Dostałem (pominę od kogo) seryjnie rozsyłany mail tej treści:

Dalej instrukcja, jak się podłączyć do tego webinarium. Oraz zdjęcie szamanki Najady, fakt, wyglądającej sympatycznie.

I dalej:

Problem taki, że na podanych stronach jest kamuflaż. Strona „Unitedwisdom” jest po angielsku, zajmuje się tematami: „Healing, Astrology, Esoteric, Shamanism, Tantra, Joga”, ale w dziale About Us nie ma ani jednego nazwiska, tylko zapowiedź, że „my” jedziemy na nowy rok do Brazylii. W dziale „Events” jest mowa o praktykowaniu „kręgów uzdrawiającej modlitwy”, która jest „starożytnym rytuałem, praktykowanym w świętym Ałtaju od ponad 3 i pół tys. lat”. I dalej żadnego nazwiska, a ten „święty Ałtaj” działający od 3,5 tys. lat z daleka pachnie ściemą. Na zdjęciu przykładowego kręgu (ok. 30 osób) nie widać niczego lokalnego syberyjskiego, gładka sala do ćwiczeń baletowych lub jogi, Budda na ścianie, typowy New Age. Nazwisk, miejsc, adresów nadal żadnych.

Na tej drugiej stronie jest więcej treści, także o Najadzie:

Na stronie „Seminarium internetowe Uzdrawiająca szamańska podróż z Najadą” czytamy więcej: że podróżowała niemal po całym świecie. Studiowała „ekologię na uniwersytecie ” (ale nie podano na którym). W tym czasie „pojechała wraz z grupą studentów na Ałtaj [gdzie] zapoznała się z archaicznymi praktykami szamanów i uzdrowicieli. Przez siedem lat żyła w izolacji w niewielkiej ałtajskiej wiosce, gdzie pobierała nauki.” Prosi się pytanie: od kogo? Może warto byłoby wypromować w świecie także tamtych etnicznych szamanów. Albo wspomnieć imiona przez szacunek dla nich. Na tej samej stronie jest punkt „Wykształcenie”, gdzie są informacje w rodzaju „2000-2005 instytut ekologii i ochrony socjalnej, 2003-2005 kurs podstawy terapii systemowej, 2006 – Indie aśram Kodżuracho” (sic!) - ale nadal żadnych danych, które pozwoliłyby zidentyfikować te uczelnie, kursy i ośrodki. Prócz tego w chronologii chyba nie mieszczą się te lata – siedem – spędzone na retricie na Syberii.

Szukanie w sieci na hasło „Najada”, w różnych pisowniach, kieruje przeważnie do klubów nurkowych, no bo najady to boginki wodne.

Dlaczego się czepiam? Bo to jest kolejny, chyba szósty, przypadek, kiedy dowiaduję się, że przyjeżdża do nas szaman lub szamanka z Rosji, powołuje się na wtajemniczenia uzyskane gdzieś w górach Ałtaju, używa tylko pseudonimu, a w informacjach o nim/niej nie ma danych, które pozwalałby jakoś „uchwycić” tę osobę. Powołuje się na „syberyjskie inicjacje”, ale nie ma przy tym żadnych szczegółów ani imion czy narodowości tubylczych nauczycieli. Znowu na zdjęciach widać, że imprezy, które prowadzą, są w stylu New Age, a parafernalia i scenariusze wywodzą się od Indian via amerykański etno-fandom: bębny, grzechotki, ustawianie się w krąg. (Nie mówię, że to jest złe – sam to robię! - ale niech to się nie nazywa „pradawny od mnóstwa tysięcy lat obrzęd syberyjski”.) Do tego mieszane są „kroniki akaszy”, tantra i inne wątki okultystyczne lub teozoficzne. I znowu; nie mówię, że to złe, ale jeśli ktoś, kto pod tym szyldem działa, nauczył się tego z książki albo od, powiedzmy, Jurija Iwanowa, to niech to powie, a nie, że zaliczył „wtajemniczenia w ukrytych aśramach” w które nikt nie uwierzy. Jeśli mistrzem był jakiś Jurij Iwanow z Kaługi, to też zasługuje na szacunek należny nauczycielom.

Mam wrażenie, że między nami a Rosją idzie jakieś pękniecie, że ludzie stamtąd czegoś nie rozumieją. Tego, że u nas wszystko jest jawne i do sprawdzenia. Do tego jesteśmy przyzwyczajeni. Że się nie ukrywamy i nie kamuflujemy. Pod nickiem można występować w Internecie, ale kiedy przychodzi do spotkań na żywo, to wypada się przedstawić. Pseudonimowość nauczycieli wcale w naszych oczach nie podnosi ich wartości, przeciwnie: budzi podejrzenia, że chodzi o jakąś hucpę, że ktoś kogoś robi w balona. Także przywiązujemy wagę do linii przekazu, i nie zależy nam na tym, żeby ktoś chwalił się trzy-tysiącletnią tradycją, tylko żeby powiedział, komu faktycznie zawdzięcza swoje inspiracje.

Rosjanie „na niwie” rozwoju duchowego mają niezwykłe atuty. Szerokie obszary bezludnej (lub prawie) ziemi. Magiczną przyrodę. Wielką tradycję ezoterycznych poszukiwań. Mnóstwo ludzi o otwartych umysłach – kontrast wobec umysłów Zachodu wciśniętych w gazetowo-telewizyjne schematy. Mają u siebie tubylcze narody przechowujące i rozwijające tradycje pogańskie, buddyjskie i szamańskie. Żywy kontakt z magiczną Azją, która wcale nie potrzebuje, by ją pakować w „biznesowy produkt”. Więc dlaczego ci trenerzy, którzy do nas przyjeżdżają, upierają się pokazywać nam plastik?

Nadawcę tamtego maila w odpowiedzi zapytałem, jak się nazywa szamanka Najada. Jak na razie, nie odpowiedziano.