Serial: Tkanie słów
Postacie Progowe

Kategoria: Nowy szamanizm

Najciekawsze sprawy dzieją się na styku wnętrza z zewnęrzem, na progu, krawędzi pomiędzy nimi. Koncepcję progu pożyczam od POPu - włącznie z ideą, że progi są punktami innej, obcej, dziwnej świadomości eg. Gdy ktoś nie potrafi czy nie może zmienić zdania w jakiejś sprawie – „ma próg na coś”- podsuwanie mu argumentów przybliżających do owego progu zmiany powoduje inne, obce, dziwne reakcje. Gdy my jesteśmy tą osobą, możemy zaobserwować inne, obce, dziwne doświadczenia wewnętrzne.

Jeśli dochodzimy do progu i postaci progowych pora poukładać też resztę koncepcji, wrócić do początków. Owa regresja  (przy jednoczesnej progresji)  i tego typu paradoksy wymagające Humoru, są tu częste, grozi nam zmiana postaci i wszystko dzieje się naraz.  Postaci, czasem w ujęciu psychologii Gestalt a czasem Gestaltu-terapii.

To dwie różne sprawy, ale trochę się łączą w Poznaniu ;)  Zamiast Postaci mógłbym pisać Figury sugerując coś bardziej wizualnego i(lub bardziej) ulotnego.  

Niestety oba te sformułowania są nasiąknięte terapeutyzmem – subtelną, grzeczną formą podważania realności cudzego istnienia i cudzego zdania oraz integralności Osoby.

Opowiadając się po stronie ludzi i rzeczywistości  podpowiem, że mógłbym użyć zwrotów „ludzie wewnętrzni” i „ludzie zewnętrzni”,  „ludzie wewnętrznej rzeczywistości” i „ludzie zewnętrznej rzeczywistości”. Groziłoby to jednak sugestią, że zacieram granicę pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem. Zupełnie odwrotny kierunek od tego, w którym zmierzam i w pewnym sensie zbyt bliski. „Nie dwa i nie jedno”  a problem z dobraniem słów jest jeszcze jedną z cech progu.

Tam na progu inność, odmienność, dziwność potrafi pojawić się w zachowaniu, stanie wewnętrznym, treściach świadomości, mowie, „osobowości” czy tożsamości w skali mikro i makro. Najłatwiejsza zwykle jednak jest do zauważenia na zewnątrz, inni, odmienni, dziwni są ludzie zewnętrzni. I jak łatwo się domyśleć, zmierzam w prostym kierunku do stwierdzenia „za progiem stoi ludź zewnętrzny”, kto więc stoi przed progiem?

Żart.

Uprzedzałem, że tu potrzeba Humoru. Ten naturalnie dostrzega takie kwestie jak szczególność, ważność i wyjątkowość JA tworząca inność, odmienność i dziwność za progiem. Oczywiście jest to słodko-gorzki żart. W tym momencie – na progu, pojawia się odrealnianie wszystkich dookoła patrz uwaga o Postaciach, Figurach, pojawiają się wymówki: To Cień! To jakaś inna, odmienna, dziwna osobowość , a nawet oskarżenia i samooskarżenia.

Niestety z trudem utrzymujemy dwie różne paradoksalne koncepcje w świadomości. I na pytanie:

Co to za inna, odmienna, dziwna osoba?

Zwięzłe JA przychodzi z równym trudem, co odpowiedź Ty na pytanie:

Co to za szczególna, ważna i wyjątkowa osoba?

C.D.N.