Gdy tato mi to opowiadał pierwsza myśl była taka. Dziadek czekał gdzieś pomiędzy światami na babcię. Był spokojny, bo wiedział że nie żyje. Ci wszyscy na dworcu, gwar, kłótnie kto i gdzie jedzie - to chyba też zmarli, ale oni nie rozumieli jeszcze, że już nie żyją w naszym świecie. Dziadek czekał na babcię, aby nie musiała przeżywać tych trudności. Wszystko poszło spokojnie, babcie ufała dziadkowi. Wsiedli i pojechali do innego świata.

Ja też sobie pomyślałam, że dziadek wyszedł po babcie. Słyszałam, że ukochane osoby (które wcześniej zmarły) wychodzą po zmarłych tutaj dziadek wyszedł po babcię i odjechali do innego świata. Jeszcze tak sobie pomyślałam, że są oczyszczeni w jakiś sposób (scenka z kłótnią), mają spokój i są szczęśliwi.