Odpowiadam Vintere na jego (jej?) „Pytanie o denaturację” - w komentarzu do „Rupert Sheldrake czyli morfogenetyczna rewolucja”. Vintere tam napisał (a?): „Ciekawi mnie jednak odwołanie do procesu denaturacji białek, który zgodnie ze wszelkimi źródłami jest 'nieodwracalny'.”

Sięgnąłem do najpodręczniejszego miejsca, angielskiej Wikipedii. Tam w haśle „Denaturation” jest podpunkt „Odwracalność i nieodwracalność” (2.2.2 Reversibility and irreversibility). Czytamy (po polsku, po angielsku jest w sieci):

U wielu białek (ale nie w białku jaja), denaturacja jest odwracalna: białko może odzyskać swój naturalny stan, gdy czynnik denaturujący zostanie usunięty. Ten proces nazywa się renaturacją. Zjawisko to doprowadziło do wniosku, że ​​wszystkie informacje potrzebne białkom dla przyjęcia naturalnego stanu są zakodowane w pierwszorzędowej strukturze białka, czyli w DNA, który koduje białka – co jest treścią tak zwanej "termodynamicznej hipotezy Anfinsena" (lub „dogmatu Anfinsena”).

Pod powyższym linkiem czytamy m.i.:

Dogmat Anfinsena (znany również jako jego „hipoteza termodynamiczna”) [orzeka], że ​​przynajmniej dla małych kulistych białek, ich naturalna struktura jest określona tylko przez sekwencję aminokwasową tego białka.

Dalej czytamy:

Problem, w jaki sposób białka osiągają tę strukturę, jest przedmiotem dziedziny p.n. zwijanie białka, z którą związany jest kolejny „dogmat” o nazwie paradoks Levinthala. Paradoks Levinthala stwierdza, że ​​liczba możliwych konformacji dostępnych dla danego białka jest astronomicznie duża, tak że nawet małe białko (złożone ze 100 reszt aminokwasowych) do tego, żeby zbadać wszystkie możliwe konformacje i wybrać tę jedyną właściwą, będzie potrzebować więcej czasu niż istnieje wszechświat – [podawane są liczby rzędu] 10 do potęgi 26 sekund. Z tego samego powodu prawdopodobnie niemożliwe jest przewidywanie struktury białek w drodze obliczeń.

Dodam: nawet na najszybszych komputerach.

Kiedyś, w latach 1970-ych, sprawa ta była modna i głośna. Potem jak się wydaje przycichła, może uznano ją za beznadziejną. Gdyby gdzieś były nowsze dane na ten temat, chętnie je przyswoję.