Kategoria: Sny i wizje

Sen sprzed trzech miesięcy, przerwany.

W ciasnym pomieszczeniu, może szałasie (unikam nadmiernych skojarzeń, które mam teraz), w ciasnym kręgu siedzą w kucki moi przodkowie. Tak ciasno, że aby sięgnąć do środka muszą przepychać się jeden przez drugiego. Jest ich wielu, część znam (moi dziadek i babcia), części nie znam, ale wiem, że to moi przodkowie. Niektórzy to "poboczni przodkowie", np. nieżyjący wujek. Nie są straszni, nie są też weseli, nie rozmawiają ze sobą czy ze mną - są skupieni. Wykonują z uwagą dziwną czynność - sięgają do środka pomieszczenia jak do misy czy garnka i wyciągają garście zbrylonego kociego żwirku, który ze smakiem, a na pewno bez wstrętu zajadają jak ciasteczka, a czasem wręcz wybierają jakieś okazałe odchody - i to samo! Tu uwaga: w tamtym czasie przejąłem całkowicie domowe obowiązki związane z kotami, w tym czyszczenie żwirku (takiego "drewnianego żwirku", pachnącego ciętym drewnem, zapach pojawił się we śnie), żwirek i grzebanie w nim były rzeczą codzienną i zwyczajną.

Sen przerwany w środku nocy: moja żona zaczęła rodzić. Wiozłem ją do szpitala mając jeszcze przebicia ze snu: skupione twarze przodków sięgających po żwirkowy pokarm.