Przejdź do Taraki mobilnej! - masz wąski ekran.
zdjęcie Autora

24 sierpnia 2014

Wojciech Jóźwiak

z cyklu: Kolej warszawsko-wiedeńska (odcinków: 115)

Ukraina, nikt nic nie wie
Co właściwie dzieje się w Ukrainie?

Kategoria: Historia i współczesność
Tematy/tagi: MiędzymorzepolitykaRosja

« Geopolityczny tensor Polski Mariupol. Ukraina »

Co właściwie dzieje się w Ukrainie? Codziennie mamy nowe news'y, a właściwie nie wiadomo. Przez kraj-sąsiada przechodzi fala historycznego poruszenia, a w Polsce nie ma żadnego źródła, z którego można by dowiedzieć się czegokolwiek czegoś więcej niż powierzchowne dziennikarstwo, w którym wczoraj sensacja, a jutro nikt nie pamięta.

Ukraina nie ma w Polsce (jak mi się wydaje) żadnej tuby, żadnego głosu, żadnej ideowej reprezentacji. Tak jakby to, co tam się dzieje, nikogo nie interesowało bardziej niż powierzchownie, i jakby dla Ukraińców Polska była na tyle nieważna, że nie zadbali o uruchomienie w Polsce swojego głosu czy medium. Wystarczyłaby witryna w Internecie informująca, po polsku, o wydarzeniach w Ukrainie, o tamtejszych opcjach i dyskusjach politycznych i innych ważnych, o nastrojach, o tym, co myślą Ukraińcy. Tego nie ma, a dziwne byłoby, gdybym dotąd nie natrafił, gdyby było.

Mam wrażenie, że w naszym myśleniu i interesowaniu się Ukrainą poruszamy się na ślepo. To jest nawet nie brak informacji, ale brak kategorii, w których można by jakoś rozpoznać tamtejszą dziejącą się rzeczywistość.

Stary Dniepr"...Czas nie płynie, ale ciecze i stanęła woda w Dnieprze"
Stary Dniepr. Z: lh6.googleusercontent.com. Autor: Petro Oliynyk

Czym był Majdan? („Majdan” to po ukraińsku „plac”. Chodzi oczywiście o Майдан Незалежності czyli Plac Niepodległości w Kijowie i powstanie, które tam miało miejsce od 24 listopada 2013 do 22 lutego 2014, kiedy obalono prezydenta Janukowycza.) Na ten temat istnieją u nas trzy dyskursy: pierwszy, że było to ludowa lub narodowa rewolucja, spontaniczny wyraz gniewu narodu, który uwolnił kraj od znienawidzonego tyrana Janukowycza i jego popleczników. Rewolucja pro-europejska i demokratyczna, za zbliżeniem z Zachodem Europy lub wręcz za wejściem do Unii Europejskiej, przy tym wielonurtowa, oddolna i improwizowana. Nam Polakom w tym ujęciu Majdan przypominał Solidarność, taką jaka mogłaby się rozwinąć około 1981-82 roku, gdyby wtedy reakcyjne siły z Jaruzelskim na czele były słabsze.

Drugi dyskurs, że była to rewolta ukraińskiego, a właściwie galicyjsko-wołyńskiego wojowniczego nacjonalizmu, wywodzącego się od UPA, mającego na rękach krew, w tym polską, jeszcze z II Wojny i powojnia.

Trzeci dyskurs, najjawniej wypowiadany przez Stanisława Michalkiewicza, ale jakoś obecny w ogólnym tle rozważań, głosi, że to była ustawka, czyli przewrót zaprojektowany przez jakieś tajne służby amerykańsko-izraelsko-światowo-finansowe, mający na celu (a) wyniesienie do władzy „ich” człowieka, Poroszenki; (b) zdobycie Ukrainy jako poletka do żerowania wspomnianych finansistów; (c) odciągnięcie uwagi i sił Rosji od Bliskiego Wschodu, głównie do Syrii, którą rządzi rosyjski protegowany Baszszar al-Asad – miałby to być rewanż lub wręcz kara za zaangażowanie się Rosji w Syrii.

Oczywiście mogło też być tak, że trzy powyższe wątki działy się równocześnie i każdy dyskurs w jakimś stopniu zawiera trochę prawdy, i jeden nie wyklucza pozostałych.

