytuacji ludzi, o których Betlejewski pisze, tak jak nie skróci kolejek w przychodniach, nie poprawi funkcjonowania polskich szkół (bardzo dobrze wypadających notabene w rankingach europejskich).




[foto]

20. A może • autor: Przemysław Kapałka2015-12-08 20:19:57

Powracając do wyjściowego pytania o małżeństwa homoseksualistów: a może wymyślić coś pośredniego? Coś, co nie będzie małżeństwem, ale nie będzie też zwykłym życiem ze sobą? Homożeństwo?
[foto]

21. A może • autor: Radek Ziemic2015-12-08 20:27:19

mążżeństwo? żeńżeństwo?

22. ten Betlejewski • autor: Jerzy Pomianowski2015-12-08 21:11:11

Kawiorowa lewica burżuazyjna ze strzeżonych osiedli. Suschi, rower i ewentualnie dobra whisky.

"Sobie przyznałem konto internetowe z kartą kredytową, a jemu dałem chwilówki"

"Żaden z nas nie jeździ busem z Łochowa do pracy w Garwolinie na obróbkę jabłek"

"Dla niego z tym moim segregowaniem śmieci, wegetarianizmem i rowerem miejskim jestem tyko zwyczajnym hipokrytą. Kłamcą i pasożytem. Złodziejem"

Z taką lewicą "drugiej Polski" nie zbudujemy. Tylko jakiś schowek na niemieckie miotły w europejskim domu. Na szczęście są tak kompletnie oderwani od polskiego życia, że na żadne "masy ludu pracującego" nie mogą liczyć.

[foto]

23. zacny przykład autorefleksji lewicowej • autor: Arkadiusz2015-12-09 11:34:03

Na taką autorefleksję stać jednak tylko przegranych. W obozach władzy jest natomiast arogancja, buta, poczucie misji i strach przed wodzem.

I jeszcze o ogólnie polityce. Dobra polityka wymaga nieustannego balansu między wolnością a bezpieczeństwem. Po latach komuny Polacy pragnęli wolności. Lewica zapomniała o tym drugim aspekcie i poniosła dotkliwą porażkę. Natomiast prawica obecnie sprawia wrażenie, że zaczyna zapominać o wolności. Balans!

Zaloguj się - aby napisać komentarz   Rejestracja - jeśli nie masz konta w Tarace

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)