Przebywałam w Turcji nielegalnie. Byliśmy na spotkaniu, gdzie uczestnicy w kręgu wymyślali hasła. Hasła pomagały w umacnianiu wiary w siebie.  Rozmawialiśmy na nim, jak przetrwać czas nielegalnego pobytu. Okazało się zaraz, że przyjechali Turcy, którzy nas imigrantów chcieli pozamykać w więzieniu. Atakowali nas, rzucając granatami. Wiedziałam, że jak zaczną strzelać, to mogą nawet przez mur kogoś postrzelić. Mnie i jeszcze jednej osobie udało się uciec przed aresztowaniem. Ale zaraz się okazało, że ponownie trafiłam na plac, gdzie nas złapano. Ewakuacja ludzi odbywała się samochodami. Z autobusu udało mi się uciec z powrotem na plac. Okazało się, że kilka osób nie zostało aresztowanych, kryło się po kątach. Próbowałam także ukryć się przed Turkami. Zaplanowane zostało przyjęcie. Nie miałam zaproszenia. Szłam jednak na nie, z czterema osobami. Przyjęcie zostało zorganizowane w miejscu, skąd Turcy dokonali ewakuacji ludzi. To miejsce było niebezpieczne. Turcy napadali tam też na bezbronnych ludzi. Zobaczyłam pochowanych po kątach ludzi. Ja jednak z Murzynem postanowiłam wejść na to przyjęcie. Murzyn był starszy, wyglądem przypominał znanego aktora, Morgana Freemana. Weszliśmy, usiedliśmy na schodach i czekaliśmy na imprezę główną, myśląc o tym, żeby nas nie wystrzelano jak kaczki. Dwie osoby zrezygnowały z wejścia na niebezpieczną imprezę.