Serial: Złoty Środek
Bycie i Robienie

Kategoria: Własne doświadczenia

Nasz niespokojny umysł pyta: bycie? Co można z tym zrobić? Eckhart Tolle w swojej książce z niezręcznie przetłumaczonym na polski tytułem: Potęga Teraźniejszości identyfikuje dwie zasadnicze fazy ludzkiego życia: rozwój i powrót (outgoing and incoming movement).

Młodość zazwyczaj wiąże się z rozwojem i działaniem, wiek starszy przynosi refleksję i kontemplację, powinniśmy przygotowywać się do powrotu. Jednak starość zamiast, w naszej cywilizacji, szacunku nosi znamię bezużytności. Nasz zakręcony umysł pyta: starość, co można z tym zrobić? Nie dałoby się tego jakoś wykorzystać, przerobić np. na młodość i uruchomić produkcję czegoś tam, aby zaspokoić nieistniejącą, ale niezwykle ważną potrzebę przerabiania starości na młodość albo w ostateczności na iPhon-a?

Starość po prostu nie jest cool. Indiańska Babcia (grandmother) to osoba pełna mądrości i dostojeństwa, dzisiejsza babula w najlepszym przypadku jest niegroźna.

W naszym zbiorowym, globalnym szaleństwie robimy sobie coraz większą szkodę. Nie musi tak być. Nie ma nic szkodliwego w robieniu i myśleniu, jeśli jest ono osadzone w byciu.

Załóżmy, że jakaś korporacja rozpoczyna pracę ewaluacyjną nad jakimś projektem. Zbiera się rada nadzorcza, na obrady są zaproszeni starzy, mądrzy, otoczeni szacunkiem ludzie. Projekt jest rozpatrzany najpierw pod względem użyteczności dla globalnego społeczeństwa przez następne 200 lat, korzystnego wpływu na środowisko przez następne 500 lat. Starsi mają decydujący głos. Poszczególne fazy projektu są projektowane tak, aby ludzie pracujący nad nimi odnieśli jak największą korzyść. Wiedza, że tylko zbalansowani ludzie harmonijnie pracujący nad korzystnymi dla wszystkich projektami mogą osiągnąć nie-toksyczne rezultaty, które zasilą całe globalne społeczeństwo, jest powszechna.

Utopia? Nie. Po prostu funkcjonowanie z pozycji głębi albo osadzone w byciu. Złap głębię dzisiaj, uwypuklij płaskość:)

www.silvaultramind.pl