Ale jeśli Majdan był demokratyczną wolnościową rewolucją, to dlaczego ta rewolucja tak łatwo zgasła, właściwie bez skutków? Bez zaprowadzenia zmian, reform, przemian w ukraińskim państwie i życiu Ukraińców? Bo o tym jakoś nie słychać. Albo nikt nie nadaje wiadomości o tym do Polski. Przy okazji rewolucji zwykle tworzona jest jakaś masa koncepcji. Bywa, że jest to istna twórcza gorączka. Jedne z tych koncepcji szybko idą w zapomnienie; zresztą panuje wtedy nastrój jak na haju, kiedy banały wydają się eurekami, potem haj mija, ale niektóre pomysły okazują się wartościowe i trwają i rozwijają się. Tymczasem z rewolucji Majdanu jakoś nie słychać o tych koncepcjach, o wykuwaniu idei w związku z tą rewolucją. Z wolnościowymi zrywami jest (chyba) tak, że każdy z nich zawiera coś, co może zostać uogólnione i co dokłada się do ogólnej, „światowej” puli pro-wolnościowych idei, racjonalizujących społeczne rozwiązania. Można było np. się spodziewać, że Ukraińcy, których docisnęła do muru bieda, dezorganizacja i przeciwskuteczność ich państwa i społecznego ustroju, wymyślą, na razie jako pomysł, ale zaraz też zaczną wprowadzać w praktykę – jakieś świeże i nieznane światu rozwiązania, albo wprowadzą w życie u siebie środki znane, ale zbyt radykalne, żeby brali się za nie ci bardziej stabilni i syci, jak my na przykład – o ideach libertariańskich tu myślę. Ale nic z tego się nie zadziało... W Kijowie, chociaż wojna, rebelia, zestrzelony samolot z Holendrami i wszystko się wali, to trwa koncepcyjna stagnacja. Albo przeciwnie, coś się burzy i wytwarza, tylko my w Polsce nic o tym nie wiemy.

Nie wiemy więcej. Co myślą Ukraińcy? Co myślą o rebelii, a właściwe chytrym najeździe rosyjskim, na Donieck i Ługańsk? Czy może odpuścili sobie tamtą prowincję, spisali ją na straty? Czy podobnie i wcześniej spisali na straty Krym? To wiąże się z szerszym pytaniem do Ukraińców: jak w ogóle oni postrzegają swój kraj, swoją Ojczyznę? Jakie ona ma dla nich psychologiczno-wyobrażeniowe granice? Dzieje których miast i prowincji, obwodów, uważają za swoją historię? Kim w ogóle są Ukraińcy? Było mnóstwo map, gdzie zachód i środek Ukrainy były na pomarańczowo, wschód i południe na niebiesko. Mapy te dzieliły Ukrainę według tego, czy głosowano za Juszczenką, czy za Janukowyczem. Albo czy mówi się po ukraińsku, czy po rosyjsku. Niektóre z tych map odrywały wschód i południe, nazywając je „Noworosją”. Jakie uczucia te mapy budziły w Ukraińcach, czy faktycznie czuli się podzieleni? Podział zwykle pociąga jakiś rodzaj niechęci; czy faktycznie istnieje jakaś wzajemna niechęć między jednymi a drugimi? Jeśli nie aż niechęć, to poczucie odrębności, jak u Flamandów i Walonów w Belgii? Lub jak było między Czechami a Słowakami w dawnej Czechosłowacji?

Statystyki dobrobytu i rozwoju umieszczają Ukrainę gdzieś na samym dole tabel – czy w Ukrainie są jakieś pomysły i projekty, żeby się z tego dna wydobyć? W pewnym sensie jest to korzystna sytuacja, ponieważ (nie pamiętam autora bon motu) „ludzie zaczynają działać racjonalnie, kiedy inne sposoby zawiodły”, a Ukrainie właśnie nic innego prócz racjonalności już nie zostało. A skoro nie wierzą w poprawę losu, to też jest ciekawe, wiedzieć, jak to przyjmują? Społeczna psychiczna depresja i zapadka też jest interesująca dla socjo- i politologów, tak samo jak prosperita.

Polscy publicyści żyją teraz fantazjowaniem o tym, co to będzie, kiedy Rosja nas najedzie lub napadnie: jak długo nasze wojsko będzie stawiać opór, czy pomogą sojusznicy z NATO, czy Rosjanie aby nie zgotują nam atomowego holokaustu (Żyrynowski już nim nas straszył); i dalej: jakie środki zaradcze podjąć już teraz zawczasu, z kim trzymać, jak politykować, czy i jak dozbrajać armię. Tylko że dla nas jest to fantazja, a dla Ukraińców brutalna aktualna pilna rzeczywistość! I znów powtórzę frazę z tytułu: nikt nic nie wie. Niczego nie da się wyczytać, co o tym myślą i radzą w Ukrainie, także na szczeblach przywódczych i dowódczych.

