Witaj Wojtku,
wydaje sie, ze rozwiazaniem problemu moze byc
1 - pokrycie obszaru, ktory nas interesuje losowo wybranymi punktami
2 -  zastosowanie triangulacji Delaunay’a zrealizowanej np. przy pomocy algorytmu "step by step" opublikowanego przez M.J. McCullagh, C. G. Ross w 1980.
3 - dalej tak samo jak dla siatki regularnych trojkatow jak opisujesz w artykule.
Jezeli rozwiazanie nie jest potrzebne na zaraz w ciagu kilku tygodni postaram sie przeslac oprogramowany algorytm w javie.
pozdrawiam
Jurek

Dzięki, Jerzy! Nie śpieszy się, mogę poczekać. Wcześniej pewnie zaimplementuję rysowanie na kracie punktów, jak w tekście.
Czy mógłbyś mi podesłać jakieś materiały na temat triangulacji Delaunay’a? Skan wspomnianego artykułu? Jestem pod red@taraka.pl .

Rok temu zamarzyły się mi poziomice jako sposób na wizualizację funkcji dwóch zmiennych.
Teraz wpadłem na coś łatwiejszego: wartość funkcji przedstawiać jako piksele w kolorze na skali od niebieskiego (mało) do czerwonego (dużo).
Problem taki, że jeśli tak pokryć kwadrat 1000 na 1000 punktów próbkowych, to trzeba by policzyć tę funkcję milion razy. Trochę dużo. Szczególnie, gdy tą funkcją jest podobieństwo dwóch dwóch kosmogramów, a kosmogram wymaga policzenia około 2 tysięcy sinusów. Ale nie trzeba liczyć kosmogramów w każdym punkcie kwadratu, wystarczy na brzegach, czyli tych punktów będzie 2000. Prócz tego znalazłem szybszą metodę liczenia pozycji planet. No i nie trzeba każdej planety w każdej chwili czasu liczyć ab initio, można interpolować. W sumie praca robi się krótsza, licząc czas zajęcia procesora.
Coś w rodzaju poziomic można uzyskać, rysując piksele gdzie wartość funkcji jest mniejsza od pewnego A na biało, a gdzie większa na czarno. Może jest gdzieś przenośna technologia wektoryzacji takich obrazów pikselowych.