Serial: Auto-promo Taraki 2
Anekumena

Kategoria: Projekt Taraka

Anekumena to przeciwieństwo ekumeny. Po grecku oikumene to „teren zamieszkany przez ludzi”. Przeciwieństwo ekumeny - dzicz, wilderness, pustać, pustynia, puszcza – należy więc nazwać an-ekumeną.

W słowach ekumena i anekumena jest ten sam grecki rdzeń, co w słowach ekonomia i (co może zaskoczyć) ekologia. Bo oikos to po grecku „wieś, gospodarstwo wiejskie”, więc ekonomią (dosłownie „wiejskie prawa, zasady”) nazwaną sztukę gospodarowania, a ekologią wiedzę o tym, jak gatunki „zagospodarowują” wspólny teren. Ciekawe, że greckie słowo oikos (wieś, dawniej woikos) ma inne ścisłe indoeuropejskie odpowiedniki: w sanskrycie viś (wieś), w łacinie vicus (mała wioska), w nordyckim vik (zaciszna zatoka, stąd Reykjavik) i wieś po naszemu-słowiańsku.

Pojęcie anekumeny stopniuje się. Dla nas mieszkańców XIX-wiecznych miast anekumeną jest zwykły las, chociaż został przez ludzi posadzony i faktycznie jest plantacją drewna. Anglosaskim i innym osadnikom w Ameryce Północnej tamten kraj wydawał iście dziewiczą anekumeną, chociaż z puntu widzenia Indian był naprawdę nieźle zagospodarowany. Prawdziwą anekumenę widzieli tylko pierwsi ludzie: ci, którzy 50 tys. lat temu wkraczali do Australii, 30 tys. lat temu do Europy, 15 lub więcej tys. do Ameryki. 500 lat temu do Nowej Zelandii.

Ważniejsze jest to, że ekumena i anekumena w świecie zewnętrznym odpowiada ekumenie i anekumenie w przestrzeni umysłu. Anekumena umysłu to to w naszej psyche, co ani nie należy do JA, ani nie zostało przez JA zagospodarowane i oswojone. To to, co nam się przydarza i czemu się dziwimy: „skąd mi to przyszło?”

Z anekumeny umysłu przychodzą sny, wizje, inspiracje, a czasem gotowe dzieła acheiropoietos – nierukotworiennyje – nie twoją ręką-staraniem wykonane. Anekumena umysłu ma swoich mieszkańców; Aldous Huxley pisał o „mieszkańcach antypodów umysłu”. Wydaje się, że jest to jedyne miejsce, gdzie mogą mieszkać bogowie.