zdjęcie Autora

17 marca 2013

Piotr Jaczewski

z cyklu: Tkanie słów (odcinków: 219)

Paradygmat wyobraźni i ostre cięcia wyborów.

Kategoria: Nowy szamanizm

« Pamięć i wyobraźnia – poza lęk i nadzieję. Mit wolności i wolnej woli, swobody decydowania »

Jestem za paradygmatem wyobraźni. Poważnie.  Warto zacząć od tezy, że to wszystko wyobraźnia. Cała nasza psychologiczna, wewnętrzna rzeczywistość to sen, iluzja, wyobraźnia. Wszystko jest możliwe. Magia, elfy,  krasnoludki, małe i duże, duchy, bogowie, obce cywilizacje, natychmiastowy sukces, wieczne życie, armagedon, zombie wysysające mózgi i gwiezdne wojny dzieją się teraz etc.  I rozwijać te fantazje…

Z tym, że aby taki paradygmat mógł funkcjonować i miał sens, potrzebne są dodatkowe opcje: Stymulowanie tej wyobraźni i coraz lepsze dokonywanie wyborów, co jest sensowne, użyteczne. Inaczej ten paradygmat zmienia się w odrealnianie rzeczywistości, zamiast wnoszenia do niej kolorów, a tezy o wyobraźni zmieniają się szybko w rażącą bezmyślność.

Eg. Jak mi się wydaje, głównym powodem dla których nie kupiłem wewnętrznie idei Danikena czy Sitchina i wielu podobnych nawiedzeń o obcych jest to, że to fantastyka kiepskiej jakości. Nawet nie musiałem w tym celu specjalnie myśleć..

Ta autodestrukcyjność wyobraźni upraszczającej samą siebie jednocześnie oznacza, że paradygmat wyobraźni nie może być jedynym stylem myślenia, przeczyłby sam sobie i sam siebie zubażał: Wyobraźnia odkrywanych na nowo tych samych frazesów. Niestety jak wiele innych spraw, występuje on najczęściej w otoczeniu w sposób częściowy, ukryty i tłumiony: Możesz używać wyobraźni, pod warunkiem, że wyobrażasz sobie, co my chcemy i tak jak chcemy. Dokładnie jak myślenie: Możesz myśleć samodzielnie, pod warunkiem, że myślisz jak ja.

Stymulowanie wyobraźni w zasadzie możliwe jest tylko przez ciągłą naukę, teorię i praktykę, czytanie i obserwowanie zjawisk, studiowanie natury świata dookoła, włącznie działaniem metodą prób i błędów. Na tym to bazuje - wiedza to katalizator i paliwo kreatywności.  Ta z kolei umożliwia myślenie, oczywiście do pary z pamięcią – wiedzą..

Podobnie naturalnie w takim paradygmacie kreatywność, to nie tylko dodawanie opcji.  Kreatywność to przede wszystkim celowe usuwanie fragmentów zbędnych.  Nie tyle, co mam trzy kamienie i układam je jeden na drugim czy w trójkąt w  super pomysłowy sposób, ale wybieram kamień zgodnie z tym, co chcę zrobić i wydobywam to, co może on zaoferować. Rzeźbię usuwając wszystkie inne opcje.

Decyduję i decyzje te usuwają wszystkie inne opcje.

I w praktyce decyzja ta jest od samego początku zdeterminowana. Dostępnością kamieni, ich naturą, moimi umiejętnościami, doświadczeniem przeszłości, dokonanymi obserwacjami. Paradoks:  Wszystko jest możliwe i jednocześnie jest tylko jedna opcja postępowania. Dokładnie taka.

To oznacza też, że paradygmat wyobraźni jest deterministyczny.  I to pomimo tego, że potrzeba w nim stawiać na celowość decyzji i coraz lepsze decyzje. Na szczęście nie jest deterministyczny na tyle, żeby wykluczać przypadek jako jedną z przyczyn czy skutków.

Jest też zgodny z rzeczywistością, w której jak to zwykle bywa jeden wybór – usuwa inne opcje, zostaje mniej kamienia - życia. Co oczywiście nie umniejsza tego, że rzeźba dalej może być piękna, a rzeźbienie euforyczne. Zgodny jest też z życiem w którym zaczynamy z pozycji „wszystko jest możliwe” a zwykle kończymy na jakiejś odmianie odnoszenia się do stwierdzenia „tylko ten sposób postępowania był możliwy”.

Nie jest natomiast zgodny z językiem i indukcyjnym stylem myślenia, które to mają tendencję do pozostawania na etapie kreatywnego układania 3 kamieni.  Ups. Nadmiernego upraszczania spraw, uogólniania i nazywania tego myśleniem. Inaczej mówiąc paradygmat wyobraźni jest czymś do wypracowania, a nie czymś naturalnie danym.

Naturalnie dane są mity wolnej woli , wolności, "kreatywności" decydowania. Niejako odzwierciedlone w twierdzeniu „Element z większą ilością dostępnych wyborów kontroluje układ”. Więcej wolności to lepiej, wolna wola naturalną umiejętnością człowieka. I jak każdy mit mają w sobie ziarno prawdy – i jeszcze więcej złudzenia.  O tym jednak następnym razem.

Tkanie słów: wstęp na końcu

Pisane do Taraki - Magazynu Rozwojowego:
Wyobraź sobie wielowymiarową pajęczą sieć wczesnym porankiem, pokrytą kroplami rosy. I każda kropla zawiera odbicie, wszystkich innych kropli rosy - Alan Watts.
Ten blog odzwierciedla dalsze dzieje Okiem Hipnotyzera.
Myśli odzwierciedlają się w działaniu,
Słowa odbijają się w odczuciach,
Wyobraźnia odzwierciedla się w Relacjach,
Rozwiązania skrywają się w Problemach,
Intuicja niesie treści Zachowania,
Kultura uosabia części Osobowości. Myśl! Obserwuj! Działaj! Wyczuwaj! Dyskutuj! Pisz!


« Pamięć i wyobraźnia – poza lęk i nadzieję. Mit wolności i wolnej woli, swobody decydowania »

Komentowanie wyłączone wszędzie od 1 sierpnia 2020.

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)