16 grudnia 2011

Jan Szeliga

Szukanie inspiracji do malowania Vedic Art za pomocą praktyk Twardej Ścieżki

O tym, że praktyki Twardej Ścieżki sprawdzają się przy różnych okazjach, wiedzieliśmy od dawna, gdyż łączyliśmy je czasami z innymi warsztatami, jak np: warsztaty surwiwalowe, warsztaty gotowania roślin znalezionych w lesie, czy też warsztaty nauki gry na didżeridu. Tym razem postanowiliśmy sprawdzić je w połączeniu z intuicyjnym malowaniem Vedic Art.

Moi znajomi Brygida i Bartek obchodzą swoje urodziny 29 sierpnia. Ponieważ chcieli je uczcić czymś wyjątkowym, to postanowili z tej okazji przejść po ścieżce ognia. Do tego wszystkiego doszły inne pomysły, jak szałas potu, marsze transowe, podróże przy bębnie i koncert na misach i gongach.

Vedic Atr ma swoje zasady. Dlatego tak ułożyliśmy praktyki "twardej ścieżki" aby były one inspiracją do malowania wg kolejnych zasad Vedic Art.

Myślę, że udało nam się to znakomicie. Zresztą poczytajcie sami, jak odebrali to uczestnicy warsztatów.

Płonie ognisko do chodzenia po ogniu.

Wrażenia uczestniczek warsztatów

Vedic Art i twarda ścieżka to jak dopełniające się energie kobieca i męska. Vedic płynie, ufa, jest miękka i delikatna, daje przestrzeń ducha; Twarda ścieżka ma w sobie moc, jest stanowcza, trzyma się zasad, szuka wyzwań, przekracza fizyczne niemożliwości. Jesteśmy całością zarówno męskich, jak i żeńskich energii, a te dwie ścieżki wspierają się nawzajem, tworząc jednolitą całość. Można zadać pytanie czy dodanie twardej ścieżki do warsztatów Vedic Art wzmocniło inwencję twórczą uczestników? To jest jedno z tych pytań, na które nie sposób odpowiedzieć jednoznacznie, odpowiedź jest w każdym z nas indywidualna. Każdy warsztat to inni ludzie, miejsce, czas, energie.

Każdy z nas malował jako dziecko, więc doskonale zna tworzenie. Tylko jego własny osąd spowodował, że uznał, że nie potrafi tego robić. Natomiast doświadczenie szałasu potu czy chodzenia po rozżarzonych węglach dla wielu uczestników było nowym doświadczeniem, przy których Vedic Art wydał się uczestnikom czymś tak łatwym, normalnym i bezpiecznym, że moim zdaniem zapominali o tym, że „nie potrafią” malować i otwierali się na przestrzeń na siebie.

Brygida Kamińska
www.malowanesercem.pl

Brygida opowiada o zasadach Vedic Art.

Szałas potów kojarzy mi się z indiańską praktyką odzyskiwania duszy. Jestem na granicy wytrzymałości fizycznej – temperatura ogromna, z mojego nagiego ciała spływają strumienie potu, leżę przy ziemi szukając kropli tlenu, wokół absolutna ciemność - umysł szaleje, ogłasza alarm – sytuacja krytyczna !!! – a ja, zamiast uciekać, szukam w sercu przebaczenia i miłość, głośno wypowiadam swoje marzenia. Nie ma nic poza mną i moimi słowami, w tak ekstremalnych warunkach umysł puszcza wszystko, dlatego to, co dzieje się w szałasie ma niezwykła moc, jest krystaliczne i prawdziwe...

Na drugi dzień siedzę przy sztaludze, ręka sama prowadzi, emocje malują się w kolorach i kształtach. Jestem tu i teraz. Czuję to. Dziękuję, że byliście ze mną.

"Twarda ścieżka" dała mi to, czego nie doświadczyłam wcześniej. Stałam przed ścieżką ognia i czułam strach – taki prawdziwy, taki absolutnie realny a z drugiej strony miałam siebie i swoje nadzieje, że jest we mnie dość siły i wiary. Teraz wiem, że zrobienie pierwszego kroku jest najtrudniejsze, ale ta radość po ostatnim jest cudowna. I to pozostało - moja siła, jaką odnalazłam w sobie.

