Przejdź do Taraki mobilnej! - masz wąski ekran.
zdjęcie Autora

15 listopada 2012

Terravis Wiktor Rumocki

z cyklu: Tarotowe opowieści (odcinków: 9)

Wisielec i Taniec Słońca

Kategoria: Tarot

« Saturn w Tarocie 23 rzędy cegieł »

Witam Czytelników! Inspiracją do napisania niniejszego odcinka stał się wpis – komentarz Michała Mazura w którym stwierdził między innymi:

(…)jest taka figura jak powieszony człowiek - wiszący do góry nogami, ale z nad wyraz spokojną twarzą, mimo swego położenia. Ciekawe, ale ta karta może mieć jakiś związek z inicjacjami wojowniczymi najwyższego rzędu (a w zasadzie wodzowsko-szamanistycznymi, związanymi z Odynem) (…) Bo fakt faktem, w wielu kulturach są ślady istnienia inicjacji wodzowskich, opartych na powieszeniu na drzewie właśnie - choć raczej nie do góry nogami.

Na e-łamach Taraki zarówno Wydawca jak i ja wielokrotnie już wspominaliśmy o tym, że dwunasta karta w porządku wielkich arkanów Tarota nasuwa skojarzenia z normańskim mitem o bogu Odynie, który poddał się samoofierze – inicjacji zwieszając się z gałęzi kosmicznego Jesionu Yggdrasil dzięki czemu uzyskał wiedzę o znaczeniu run. Poniżej fragment z Eddy poetyckiej, Pieśń Najwyższego, Pieśń V w tłumaczeniu Apoloni Załuskiej-Strömberg (całą pieśń można przeczytać w artykule Autorki Taraki Marii Piaseckiej)

Wiem, że wisiałem na wiatrem owianym drzewie
Przez dziewięć nocy,
Oszczepem zraniony, Odinowi ofiarowany
Sam sobie samemu.
Na tym drzewie, o którym nikt nie wie,
Z jakich wyrasta korzeni.

Chlebem mnie nie nakarmiono, ni napojem z rogu,
Wypatrywałem ku dołowi,
Przyjąłem runy - wołając przyjąłem, Spadłem potem stamtąd.

W przedstawianym przeze mnie (choćby TU) diagramie klucza Karta Wisielca (12) łączy się jedną z linii z kartą Słońce (19).

W wielu dawnych (neolitycznych) kulturach miało miejsce składanie ofiar ludzkich dla bóstw solarnych. Jednakże możliwym jest, że ten neolityczny koncept przymusowej ofiary ludzkiej kończącej się śmiercią (kozła ofiarnego) to wypaczenie wcześniejszych paleolitycznych i mezolitycznych inicjacji typu szamańskiego, gdzie nie dochodziło do rzeczywistej śmierci, a jedynie do śmierci symbolicznej w wyniku której ginęło dawne ja inicjowanego.
Artur Kowalik w swym artylule Zarys kosmologii dawnych Słowian dokonuje genialnej analizy symbolicznej „sakralnej szubienicy” (na identycznej konstrukcji zawieszony jest tarotowy Wisielec):

W sposób ewidentny opisywana konstrukcja symbolizuje energię kreacji, zachowując zarazem jej bliźniaczą charakterystykę: dwa słupy wyrażają stan polaryzacji układu, zaś łącząca je poprzeczka - stan bipolarnej jedności, jaka panuje w najwyższym punkcie wszechświata, miejscu wiecznego ognia udzielającego nadprzyrodzonej wiedzy.

Jednym z najsłynniejszych rytuałów inicjacyjnych opartych na samoofiarowaniu jest Taniec Słońca spotykany u różnych plemion północnoamerykańskich Indian prerii. Poniżej cytat z Wikipedii:

Cała uroczystość obejmowała czterodniowe przygotowania i cztery dni tańców ku czci Słońca. Uroczystości towarzyszyły uczty, modlitwy i pieśni cierpienia, a sam Taniec Słońca stanowił punkt kulminacyjny, podczas którego młodzieńcy byli poddawani próbom męstwa połączonym z samotorturą. Wielu Indian uczestniczyło w obrzędach Tańca Słońca dla wypełnienia ślubowań złożonych z zamian za pomoc otrzymaną od sił nadnaturalnych. Podczas tańców, doprowadzających nieraz do stanów ekstazy, tancerze czasem doznawali wizji.
Ze względu na samotortury i wizje, rząd USA w 1904 r. zakazał odprawiania Tańca Słońca i zakaz ten został zniesiony dopiero w 1935 r.