Ukraina przeżywa teraz swoją, właściwie, nacjo-genezę. Słowo urobiłem na podobieństwo „etnogenezy”; tamto oznaczało splot wydarzeń, w wyniku którego tworzy się narodowość-etnos. Nacjo-geneza to podobny splot wydarzeń, w którym powstaje naród polityczny. Dla Ukrainy to jest za duża sprawa, żeby ją robić po cichu, nie nagłaśniając na zewnątrz, tym bardziej w stronę sąsiada, który od tysiąca lat lub dłużej był współuczestnikiem jej historii.

Czy może jednak już teraz robią coś innego: zamiast marzyć o niepodległej narodowej przyszłości, przymierzają się do tego, jak zostać wydzieloną prowincją wielkiej Rosji, bo czują, że wschodniemu „większemu bratu” nie dadzą rady? („Nie zderżyte, ditki, Jareme”, jak mawiał sienkiewiczowski Zagłoba.) I znów: nikt nic nie wie.

Stary Dniepr
Stary Dniepr, odnoga Dniepru opływająca od zachodu wyspę Chortycę.
Z: www.panoramio.com/photo/24544964, autor:

Pamiętam, kiedy jesienią 1981 roku stosunki między rządem a Solidarnością napinały się do pęknięcia, na jakimś spotkaniu, na którym byłem, ktoś rozważał sytuację, w której demokratyczna opozycja przejmuje rządy, bierze pod swoje rozkazy wojsko lub formuje jakąś gwardię narodową – i zaczyna się bronić, a najpierw najeżać, wewnątrz kotła otoczonego z każdej strony przez Sowietów. Wydawało mi się to wtedy bardzo romantyczne i obiecujące. Groziło straszną klęską – ale gdyby się udało wytrwać w tym kotle, jaki to byłby hart dla narodu, dla ducha, dla samoświadomości. (Iluzje te prysły wraz z zaprowadzeniem stanu wojennego.) Ale właśnie taka lub bardzo podobna jest obecna sytuacja Ukrainy. Mają szansę... Ale czy ją rozważają, czy o niej myślą – nikt nic nie wie.

Ukraina do tej pory jechała (przez lata i historię) jako twór rosyjsko-sowiecki. Wikipedia pisze: „24–25 grudnia 1917 roku w Charkowie bolszewicy stworzyli marionetkową Ukraińską Ludową Republikę Rad (nazwa świadomie zbliżona do Ukraińskiej Republiki Ludowej [zależnej od Niemiec i Austro-Węgier]).” „3 stycznia 1919 r. Armia Czerwona zajęła Charków, który stał się pierwszą siedzibą rządu i stolicą Ukraińskiej SRR. 25 stycznia 1919 Rząd Tymczasowy uchwalił połączenie Ukrainy z Rosją na zasadach radzieckiej federacji, ... 10 marca 1919 roku uchwalono konstytucję USRR. Jej stolicą został Charków. ” „W grudniu 1922 po utworzeniu Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich stała się republiką związkową ZSRR”. Ukraina jako osobny niby-polityczny twór, a naprawdę fasada, została stworzona przez rosyjskich komunistów. Ciekawe, że było podejście przeciwne do dawniejszego carskiego, gdzie ziemie i język Ukrainy nie miały żadnej, nawet fasadowej autonomii. Jakie były motywy tego działania, nie wiem (nie czytałem żadnego opracowania historycznego, które by naświetlało faktyczne motywy Lenina i współgangsterów), ale można się domyślać, że chodziło, po pierwsze, o wyizolowanie i neutralizację Ukraińców w jednej specjalnej jednostce o pozorach narodowej odrębności; po drugie, już później, od 1922, o pozór „związkowości” państwa ZSSR, po trzecie o stworzenie przyczółka – diabelskiego „Piemontu” – który pozwoliłby w przyszłości zrabować pozostałe ziemie ukraińskie, co się Sowietom udało w 1939-44.

Ostatnim aktem of Soviet making of Ukraine (jakoś po ang. lepiej to brzmi) było podarowanie Ukraińskiej SSR Krymu przez Chruszczowa.

