Przejdź do Taraki mobilnej! - masz wąski ekran.
zdjęcie Autora

02 sierpnia 2018

Doorota

O Psie Wilku Księżycu Bajka

Kategoria: Twórczość
Tematy/tagi: Księżycsymbolezwierzęta mocy

W przeszłości tak odległej, że Księżyc i Ziemia były jeszcze Jednym, Duch Wilka i Księżyca również pozostawał nierozdzielony.
Przeznaczenie Świata sprawia, że nic nie może pozostać takim samym na zawsze.
Nawet Planety toczą się w zgodzie z tym Prawem.
Księżyc oddzielił się od swej Siostry i ogląda ją odtąd tylko nocą.
Wilk pozostał Jego Duchem, a Księżyc Światłem wilczej Duszy.
Wyjąc do Tarczy w pełni śpiewa ciągle o swojej tęsknocie, a Księżyc nasłuchuje tego głosu.


Wilk już wie, że nie uda mu się przejść mostem, jaki Księżyc kładzie dla Niego na wodzie Jeziora, ale jeśli odnajdzie ścieżkę na drodze Światła we własnej Duszy, wówczas znów będą razem.

Nic bowiem nie pozostaje takim samym na zawsze, nawet Planety krążąc wracają do siebie…


♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠


Nie wiem jak długo to trwało? Czas uległ zawieszeniu, mógł upłynąć zarówno dzień jak i godzina.

Obraz jest niezwykle spokojny, klarowny i jasny. Zamknięty w całości. Mam poczucie, że mówi do mnie jakiś głos, chociaż nie ma słów i nic nie przychodzi z zewnątrz.
Nie jest statyczny, spokój wynika z jego doskonałości. Jest żywy, prawie dotykalny. Można by powiedzieć, że „dzieje się” cały czas. Jakbym ja sama była jego częścią.
Jestem jego częścią.
Jezioro jest bardzo spokojne: to może być początek dnia.
Obraz jest pełen światła.
Woda przejrzysta, aż do dna.
Powietrze ponad taflą wody, brzeg, zwierzęta, drzewa, chmury w przestrzeni nieba to pierwszy, oczywisty świat, w którym jesteśmy zanurzeni.
To świadomość, rzeczywistość dostępna doświadczeniu na zewnątrz i wewnątrz;
Świat postrzegania, emocji, uczuć, myśli.
Od następnej warstwy rzeczywistości nie oddziela go, ale łączy z nim – tafla wody. Obraz się zmienia, nadal jest przejrzysty, ale woda zamazuje kontury Rzeczy, Ryb i Roślin. To co jest blisko, wydaje się być daleko, to co odległe jest tuż pod powierzchnią.
Zaczyna się świat niewidoczny wyraźnie z punktu odniesienia tego pierwszego, ale głębszy. Jak głęboki sen. Warstwa podświadomości.

Woda jest tak czysta, że prawie widać piaszczyste dno. Ledwie przysłania je cień wodorostów.
Tam gdzie jest największa głębia, tam gdzie nic już nie widać, ukryte jest całkowicie nieświadome. Instynkty. Dno. Ziemia utrzymująca wodę i jej głębię, aż po brzeg i wszystko ponad jej powierzchnią. Nieświadomość.
Tam są schowane impulsy ludzkiego działania. To co irracjonalne i niemożliwe do przeniknięcia zwykłym umysłem, tak jak ziemi nie można prześwietlić wzrokiem.
Jednocześnie ta Ziemia jest podstawą wszystkiego. Rodzi i łączy wszystko ze sobą.
Z dna Jeziora może wynurzyć się zarówno Potwór jak i Jednorożec.
Wszystkie warstwy są jakby jedną. Granica między nimi jest pozorna: to tylko różne, przenikające się stany skupienia tego samego.
Wówczas pojawia się poczucie, że obraz jest odpowiedzią na pytanie o sens tego co się właśnie dzieje w moim życiu.
Jedyna odpowiedź, jaką dostaję(?), znam(?) to: „KWAŚNE JABŁKA”… Wizja nie jest pełna. Niedomknięta. Świat „dzieje się”.
Każda kolejna chwila jest jak poruszenie fali, zmienia obraz. W każdej chwili coś może powstać z dna.
Jabłka jeszcze nie dojrzały.
Jest też w tym przekonanie, że wszystko od siebie wzajemnie zależy. Nie ma żadnej zewnętrznej oceny. Sens zawarty jest w tym, co się wydarza. Obraz powstaje pomiędzy – jesteśmy jego częścią. Jest wiele możliwych wariantów. To co się wydarzy, zależy od zmiany i równowagi wszystkich atomów: piasku, fali, ryby…
Świat sam się stwarza w każdej chwili na nowo.
Wizja kończy się ale pozostaje nić która mnie z nią łączy. Wejście do Świata Jeziora. Miejsce powraca w snach. Pisze się bajką i wierszem. Spoza drzew wychodzą Zwierzęta. Rozmawiają. Czasem spotykają się i milczą, a czasem są mną.
A czasem ja jestem Nimi…


♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣ ♣


Księżyc płynie w Jeziorze.

Jego Duchem jest Wilk. Duchem Ziemi jest Pies.

Ziemia i Księżyc zanim stały się Dziećmi były Jednym.


♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥


PIES: Wilku, ... to gdzie właściwie jest Księżyc?

WILK: ??????

PIES: Kiedy patrzę w niebo – jest w niebie
Kiedy pije wodę, świeci w wodzie
Kiedy złapię Rybę, lśni w jej łuskach
Gdy pływam w Jeziorze widzę go w głębi pode mną
Czuję i widzę wszędzie Jego Światło. Lecz gdzie jest naprawdę?

WILK: Och, Niemądry Piesku

Księżyc jest na Dnie Rzeczy..


♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦ ♦


PIES: Wilku, Wilku jaki cudowny dzień!
Spójrz jak pięknie rozkwitła jesienna róża!

WILK: Nic tak nie przypomina o śmierci jak Róża w pełni..


☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆


PIES: Wilku? Gdzie jesteś?

WILK : Mnie nie ma. Jestem Twoim nocnym marzeniem, marą..

PIES: Mm …. znaczy snem?

WILK: Och…. Nie! To ja Ciebie śnię.
Wyśniłem Cię, żeby dotykać Ziemi i patrzeć na Księżyc.


♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠ ♠


KSIĘŻYC: Wilku?

WILK: Tak Światło Moje?

KSIEŻYC: Gdzie podział się Pies?

WILK: Och, zgubił się, upił albo zasnął. Jak to Pies…

KSIĘŻYC: Musisz go odnaleźć. Bez niego nie istniejemy...


░░░░░░░░░░░░░░░░



komentarze

[foto]

1. Ilustracje? • autor: Wojciech Jóźwiak2018-08-02 12:37:32

Bardzo ładna Bajka.
Może ktoś z Czytelników-Czytelniczek chciałby narysować do niej ilustracje?

Zaloguj się - aby napisać komentarz   Rejestracja - jeśli nie masz konta w Tarace

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)