Podobnym rytuałem czy też odmianą Tańca Słońca była spotykana u plemienia Mandanów ceremonia Okipa mająca charakter inicjacji typu wojowniczo – szamańskiego.
Poniżej ilustrujący ją obraz George'a Catlina z około 1835 r.

"Terravis" Wiktor Rumocki



« Saturn w Tarocie 23 rzędy cegieł »

komentarze

[foto]

1. Polecam w Wikipedii... • autor: Wojciech Jóźwiak2012-11-16 08:05:22

Polecam w Wikipedii tekst oryginalny fragmentu zw. Rúnatal z pieśni Hávamál, czyli tego, który wyżej Terravis przytoczył w polskim przekładzie:


Veit ec at ec hecc vindga meiði a
netr allar nío,
geiri vndaþr oc gefinn Oðni,
sialfr sialfom mer,
a þeim meiþi, er mangi veit, hvers hann af rótom renn.
I know that I hung on a windy tree
nine long nights,
wounded with a spear, dedicated to Odin,
myself to myself,
on that tree of which no man knows
from where its roots run.
Við hleifi mic seldo ne viþ hornigi,
nysta ec niþr,
nam ec vp rvnar,
opandi nam,
fell ec aptr þaðan.
No bread did they give me nor a drink from a horn,
downwards I peered;
I took up the runes, screaming I took them,
then I fell back from there.


[foto]

2. Havamal kontynuowany • autor: Wojciech Jóźwiak2012-11-16 08:24:06

...A zamieszczam ten wiersz dla pokazania potęgi aliteracji, mojego ulubionego środka poetyckiego. Oto ten w polskich tłumaczeniach długi i bezkształtny i niby niepotrzebny, jakby wynikał z czyjegoś zagapienia się, fragment:
"Na tym drzewie, o którym nikt nie wie, Z jakich wyrasta korzeni"
--- prawda, jakie to rozlaaazłe i przegadaaane? - w oryginale jest jakże cudownie czysty:

a þeim meiþi,
er mangi veit,
hvers hann
af rótom renn.


Tylko trzeba to koniecznie przeczytać na głos! (þ = ang. th) I zapomnieć, że w poezji istnieje rymowanie, którego polskie oko-ucho odruchowo szuka.
[foto]

3. Drzewo • autor: Piotr Jaczewski2012-11-16 08:48:56



W kwestii Wisielca(12) standardowo polecam zestawianie z kartą Kochankowie(6). A w kwestii bycia przyszpilonym do drzewa, to, że trans odmienia stronę aktywną i pasywną. To, co się robi, staje się czymś, co się przydarza, a nawet czymś, co jest nam robione. I odwrotnie.
Odynowi pozostaje pozazdrościć jurności :P

[foto]

4. 2? • autor: Wojciech Jóźwiak2012-11-16 08:58:13

Ależ Kochankowie mają nr 6, nie 2 --- !
Oczywiście, każdą kartę można zestawiać z każdą, ale wyjaśnij Piotrze, co szczególnego widzisz w tym zestawieniu?

[foto]

5. Szóstka oczywiście • autor: Piotr Jaczewski2012-11-16 09:30:02

Pomyłka pisarska. Poprawiłem.