Niepodległość Ukrainie – w takich made by USSR granicach, kształcie i zawartości – też została podarowana, przydarzyła się jak wypadek losowy: trzech jeszcze-sowieckich szefów Rosji, Ukrainy i Białorusi rozwiązało w 1991 Związek Sowiecki. Teraz przychodzi o tę niepodległość, granice, kształt i zawartość – walczyć. Co o tym myślą w Ukrainie? Ktoś wie?

Uwaga, to nie jest przypadek tylko Ukrainy. Również nasz, Polski, nasze granice-kształt-zawartość także zostały sporządzone przez Sowietów. Może nawet brutalniej niż Ukraina, bo tam przecież nie wysiedlano do gołej ziemi innego narodu, żeby na jego miejsca osiedlić Ukraińców – a u nas właśnie tak było i to na 1/3 naszego obecnego terytorium. (Jak Chruszczow Krym Ukrainie, tak Stalin podarował Polsce Śląsk, Pomorze i Prusy.) Czy niewywalczona ziemia jest coś warta?

Dziwi mnie ten Donbas, wschód Ukrainy, z Donieckiem i Ługańskiem. Przed powstaniem na Majdanie właśnie tamten region wydawał się najsolidniejszą częścią ukraińskiego państwa. Najwyższe średnio dochody. Największy przemysł. Własna reprezentacja polityczna, Partia Regionów, rządząca w Kijowie (pominę jakość tamtych rządów, które nie od razu okazały się tak wredne). Brak politycznych resentymentów, tak raniących polską świadomość w Galicji. Nawet wydawało się, że jeśli z kimś w Ukrainie wchodzić w sojusze, to z tymi ze wschodu: z Doniecka, Charkowa, Ługańska; takie opinie pojawiały się w naszej infosferze. I co się porobiło? Z tamtego świetnego Regionu Donieckiego zrobiła się jakaś Katanga, Irak czy inne Somali, „dom wojny”, rządy warlords-watażków. Co o nich i tej sytuacji myślą w Ukrainie, jak myślą do tego podejść w przyszłości bliższej i dalszej? – Oczywiście, nigdzie nie wyczytasz.

Jednym różni się Ukraina od nas, Polski, przez co oba te kraje są nieporównywalne. Między Ukrainą a Rosją odbywa się przepływ komunikacji, idei, treści. Który nie istnieje między Polską a Rosją. Ukrainę i Rosję łączy język (każdy Ukrainiec mówi po rosyjsku), wspólne pismo (nie trzeba przestawiać percepcji tekstu na inne litery, co jest koszmarną przeszkodą) i mnóstwo osobisto-rodzinno-środowiskowych powiązań. Co jest atutem dla obu stron, także w razie wojny. Jednym i drugim łatwiej jest wejść na drugą stronę. Przy czym o ile Rosjanie chcą wchodzić czołgami (i weszli skutecznie – w marcu 2014 na Krym), to Ukraińcy mogą wchodzić ideami. Mogą zająć i podbić Rosję mentalnie. Mogą z nią wygrać. Mogą ją unieszkodliwić, dla siebie i dla świata. Tylko muszą mieć odpowiednią amunicję w postaci tych idei. Dlatego właśnie starcie UA-RU jest tak ciekawe, mimo jego grozy.

Mówiąc mniej nadęcie: Ukraina w jakimś stopniu jest osobnym państwem-narodem, a w jakimś stopniu jednocześnie jest zbuntowaną prowincją Rosji. Buntownikom zdarza się brać górę nad dotychczasowymi dominantami. I nie przez banalną przewagę materialną czy zbrojną, tylko przez idee: przez to, że przeciągają na swoją stronę resztę dominującego wcześniej towarzystwa. Ukraina stoi przed zawodami o światowym znaczeniu.

Czy ktoś wie, czy ktokolwiek w Ukrainie myśli w tym kierunku? I znów jak w tytule: nikt nic nie wie.

Szkoda.


Kolej warszawsko-wiedeńska: wstęp na końcu

Pochodzę z Łowicza, który w 1845 roku został podpięty do Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Mieszkam w Milanówku, który powstał, ponieważ Kolej Warszawsko-Wiedeńska przecięła tutejszy las.


