Wpis na szybko okiem i uchem hipnotyzera, dla odprężenia i odpoczynku od myślowego lawirowania w świecie „Bogów i Demonów” . Wojtek umieścił w linkach artykuł, wywiad pod tym tytułem. Nie wierzę w przypadki. 

Moje hipnotyzerskie wewnętrzne ucho i oko przy wychwyceniu tego zwrotu natychmiast zaczęło świerzbić i nadawać sygnał „ti ti ti ta ta ta ti ti ti uwaga! Uwaga! Zwrot hipnotyczny! Uwaga! Uwaga! Bip bip bip S.O.S.”.  Zaiste „Nie wierzę w przypadki” jest zwrotem paradoksalnym i hipnotyczną sugestią własnej wszechwiedzy i władzy nad wydarzeniami.

Zacznijmy od znaczenia -  Nie wierzę w przypadki niesie treść Wszystko ma sens.To truizm tj. nadawanie sensu stanowi sedno naszych procesów myślowych.  W truiźmie tym ukryty jest paradoks, błąd logiczny powstały z wykluczenia opcji: Wszystko ma sens, oprócz nonsensu, przypadku. Nadaję sens wszystkiemu, ale odbieram sens przypadkowi. Postrzegając w ten sposób musisz wyciąć nonsens, przypadek ze swojej percepcji(zawężenie uwagi)  i doszukiwać się ukrytych znaczeń(wędrować myślami, przywoływać wspomnienia – wejść w trans;)). Moje słowa mają głębszy sens, są przemyślane i nieprzypadkowe, zacznij to zauważać..

Dalej idąc po omacku w szukaniu znaczenia relacyjnego i wskazówek, co do zachowań: Nie wierzę w przypadki oznacza tyle, że twoje doświadczenie jest czymś, w co wierzysz. Podważam twoje doświadczenie: ono nie jest prawdziwe, płynie z wiary, jakiekolwiek masz zdanie, jedynie myślisz, że tak jest, a nie tak Jest. Przypadek - nieplanowane, losowe zdarzenie to sposób jaki doświadczamy. Wewnętrznie doświadczenie czy życie przydarza się nam jak przypadek..nawet kontrolując siebie, będąc opanowanymi, nie planujemy myśli, emocji, zachowań, tego, co się nam przydarza (szkoda!:))

Używając Nie wierzę w przypadki zamiast wszystko ma sens otrzymujemy nakierowanie uwagi, na to co się przytrafia. I to charakterystyka transu: coś co robimy, staje się czymś co się nam przytrafia. W transowej logice, Nie wierzę w przypadki to sugestia:  Nie musisz wierzyć w przypadek spontanicznie pojawiającego się doświadczenia transu, ono jest realne, zauważ, że już doszukujesz się ukrytych znaczeń, ta wypowiedź ci się przydarza, jesteś w transie..

Dodatkowo: Nie wierzę – ma aspekt procesu werbalnego, myślowego  przypadki – niesie odniesienie do sensorycznego doświadczenia. Sugestia: Zacznij z moich słów tworzyć swoje doświadczenia.

Nie wierzę w przypadki, ma również sens oskarżenia: Zrobiłeś to celowo, zachowujesz się tak celowo, jak śmiesz! Przestań kontrolować swoje zachowania! Kolejny aspekt transu tj. wyłączenie czynnika krytycznego.

I dochodzimy do kolejnego aspektu. Nie wierzę w przypadki niesie sens samookreślenia: Tu JA mam tajemną moc, wszechwiedzę określania co jest przypadkiem, a co nie jest. Określania co ma sens, a co go nie ma. Dzierżę władzę nad wydarzeniami, masz tego namacalny dowód moje słowa ci się przytrafiają.

I do kolejnego: Nie wierzę w przypadki to postulat konwersacyjny będący pytaniem: Czy jesteś tej samej wiary co ja? Czy wierzysz w mą wszechwiedzę dziecię moje, czy błąkasz się w swojej naiwności w mroku niewiedzy, bez moich oświeconych wskazówek?

Nie bez kozery jedną z cech  Wyznawców spiskowych teorii dziejów jest brak wiary w przypadki. Tu możemy wrócić do owego oskarżycielskiego podtekstu: Zrobiłeś to celowo, zachowujesz się tak celowo, jak śmiesz! Przestań kontrolować swoje zachowania!  Twoje zachowania to przejaw spisku i aktywności spiskowej propagandy, ONI chcą abyś tak myślał i działał..

Składając to w całość: Nie wierzę w przypadki u kogoś innej wiary tworzy podwaliny postrzegania własnego zachowania jako sztucznego, nienaturalnego W zasadzie nie wiem o co mi chodzi.  Dyskomfort nie mający miejsca w sytuacji: Tak, masz rację, wierzę w to samo, co ty..TY jesteś moim mistrzem tajemnych znaczeń i dostawcą sensu w życiu..

Bip bip Bip Nie wierzę w przypadki bip bip bip..