To jest jedna z naturalnych sytuacji wizyjnych, kiedy mężczyzna zawieszony pomiędzy dwiema kobietami, z jednej strony drętwieje, ale z drugiej fantazjuje(ożywa w nim wizja XVIII Księżyc,) a zmuszony zyskuje do poszukiwań mądrości(II-Papieżyca). 
Co w drugą stronę oczywiście przekształca się np. w bycie targanym dwoma sprzecznymi emocjami, popędami, ideami.. itd.
A tutaj: Jedna z kilku sytuacji życiowych, gdzie naturalnie trafia nas swoją strzałą inspiracja. Runy dziwnie przypominają wzory na ciele wyryte damskimi paznokciami....

Ku uściśleniu: Ja się posługuję talią Oswalda Wirtha, a podstawą do interpretacji są wizualne skojarzenia i wizyjne transformacje (eg. dwa filary - dwa pnie - dwie kobiety - dwa dzbany).

[foto]

6. VI. Kochankowie - błędy i wypaczenia • autor: Wojciech Jóźwiak2012-11-16 11:30:30

Kochan. Z kartą VI-Kochankowie "coś się porobiło" w jej historii. Często jest zarówno interpretowana-rozumiana, jak i rysowana (Marseilles, Wirth etc.) tak, że tam jest jeden mężczyzna pomiędzy dwiema kobietami. Ale to jest błąd-omyłka! Którą rozdmuchano do rozmiarów zasady :) Pierwotnie tam był kapłan udzielający ślubu młodej parze, kobiecie i mężczyźnie, i z niego zrobiła się ta starsza pani. Dopiero gdy przyjmiemy ten prosty sens, karta zaczyna pasować do całego systemu - bo jako "wahający się chłopiec miedzy mamą a laską" jest li-tylko osobliwością.
[foto]

7. Cień karty 6-Kochankowie • autor: Wojciech Jóźwiak2012-11-16 11:38:17

Albo raczej to co jest rysowane w Marseilles i u Wirtha, jest to CIEŃ tej karty!

Przypadek nie odosobniony w Tarocie, bo w karcie 15 rysuje się zamiast podziemnej nagiej  i wprawdzie sowiostopej ale ponętnej boginki w rodzaju Inanny lub Ereszkigal - jakiegoś Sataneala lub Baphometa, fuj wstrętnego.

Karta 6-Kochankowie w wersji Wirtha zrealizowała się w klechdzie "Majka" Leśmiana, gdzie dokładnie dzieje się to co u Wirtha tylko jeszcze bardziej: bohater miota się miedzy szamańską Majką a ziemską, tłusto-cielesną dominą Młynarzową, której w końcu sromotnie masochistycznie i ucieczkowo ulega.
[foto]

8. Zgadzam się i nie zgadzam • autor: Piotr Jaczewski2012-11-16 11:49:38


To też są zaślubiny.
[foto]

9. Ad. 6 • autor: Terravis Wiktor Rumocki2012-11-16 12:29:52

Ależ Wojtku ja nie odważyłbym się na stwierdzenie, że w Tarocie Marsylskim są wypaczenia i błędy!

Wielokrotnie przekonałem się, że w pierwotnych taliach z południa Francji nie ma żadnych przypadków. Dla mnie, o czym już kiedyś pisałem ta scena z VI Arkanum to (w jednej z warstw znaczeń) zaręczyny. Natomiast kapłan który udzieli ślubu jest obok - karta V Arcykapłan. Popatrz na diagram klucza i parę jaką tworzą arkana V i VI, która to para w sensie atrybucji astrologicznych oznacza też ( według systemu GD) Byka i Bliźnięta - dwa sąsiednie znaki Zodiaku, a gdy weźmiemy pod uwagę opisane przeze mnie atrybucje dodatkowe to również Jowisza i Strzelca (amorek!) Jowisz jest władcą znaku Strzelca.

[foto]

10. W życiu bym nie powiedział • autor: Michał Mazur2012-11-16 21:11:45

 że ja - obecnie już zasiedziały (eks)wojownik i (eks)odtwórca historyczny - mogę jeszcze kogoś do czegoś zainspirować. 
Bardzo ciekawy tekst Wiktorze - pozdrawiam!

Zaloguj się - aby napisać komentarz   Rejestracja - jeśli nie masz konta w Tarace

.RN
x

Szybki przegląd Taraki

[X] Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)