« Geopolityczny tensor Polski Mariupol. Ukraina »

komentarze

[foto]

1. Nieznany Świat • autor: Przemysław Kapałka2014-08-24 18:13:07

Polecam redakcyjną notkę sierpniowego Nieznanego Świata, w całości poświęconą Ukrainie (choć nie ma tam odpowiedzi na żadne z pytań, jakie postawił Wojtek).
[foto]

2. Wizja Michalkiewicza • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-24 19:44:45

Oj, bo wizja Michalkiewicza sceptyka, świeża, dzisiejsza, wydaje się przekonująca: Kulą się ogony, miękną rury.

3. pustka w internecie • autor: Jerzy Pomianowski2014-08-24 21:13:53

Nie tylko Ukraina jest dla nas krajem tajemniczym. Czy coś wiemy o tym jak sobie radzą Węgrzy? Albo co słychać W Bułgarii czy w Rumunii? Niedawno był straszny kryzys na Islandii, gdy miejscowa ludność podniosła świętokradczą rękę na interesy zagranicznych banków. Szukałem wtedy w Internecie jakiegoś źródła informacji i nic nie znalazłem.
[foto]

4. Zgadzam się • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-24 21:31:02

, Jerzy. Widocznie KTOŚ bardzo stara się, żebyśmy interesowali się tylko penisem Rafalali. (Tu lepiej: http://www.homopedia.pl/wiki/Rafalala )
[foto]

5. blokada • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-24 21:42:49

tak... mentalna blokada i (auto?)cenzura ...żyjemy jak w zakręconym słoiku...wokół nas i na świecie dzieje się tyle rzeczy, właściwie o znaczeniu przełomowym, bo za rok, za dwa Euroazja (już w krótce może powstać niepodległy Kurdystan) będzie wyglądać (?) zupełnie inaczej...i nie jest przesadą stwierdzenie, że mamy tutaj do czynienia z przetasowaniem, niezależnie od tego czy się to komuś podoba czy nie. Skala problemów i konfliktów przybiera na sile, a ich rozwiązanie nie jest możliwe za pomocą tych samych metod i środków...rywalizacja o podział "rynków" wchodzi w decydującą fazę...a w Polsce media zajmują się kotkiem Rafalali ...
[foto]

6. co za zbieg okoliczności • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-24 21:47:09


kiedy pisałem komentarz kończąc go puentą o pani-panu R ...w kontekście odwracania naszej uwagi od spraw jak najbardziej istotnych, nie miałem pojęcia, że Wojtek właśnie wspomina o tym samym
[foto]

7. Widocznie • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-24 21:54:43

tamta część ciała panipana R. ma wielką moc emisyjną.

Btw. Zastanawiałem się też nad napisaniem czegoś n.t. "Rosja to pikuś, bo Gorsze idzie". Oczywiście chodzi o Islam State, IS. Oni gwałtownie rosną w siłę i za chwilę zaczną ściągać haracz z Arabii Saudyjskiej i Kataru, za który kupią sobie samoloty, rakiety i głowice jądrowe. Zrobią to, czym już grożą: inwazję na Europę. Co zrobi Rosja: zaoferuje swoje usługi wojskowe jako obrońca zagrożonej Europy. Do krajów UE wejdą i jedni i drudzy.
[foto]

8. już tutaj są • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-24 22:38:44

w szeregach dżihadystów walczą setki euro-muzułmanów z Europy Zachodniej. To się nie rozejdzie po kościach...Część z tych ludzi wróci do Europy ...ale nie po to żeby posłusznie pracować w niemieckich fabrykach samochodów itp. ...

Możliwe są różne scenariusze, ten o którym wspomniał (i jeszcze napisze) Wojtek jest bardzo prawdopodobny...ale nie wykluczone jest, że sprawy przybiorą jeszcze inny obrót ...Przy takiej niestabilności jaką obserwujemy nie można niczego wykluczyć. Bo nie jest tak, że "wielcy" tego świata mają wszystko zaplanowane. To jest jak mecz, gra ...największe szanse mają najsilniejsi gracze, ale końcowy rezultat nigdy nie jest do końca pewny. (zależy jaki obrót przybiorą sprawy może dojść albo do podziału Ukrainy, albo nawet do podziału Rosji ...chodzi o to, że z ogarniętych konfliktami: ani Rosja ani Ukraina, ani Islam State nie mogą pozwolić sobie na przegraną, bo stawką o którą walczą jest "przeżycie" .... to nie są żarty)

[foto]

9. Są lepsi • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-24 22:44:51

IS są lepsi, bo nie boją się umrzeć. Nie walczą o przeżycie, tylko o zwycięstwo jedynie słusznej religii.
[foto]

10. tak • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-24 22:47:11

to prawda ...

