Serial: Tkanie słów
Tajemna wiedza oczywistości - (samo)poznanie

Kategoria: Nowy szamanizm

Do oczywistych dziedzin Tajemnej Wiedzy Oczywistości należy ewidentnie samo-poznanie. Tj. Doświadczenie własne z jednej strony jest oczywiste, z drugiej zaszyfrowane poczuciem szczególności, wyjątkowości, ważności.

W końcu żyjemy ze sobą całe życie - jesteśmy dla siebie szczególni, wyjątkowi i ważni. Z definicji i dostępności. Do tego naturalnego szyfrowania dochodzi tkwiący w idei samopoznania aspekt czasoprzestrzenny - błąd aktora-obserwatora. Inne są oczywistości obserwatora, gdy obserwujemy czyjeś zachowania i inne są oczywistości aktora, gdy właśnie działamy.

Wielkie kodowanie TWO zachodzi tu właśnie w samej idei: Istnieje Ja, które poznaje drugie JA. staje się utożsamieniem obu tych Ja - samopoznaniem. Tymczasem organicznie to nie prawda owe ośrodki narracji, samoświadomości nie są tymi, samymi co ośrodki działania, percepcji. I pozostaje to wiedzą tajemną - owa iluzja tego samego, przenika nasz język, kulturę, a co śmieszniejsze sprzęga owe ośrodki w jeden system potęgując ten efekt.

Podobnie do owego (samo)poznawania potrzebny jest element porównawczy: Inni ludzie. (Kontekst dla naszych spostrzeżeń). Ta sama podstawowa różnica czasoprzestrzeni, podstawowego błędu atrybucji, sprawia jednak, że wiedza o innych ludziach pozostaje dla nas niedostępna.(nie wiemy, co innym siedzi w głowie :)) Ten efekt nawet możnaby pominąć - mamy spory zakres dostępnych dla obu stron wspólnych doświadczeń(symboli). W kwestii TWO dzieje się jednak coś ciekawszego!

Chronicznie nie jesteśmy w stanie odnieść obserwacji o zachowaniach innych do samych siebie! Sensorycznie dostępna oczywista wiedza pozostaje dla nas zakodowana. Używając odniesienia do zakochania z poprzedniego odcinka - widzimy niekiedy głupotę zakochania i nic to nie zmienia, zakochujemy się i robimy dokładnie to samo, co przed momentem dostrzegaliśmy u innych!

Dodam, że te dwa aspekty są ze sobą powiązane, owo splątanie ośrodków w samopoznaniu i powtarzanie cudzych błędów. Zapominamy, że zachowań uczymy się przez obserwację innych(pozycja aktora-uczestnika) -  a przekazujemy sobie informacje, dzięki refleksji, narracji - komunikacji(pozycja obserwatora).  A tu dochodzi kolejna działka TWO pt. dostrzeganie w jaki sposób to jest powiązane...

Zadziwiające!