Przejdź do Taraki mobilnej! - masz wąski ekran.
zdjęcie Autora

11 sierpnia 2019

Signe

z cyklu: Sny i wizje (odcinków: 2435)

Widząca niewidoma

Kategoria: Sny i wizje
Tematy/tagi: miastopercepcjaprzestrzeńrozbieżność

« Niewyraźne, zatarte, zamazane Podróż w czasie we śnie do 1976 roku »

Zwiedzam miasteczko, w którym jest za dużo ludzi albo wszyscy równocześnie wyszli na ulice. Nagle znajduję się na blaszanym daszku budynku, na wysokości pierwszego piętra, ta blacha wygląda na jakiś szlachetny metal biało lśniący, daszek jest raczej wąski i lekko spadzisty, siedzę niewygodnie, widzę z góry letnią ulicę z tłumami ludzi wśród drzew. Nagle wyciąga się jakaś ręka i kładzie koło mnie, a potem rozściela na daszku cudownie piękny, jasny, opalizujący kolorami koc, mam na nim usiąść, aby mi było wygodniej, czuję, że koc jest bardzo delikatny, lekki, ale jeszcze bardziej się zsuwam. Ktoś mówi, że te przechodzące w dole osoby spacerują tak, abym nie siedziała tutaj sama, są też na tym daszku i jakoś ostrożnie obchodzą się ze mną, rozumiem wreszcie: oni uważają, że jestem niewidoma, chociaż widzę. Jestem widzącą niewidomą, rozumiem, że to możliwe, że widzę chyba jakoś inaczej, oni nie są w stanie zobaczyć, że widzę. Może widzę co innego niż jest. Oglądam siebie, jestem w białej koszuli z grubego średniowiecznego płótna typu giezło. Widzę, że jest lato i zielone drzewa. Ale kiedy znajdujemy się na dole, na ulicy, widzę zimę i miasteczko ubrane w ogromne czapy śniegu. Ciągle dużo ludzi na ulicach, ale tym razem wygląda wszystko baśniowo, świątecznie, chociaż nie ma oświetleń choinkowych, po prostu wielki błyszczący śnieg i tłumy ludzi, które próbuję po trochu gubić. Wchodzę w głąb zagmatwanych, ośnieżonych uliczek, idę jak przez środek baśni, chyba błądzę, zawracam, jakbym chciała wrócić do punktu wyjścia.

Sny i wizje: wstęp na końcu

Każdy, kto ma profil w Tarace, może swoje sny i wizje tu zapisywać.
Każdy, kto jest zalogowany, może sny i wizje komentować.

Korekta przez: Radek Ziemic (2019-08-13)



« Niewyraźne, zatarte, zamazane Podróż w czasie we śnie do 1976 roku »

komentarze

1. inne postrzeganie na poziomie buddycznym • autor: Dariusz2019-08-11 08:32:42

Śniący przekroczył pierwszą granicę 5/6 i jest na poziomie buddycznym (dużo ludzi i biel dachu, biała koszula, później biel śniegu ale jeszcze nie zimno, czyli trochę ujemnie ale to nie problem). Śniący widzi  inaczej bo po przekroczeniu granicy obraz obraca się o 180 stopni (śniący mógł widzieć z lotu ptaka) Dla tych na dole jest on niewidomy (bo widzi nie fizycznymi oczami-widzi jak obserwator z lotu ptaka). Śniący granicę przekroczył niebieską bramą, czyli mentalną (bo siedział na blaszanym dachu, a stal i blacha oraz kolor srebrny to symbol poziomu mentalnego). Granicę możemy przekroczyć zieloną, niebieską, czerwoną lub żółtą bramą (najgorsza żółta bo głodne duchy- duchy zmarłych).  
[foto]

2. inne, inne postrzeganie • autor: Signe2019-08-11 18:00:39

była taka zmiana "widzenia", ale też czucia się w tym świecie, że ta granica na pewno została przekroczona, a śnieżne miasteczko cudowne.
są polaryzacje, zeszłam na ziemię do tej zimy, nie wiadomo, co dalej, bo zapisuję sny na bieżąco.
chciałam zapisać proces, który toczy się od pierwszego snu o "likwidacji".
dzięki, Dariuszu, wciąż bez Twojej pomocy nic nie wiem o tych bramach i poziomach, na szczęście sny sobie jakoś radzą:)

Zaloguj się - aby napisać komentarz   Rejestracja - jeśli nie masz konta w Tarace

x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)