[foto]

11. Ostatnie trzy miesiące... • autor: Michał Mazur2014-08-24 23:52:21

Ostatnie trzy miesiące na studiach w PL (po powrocie z UK) przemieszkałem w akademiku z dość sympatycznym współlokatorem z Ukrainy. Któregoś dnia zrobił imprezę w naszym 2-os pokoiku, przyszło chyba z 30 osób - akademik :P Ja jednak się cieszę, że pozostałem przy jednym piwku tylko bo przynajmniej pamiętam konwersacje. A te były w miarę szczere i dość emocjonalne, bo towarzystwo "docierało się" w typowo słowiański sposób :) 

Była wśród nich także Rosjanka z Krymu (śliczna bestyja :) towarzystwo ogólnie parę lat młodsze ode mnie, oni tam zresztą kończą szkołę średnią ciut wcześniej jak u nas) i wcale jej się nie podobała aneksja Krymu. Deklarowała się jednoznacznie jako Rosjanka ale że za Ukrainą jest . A jak jej jeden chłopak z Ukrainy powiedział że to "wasz Putin" zaatakował i zabrał Krym to było jej strasznie przykro, prawie wyszła ale ją zatrzymali i udobruchali jakoś. Później ją nawet ten gościu przepraszał

Zastanawiam się ilu Rosjan z Krymu myśli podobnie.

BTW Sweet Jesus, nie słyszałem o tym/tej Rafalali i całym szumie medialnym związanym z tą postacią. Widocznie za dużo pracuję i mam za mało czasu dla siebie. Jak wyjeżdżałem z Polski to miałem wrażenie że uciekłem z kraju absurdów - tylko nie wiedziałem że aż takich.
[foto]

12. Czy są lepsi • autor: Przemysław Kapałka2014-08-25 09:14:06

To, że nie boją się umrzeć, ma dwie strony. Z jednej są bardziej zdeterminowani w walce i z tego punktu widzenia rzeczywiście lepsi. Z drugiej - szybciej wyginą, skoro im nie zależy :)
[foto]

13. Zasoby młodych mężczyn • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-25 10:36:23

Bliski Wschód ma wielkie zasoby młodych mężczyzn niewidzących dla siebie przyszłości. Dlatego pomysły umierania na rozkaz w imię boże mają tam wzięcie.

14. Proces powstawania państwowości • autor: Nierozpoznany#57362014-08-25 10:43:04

Jedno jest pewne - moje życie jest ze wszech miar okrutnie za krótkie by zobaczyć o co chodzi.
Ukrainę od wielu lat obserwuję (jeszcze uważniej Białoruś) pod katem powstawania państwowości. 
Cały ten proces trwa w jakimś przedziale czasowym, zależy od bardzo wielu czynników wewnętrznych i zewnętrznych. 
Wszystkie ciągi procesów mają swoje kolejne szczeble i etapy i ni grzybka nie idzie przeskoczyć kolejnego szczebla bo i tak wszystko się rozsypie powracając na etak procesu z, którego dokonano "przyskoku" a nie przejścia do kolejnego etapu.
Tak Ukraina gdzieś tam jest i bez urazy gdyby nawet w swoim procesie była 200-300 lat za Polską to jest w jakimś procesie tworzenia swojej państwowości od stuleci.
Porównując do Ukrainy Białoruś i obserwując ją czekam jedynie na wielkie bum i ruskie lub polskie czołgi na jej terytorium. Tak jak mniejszość białoruska w Polsce jest fikcją i populistycznym życzeniem kościoła prawosławnego, tak istnienie państwa Białoruskiego jest olbrzymem, glinianym tworem wielkim i niebezpiecznym, którego nawet samoistny upadek zniszczy wszystko co dookoła.
01. 01. 2014 roku do remizy w mojej wsi (prawie całkowicie prawosławnej) przyjechał chór z kolędami, prowadziła go pani, która jest sołtysem gdzieś niedaleko, była żoną batiuszki (popa) - kiedy wspomniała o tradycji białoruskiej jednoczącej nasze wsie chyba pojawiło się kilka uśmiechów na twarzach - nasza wieś choć prawosławna jest bardziej związana  z ukrainą, a dla wtajemniczonych z Mołdawią i Wołochami i nic świadomym swego pochodzenia do białoruskiej tradycji choć na zewnątrz nikt tego nie mówi bo i po co chyba nikt nie chce tu tworzyć swojego państwa wołoskiego ;). 
[foto]

15. Zaciekawiło mnie to • autor: Michał Mazur2014-08-25 10:56:18

" nasza wieś choć prawosławna jest bardziej związana  z ukrainą, a dla wtajemniczonych z Mołdawią i Wołochami i nic świadomym swego pochodzenia do białoruskiej tradycji choć na zewnątrz nikt tego nie mówi bo i po co chyba nikt nie chce tu tworzyć swojego państwa wołoskiego ;)."

