Kategoria: Sny i wizje

Pierwszy sen
Liczenie pieniędzy
Znajomy-P. dał mi banknoty do przeliczenia. Był półmrok w pomieszczeniu. Stał długi niski stół, wyjrzałam na zewnątrz pomieszczenia. Szło dwóch mężczyzn chyba bezdomnych. Jeden z nich przeszedł, drugi wszedł drugimi drzwiami. Usiadł naprzeciwko mnie i założył nogę na nogę. Ja miałam te banknoty posegregowane, pod stołem na półeczce. Myślałam o tym, żeby nie zobaczył ich, bo może mi zabrać. Chciałam je policzyć. P. na chwilę się pojawił i przeliczył banknoty 50 złotowe. Było ich 150 sztuk- zapisał na kartce czerwonym wkładem. Ja przeliczyłam, było 134 sztuki. Kto się pomylił. Mieliśmy jeszcze raz liczyć.
Później te pieniądze były przełożone na półkę na wysokości wzroku, przykryte grubą folią. Patrzyłam, żeby nikt nic nie wziął. Odwróciłam się i znajoma – E., schodziła ze schodów i przez drzwi, wysunęła rękę i wzięła banknot 200 złotowy spod folii. Ukryła ten banknot w ubraniu i szybko uciekła, zaczęłam ją gonić. Ubrana była na biało, w białe spodnie i koszulkę. Był jakiś element w jej stroju żółty. Szybko zaczęłam ją doganiać, miałam zamiar ją zrewidować i wezwać policję. ( W rzeczywistości ta osoba też mnie okradła).
Drugi sen
Tory kolejowe
Byłam w magazynku-biurze. Było tam na podłodze pełno poplątanych torów kolejowych. Rozkładałam jakieś rzeczy. Rozłożyłam je na całej podłodze z torami. Później myślę, że tam gdzie będzie przejeżdżał pociąg, muszę uprzątnąć te przedmioty. Badałam dłońmi, które tory będą zakręcać, gdzie pociąg będzie przejeżdżał. Usunęłam przedmioty z linii skręcających torów i położyłam obok, gdzie nie będzie przejeżdżał pociąg. Przyszli ludzi - kobieta i mężczyzna. Kobieta powiedziała, że na zewnątrz wiszą różne rzeczy na straganie i ona chce kupić 40 cm chodnika gumowego, w kolorze turkusowym. Wyszłam z pomieszczenia i zaczęłam oglądać wszystkie rzeczy jakie tam wisiały. Były tam ręczniki bardzo duże w kolorze granatowym, ale był to towar niepełnowartościowy, nie w pierwszym gatunku. Ręczniki były po 26 złotych. Stwierdziłam, że to dobra cena, sama chyba sobie kupię w takiej cenie. Ci ludzie bardzo długo wybierali chodniczek. Powiedziałam do nich, że jak zdecydują to żeby przynieśli belkę chodnika, to im odetnę ten kawałek. Poszłam do kantorku, bo w międzyczasie weszło tam dużo ludzi i bałam się, że coś mi zginie. Nie zginęło mi jednak nic. Pociąg w dalszym ciągu też nie przejeżdżał.