Przejdź do Taraki mobilnej! - masz wąski ekran.
zdjęcie Autora

16 lutego 2017

Jan Szeliga

z cyklu: Moja Twarda Ścieżka (odcinków: 80)

Szałas potu na nów w okolicach Szadku
Relacja z szałasu potu na nów i na nowy rok numerologiczny 1.10.2016. Pożegnanie ze starymi i już niepotrzebnymi rzeczami i powitanie nowego

Kategoria: Twarda Ścieżka

« Jesienna wyprawa pod Ślężę Survivalowe chodzenie po ogniu pod Warszawą »
W majową pełnię, spotkaliśmy się po raz pierwszy na szałasie potu w nowym miejscu, u Joasi w okolicach Szadku. Pisałem o tym tu. Szałas ten był bardzo udany. Dlatego postanowiłem, aby przy następnej okazji wrócić w to miejsce.
Okazja taka pojawiła się w bardzo szczególnym momencie. 1 października wypadał pierwszy jesienny nów. Tak się składa, że w tym samym czasie kończył się cały cykl numerologiczny i rozpoczynał się nowy. Był to idealny moment na to, aby pożegnać się z tym, co już jest nam niepotrzebne, oczyścić się i z nową energią wejść w nowy, pierwszy rok numerologiczny.
Nasze spotkanie rozpoczęliśmy około godz. 17.00. Na początku zebraliśmy się w powitalnym kręgu. Po przywołaniu czterech kierunków i zapoznaniu się zabraliśmy się za budowę szałasu.

Teren naszych działań


Powitalny krąg


Początek prac przy budowie szałasu potu


Prace przygotowawcze"

Pogoda dopisywała. Było słonecznie i jak na tę porę roku dość ciepło. Patyków do budowy szałasu mieliśmy pod dostatkiem. Kamienie też były na miejscu, więc z budową uwinęliśmy się bardzo szybko.

Budujemy kopczyk


Kopczyk na przedmioty mocy gotowy


Budowa konstrukcji do szałasu potu


Przykrywamy szałas kocami

Gdy się ściemniło, rozpaliliśmy ognisko. Zebraliśmy się wokół niego w kręgu i każdy wrzucił do niego wszystkie te rzeczy, które albo wiązały się z czymś już niepotrzebnym, albo to symbolizowały. Wrzucaliśmy do ognia stary i już nieaktualne mapy, stare fotografie, na których były uwidocznione nasze już nieaktualne sympatie, stare listy i inne pamiątki, które co prawda czasami wiązały się z miłymi wspomnieniami, ale w tej chwili były bardziej powodem do smutku.
Staliśmy w milczeniu wokół ogniska i patrzyliśmy, jak ogień pochłaniał te wszystkie rzeczy. Z wielką ulgą odeszliśmy od dogasającego ogniska i udaliśmy się w stronę szałasu, po to, aby rozpalić inne ognisko i tym samym rozpocząć coś nowego.

Palimy stare i już niepotrzebne mapy i pamiątki

Ognisko do szałasu potu

Sam szałas był dość gorący. Gdy wychodziliśmy z szałasu, witały nas z daleka głośne porykiwania jeleni, które w tym czasie miały swoje rykowisko. Jeleń jest moim zwierzęciem mocy i już dał mi o sobie znać w bardzo szczególnych dla mnie momentach w życiu. Tym razem też zrozumiałem to, co mi chciał powiedzieć.
Jeszcze tylko krótka kąpiel pod prysznicem z węża ogrodowego i suszenie się przy ognisku przy dziękach bębnów i grzechotek. Po wysuszeniu się udaliśmy się do domu, gdzie zasiedliśmy do po szałasowej kolacji.

Widok szałasu następnego dnia


Pożegnalny krąg

Nazajutrz rozebraliśmy szałas i uporządkowaliśmy teren. Zrobiliśmy pożegnalny krąg i opowiedzieliśmy sobie o swoich wrażeniach. Następnie wysłaliśmy orły i już na samo zakończenie zrobiliśmy krąg pożegnalno-przytulankowy.
Tym samym, podziękowawszy sobie nawzajem, pełni radości i entuzjazmu rozjechaliśmy się do swoich domów.
Bardzo dziękuję gospodyni tego miejsca, za miłe przyjęcie i stworzenie idealnej atmosfery, a wszystkim uczestnikom za wasze towarzystwo i wasz wkład w to wszystko, co się zadziało!
Sława!

Polecam też poczytać relację, która napisała jedna z uczestniczek tego spotkania.

Moja Twarda Ścieżka: wstęp na końcu

Warsztaty i praktyki Twardej Ścieżki, które prowadziłem i w których brałem udział.


« Jesienna wyprawa pod Ślężę Survivalowe chodzenie po ogniu pod Warszawą »

Zaloguj się - aby napisać komentarz   Rejestracja - jeśli nie masz konta w Tarace

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)