Czy nie będzie nietaktem jeśli zapytam co to za wieś? Zaciekawiło mnie to bo wołoskie wpływy były i u nas w górach. A prawosławie zawsze szanowano, lutrów za to niekoniecznie :) za wyjątkiem może paru miejscowości. Są nawet jakieś ślady po tym że część ludności była początkowo prawosławna. 
[foto]

16. RT TV • autor: Michał Mazur2014-08-25 11:18:30

A Ruskie mają - wielgachną, propagandową tubę nadającą w języku angielskim. Nazywa się RT TV. U mnie jacyś Ukraińcy i inni z "Pribaltiki" to oglądają w robocie podczas przerw.
Ostatnio jakaś Brytyjka odeszła z tej stacji, tłumacząc że etyka zawodowa nie pozwala jej tak naginać faktów. Było o tym w prasie a jest jeszcze na YouTube jej wypowiedź
[foto]

17. jak zauwazył Wed • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-25 12:26:46

proces powstawania (tworzenia) państwowości jest niezwykle złożony ... o wiele łatwiej dały sobie z nim radę stare "narody" , ... "nowym" zabrakło nie tyle miejsca co czasu. Wygląda na to, że faza "państwotwórcza" miała (ma ?) w Europie określone ramy czasowe, i  wszystkim którzy przystąpili (zostali dopuszczeni) do niej później jest o wiele trudniej... Z drugiej strony widać wyraźnie, że potomkowie "obywateli" dawnej Rzeczypospolitej mają duże problemy ze swoją państwowością (dotyczy to nie tylko Ukraińców i Białorusinów ale też Polaków którzy raz odzyskują państwo, a raz je tracą). Być może wyżej wymienieni lepiej daliby sobie radę w strukturze federalnej nawiązującej do dawnej unii polsko-litewsko-ruskiej (?) w myśl zasady, że wartość zbioru (siła takiej federacji) jest większa niż suma jego poszczególnych składników ... (oczywiście większe są też zagrożenia....ale gdzie ich nie ma?)
[foto]

18. Dobra analiza IS • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-25 14:05:59

19. do Michała Mazura • autor: Nierozpoznany#57362014-08-25 14:14:49

Sąsiedzi z pobliskiej przechrzczonej na katolicyzm wioski ludzie mówia: ruska wieś,
kiedy wiedziałem już o swojej wsi dużo od uzdrowiciela, który w niej sie urodził: starzy ludzie z mojej wsi co najwyżej mówili o sobie, ze są prawosławni, niektórzy, że pochodzą z Ukrainy, tylko jedna osoba w zaufaniu powiedziała, ze są wołochami, którzy wyemigrowali z powodu ciężkich wojen i najazdów tatarskich (tureckich) -
- wieś jest położona w gminie Zabłudów powiat białostocki
Takich wsi  jest dużo, maja swoich uzdrowicieli, ale głównie modlące się szeptuchy, bardziej tu widać bydło i konie niż rolnictwo skierowane na intensywna uprawę, no i...
moja wieś to glinianka, bo albo byli, albo aktywni gliniarze. 
Cóż pulków wołoskich było niewiele mniej niż tatarskich.
[foto]

20. Kurcze. Nieźle • autor: Michał Mazur2014-08-26 01:31:06

U nas chyba w ciągu dwóch stuleci przeszli wszyscy Wołosi na katolicyzm - w końcu żyli obok innych grup i się z nimi przemieszali. No i obok sanktuariów katolickich. Ale coś tam pozostało. Do niedawna np. panie musiały mieć np. chustkę na głowie jak do kościoła wchodziły. Na codzień też niekiedy nosiły, i młodsze i starsze.
A konie, owce, bydło - to nasze klimaty :) swoją drogą przed wojną znachorzy z gór byli w stanie wyleczyć złamane kończyny u koni, tak że te były w stanie wrócić do pracy. A to prawie się przecież nie goi... współcześnie takie konie się usypia...