Janku, dziękuję jeszcze raz !

Agnieszka Pietrzak
Pracownia Twórczych Inspiracji "Agape"

Agnieszka w szałasie potu.

Magiczny czas bycia w Tu i Teraz

Cisza, natura, świergot ptaków, szum strumyka pozwolił mi na wyłączenie się z hałaśliwego świata. Brak zasięgu w telefonie, brak miejskiego zgiełku, nawet brak muzyki nie był dotkliwy dla mnie. Muzykę zastąpiły misy i gongi Bartka. Wyjątkowa podróż dla mnie kosmiczna. Bartek kojarzył mi się z Indianinem spokojnym i mądrym. W ciągu dnia w świat radosnego malowania wprowadzała nas Brygida. Niesamowite, radosne doświadczanie innej formy wyrażania siebie. Wzajemne poznawanie się z płótnem i pędzlem, super znajomość. Kontynuuję do dziś.

Twarda Ścieżka to moje drugie spotkanie z Jankiem. Chodzenie po ogniu, pokonywanie własnego lęku, przekraczanie granic własnego strachu... Niesamowite doświadczenie. Ja bardzo lubię samo przygotowywanie się do tej ceremonii, skupienie, ciszę... Tym razem zaprzyjaźniłam się z Bębnem i bardzo chciałabym taki mieć... No nawet Bęben może posiadać mnie... Też będzie fajnie.

Sauna Indiańska... Lubię ciepełko wyjątkowo to i sauna dla mnie była wyjątkowa. Nie można jej w żaden sposób porównać do sauny, do której czasem zaglądam w „mieście”. Inny klimat, ona ma duszę, ta miejska jest jakby pusta...

Bieganie z zawiązanymi oczami, to dopiero sztuka. Wydawałoby się, że pod czujnym okiem Janka i świadomi asekuracji polecimy bez zastanowienia. Wychodziły z nas lęki i brak zaufania...

Medytacje z Orłami to mój ulubiony temat. Niesamowite było to, że właśnie w trakcie wysyłania życzeń w świat na niebie pojawił się Jastrząb... Było to dla mnie tak magiczne, że aż niewiarygodne, radość była ogromna.

Wszystkie praktyki Twardej Ścieżki są wyjątkowe. Pozwalają zajrzeć w głąb siebie, w swoje lęki i obawy, ale także w swoją radość. Po warsztatach zauważa się w sobie dużo zmian... na lepsze. Dla mnie był to czas głębokiego wyciszenia, relaksu. No i nie wspomniałam jeszcze o wszystkich uczestnikach Warsztatów. Stworzyła się między nami więź wyjątkowa, wspólnej radości z bycia razem, bycia częścią całości. Czas się dla nas zatrzymał, nie istniało nic innego oprócz nas i naszych działań. Taka harmonia. Z całego serca polecam taką formę spędzania czasu, świadomego rozwoju. Tęsknię za tym klimatem i na pewno to powtórzę. Buziaczki dla Wszystkich Uczestników i z serca dziękuję.

Radości wiele i uśmiechów.

Renata Dominiak

Ten jastrząb pojawił się dokładnie w tym czasie, kiedy "wysyłaliśmy orły"

Tak więc, połączenie praktyk "twardej ścieżki" z intuicyjnym malowaniem Vedic Art okazało się być bardzo dobrym pomysłem na dotarcie do naszego umysłu i poszerzenie naszej świadomości. Myślę, że podobne warsztaty będziemy jeszcze organizować w przyszłości i już dziś zapraszam na nie wszystkie osoby zainteresowane taką formą rozwoju duchowego.

Jan Szeliga

komentarze

4. Powiększenie • autor: Wojciech Jóźwiak 2011-12-17 13:46:27

Na powiększeniu widać, że to NIE jest sylwetka myszołowa. Jastrzębie nie latają tak wysoko. Szpiczasty (klinowaty) ogon jest typowy dla orłów. Także szerokie skrzydła są orłów. (Myszołów ma wąskie jak deski.)

Autor, jego teksty
Aby pisać komentarze zaloguj się lub zarejestruj.

Udostępnij:  
Drukuj