zdjęcie Autora

15 września 2012

Alexandramag

Serial: Sny i wizje
Bar z drinkami w moim rodzinnym mieście i hodowla ludzi do doświadczeń

Kategoria: Sny i wizje

◀ Zazdrość po raz drugi ◀ ► Podziemne więzienie ►

Byłam w barze w moim rodzinnym mieście na ul. J.
Podawano tam drinki. Byłam tam w towarzystwie mojej bratowej. Zrobiono mi drinka, ale ja nie miałam czasu wypić.
Właściciel tego baru wyszedł z nami i w towarzystwie innych mężczyzn wyjechaliśmy do niego. Zapytałam jak się nazywa – odpowiedział, że Jacek R. K. Nie znam nikogo takiego w rzeczywistości.
Trafiłam do niego do domu, gdzie była jego żona. W łóżku odwrócona była do mnie plecami. Rozebrałam się i w trójkę trafiliśmy pod kołdrę. Niby odbyłam stosunek pod kołdrą. Zostało mi nasienie. Kobieta ta powiedziała, że to ona mnie zapłodniła i urodzę jakieś potworne dziecko, bo oni przeprowadzają doświadczenia na tych ludziach i po to byłam tam sprowadzona. Powiedziałam, że przecież ja jestem bezpłodna i na pewno nic nie urodzę.Wychodząc stamtąd widziałam młodego mężczyznę z chorobą Downa i innych dziwnych ludzi - mężczyzn, z dziwnymi zębami, jak u wampirów, niekoniecznie zdrowymi. W przedpokoju zobaczyłam siną zimną dłoń kobiecą. Dotknęłam, była to ręka trupa. Kobieta powiedziała, że oni robią różne doświadczenia na tych upośledzonych ludziach, które się rodzą z ich zbliżeń.
Ja wyszłam z tego domu, zadzwoniłam do mojej kosmetyczki, że lakier czerwony z moich paznokci mi odpadł już z siedmiu paznokci, i co ja mam zrobić.
Wróciłam się do tego dziwnego domu, ubrałam się i wróciłam do baru z drinkami, gdzie podobno miałam przyrządzać te drinki - pracować tam. Wyszłam z tego baru z tym właścicielem i zastanawiałam się, czy ten człowiek mógłby pasować do mnie, jako człowiek. Jeszcze raz zapytałam jak się nazywa, bo zapomniałam. Odpowiedział, że Jacek R.K. Oczywiście nie znam nikogo takiego w rzeczywistości.
Później znalazłam się na placu w tym mieście i spotkałam Rosjan. Rozmawiałam z nimi po rosyjsku i zapraszałam do baru na drinki, żeby mogli tam miło spędzić czas.

◀ Zazdrość po raz drugi ◀ ► Podziemne więzienie ►

Aby komentować Zaloguj się lub Zarejestruj w Tarace.

X Logowanie:

- e-mail jako login
- hasło
Zaloguj
Pomiń   Zapomniałem/am hasła!

Zapisz się (załóż konto w Tarace)