Gdzie indziej w Polsce o takich przypadkach nie słyszałem. Choć możliwe że Tatarzy czy inni Wołosi też znali takie sztuki.

Słyszałem już swego czasu że gdzieś w okolicach między Lublinem a Białymstokiem osiedlały się grupy wołoskie. I że trwali przy prawosławiu, poniekąd też dlatego że procesy osadnicze wyglądały inaczej. Była np. wieś Wołoszki, komuniści ją wysiedlili w ramach Akcji Wisła mimo że jej mieszkańcy deklarowali się jako Polacy.

Toteż nawet rozumiem tych starszych ( góral też miał "pod górkę" z czerwonymi nieraz) - o pewnych rzeczach lepiej było nie mówić zbyt otwarcie...
[foto]

21. na włoskim przykładzie • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-26 06:40:30

odnośnie werbunku bojowników w szeregi sił IS, widać, że jest to akcja przemyślana i prowadzona z głową. To co mnie "zaskakuje" to nie brutalność (bandytyzm) dżyhadystów ale właśnie ich "nowa" coraz bardziej przemyślana "sztuka" (prowadzenia) wojny i w tym wszystkim to  jest właśnie najbardziej niebezpieczne. Widać, że skala działań nieco "zaskoczyła" planistów zachodnich. Nie możemy jednak zapominać, że "wojna" w Syrii, a zwłaszcza jej konsekwencje (powstanie IS) to głównie pochodna gry jaką o Bliski Wschód od dłuższego już czasu toczą USA i "koalicja" Rosji-Iranu-Chin. To jest właśnie główna ale nie wypowiedziana (jeszcze) wojna tyle tylko, że toczona rękami miejscowych bojowników+ochotnicy z UE ...Wygląda na to, że jak kiedyś Turcy Chrześcijanom, tak teraz dżihadyści Amerykanom wyrwali się z pod kontroli...

W tej chwili "Zachód" musi gasić pożar benzyną (dozbrajając Kurdów i kogo się tylko da w regionie), po to żeby później jego największy sojusznik (Turcja) toczył kolejną wojnę o przeżycie ...

[foto]

22. Z cyklu: nikt nic nie wie: zestrzelony boeing • autor: Wojciech Jóźwiak2014-08-27 11:19:28

Kolejne pytanie, które zapomniałem postawić w głównym tekście, też z cyklu "nikt nic nie wie": Co z zestrzeleniem malezyjskiego boeinga z Holendrami (głownie) na pokładzie? "Był boeing, nie ma boeinga?" Bo tamta sprawa nagle przestała interesować światowe media.
O to pyta Krzysztof Sykta z Racjonalisty.pl:
http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,9720
[foto]

23. no właśnie • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-27 20:52:22

 ciekawa sprawa z tym boeingiem ...całkiem niedawno puszczono w eter informację o ostrzelaniu przez "separatystów" cywilnego konwoju (odtworzono nawet ich rozmowy jak po zestrzeleniu boeinga)...ale sprawa szybko ucichła...i po dwóch dniach już nikt o niej nie wspominał ...(widocznie nie "chwyciła" tj. nikt nie podjął tematu, albo działania jakie w reakcji miała wywołać zostały odwołane, lub stały się bezcelowe, albo w nowych warunkach niemożliwe do przeprowadzenia)...

Niewątpliwie mamy do czynienia z wojną informacyjną (coraz trudniej ustalić "kto mówi prawdę")...i ta wojna (z udziałem agentury) w odróżnieniu od toczącej się na polach Ukrainy już dawno wyszła poza jej granice ...

[foto]

24. to milczenie • autor: Bogdan Zawadzki2014-08-28 06:15:38

w sprawie boeinga pozwoliło Moskwie na przejęcie inicjatywy (chciałoby się krzyknąć politykom "Zachodu" ...wojna informacyjna głupcy! ...nie pozwólcie się ograć)

http://zygmuntbialas.salon24.pl/602592,nastalo-milczenie-w-sprawie-katastrofy-boeinga


[foto]

25. Ukraina, coś się wie • autor: Jacek Dobrowolski2014-08-28 13:02:09

Wojtku, Dobrym źródłem na temat Ukrainy i nie tylko jest Ośrodek Studiów Wschodnich, czyli nasz biały wywiad: http://www.osw.waw.pl/pl/publikacje/archiwum

Zaloguj się - aby napisać komentarz   Rejestracja - jeśli nie masz konta w Tarace

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)