za to przypomnienie drugiej strony medalu. Ja prosty Strzelec: )) -  naczytawszy się wczoraj o własnych winach w blogu Teresti smutna byłam coś, a teraz sie miło zrównowazyłam: ))

A co to za historia jest?:
"św. Jan, który swoją Ewangelię zaczął od (nieprawdziwego, nawiasem) zdania: „Na początku było Słowo...”  Na razie o tej nieprawdziwości  nic nie wyczytałam ale chętnie się dowiem.

Wojtku w piękny sposób uchwyciłeś Ideały znaków. Z resztą to nie pierwszy raz kiedy w ten sposób opisujesz jakieś zjawisko. Podoba mi się taka forma, przedstawienie zjawiska, cechy w cyklu.

To się nazywa "myślenie cykliczne" :) Polecam!

Przy okazji św. Jana: przypominam sobie, może niedokładnie, niech ktoś to sprostuje, że po grecku brzmiało to mniej więcej tak: "En arche en cho logos, kai en cho logos en pros ton theon, kai theos en cho logos" (fatalnie to wygląda łacińską czcionką) - czyli nie na początku, ale u podstaw, jako zasada, prazasada - ache - (to nie początek, to pojęcie bezczasowe) był logos (to znacznie więcej niż słowo, może ktoś to rozwinie?), i tak jak logos był bogiem, tak bóg był logosem. 

za podjęcie mojego pytania: )) Okazuje się, że - jak to często bywa - coś zostało  "zagubione w przekładzie". Tak jak pamiętam tekst tłumaczenia (z głowy, więc może niedokładnie), dalej zresztą jest to, o czym piszesz: "a słowo było u Boga i Bogiem było słowo". Wiec może na co dzień robimy taki popkulturowy skrót i używamy tylko początku tego zdania? Dobrze sięgać do źródła - ja nie uczyłam się w szkole greki (choć łaciny jeszcze tak). Miałam tylko przedwojenną polonistkę, która recytowała nam po grecku Homera.

Ten ideał Raka w moim przypadku w ogóle się nie sprawdza. Z tego, co tu jest napisane, najwięcej w sobie rozpoznaję... Panny. Ciekawe, że te cechy Raka za wszelką cenę próbowała we mnie wtłoczyć moja rodzina, zupełnie bez skutku.