Serial: Runy, dar Odyna
Runy - magiczny dar Odyna
Sztuka wróżenia z run

Kategoria: Runy

III. SZTUKA UKŁADANIA RUN

Runy dobrze jest wykonać własnoręcznie. Jeśli zamierzamy je kupić, powinniśmy kierować się intuicją i starannie wybrać taki komplet, który nam się szczególnie podoba, który najpierw mocno przyciąga nasz wzrok, a następnie - idealnie "przylega" do ręki. W sklepach można spotkać bardzo piękne runy, o wysokich walorach artystycznych. Są wytwarzane czasem z drogiego i trudno dostępnego materiału, np. z rzadkich kamieni półszlachetnych, ze starannie dobranych muszli, z egzotycznych gatunków drewna, a nawet z kolców jeżowca. Widuje się też w sprzedaży runy namalowane na kartach. Karty jednak mają ten mankament, że nie da się ich rzucać, tak jak np. kamieni.

Runy dla siebie możemy wykonać z każdego tworzywa, które jest naturalne i mocne. Warunki takie spełnia np. drewno lub kamyki. Piękne runy da się zrobić z wygładzonych przez morze kamieni, jednakowej wielkości, o rozmiarach zbliżonych do orzecha laskowego lub pestki brzoskwini. W zależności od materiału, znaki runiczne możemy wyciąć, wypalić lub namalować. Czynnościom tym powinien towarzyszyć spokój i skupienie, a jeśli ktoś ma taką potrzebę - głęboka medytacja. Nasycamy wówczas runy naszą energią i pozytywnymi wibracjami. Do przechowywania run powinniśmy także wybrać materiał naturalny, np. jedwabny, bawełniany bądź skórzany woreczek. Poprzez ciągłe używanie przekazujemy runom własną energię, dlatego też lepiej ich nie pożyczać innym osobom.

Zanim zaczniemy posługiwać się runami, należy poddać je kilku ceremoniom. Są to ceremonie nasycania run energią czterech żywiołów, Słońca i Księżyca. Aby nasycić swoje runy energią ziemi, należy posypać je solą kopalnianą . Potem kąpiemy je w strumieniu, lub polewamy wodą - by nasycić energią tego właśnie żywiołu. Potem okadzamy je dymem kadzidła, by nasycić energią powietrza, wreszcie przesuwamy nad płomieniem świecy, by nasycić energia ognia. Aby nasycić je energią Słońca i Księżyca, postępujemy podobnie jak z kryształami - trzymamy je kilka godzin w promieniach Słońca i kilka godzin w blasku Księżyca, najlepiej gdy jest pełni.

Przy rozkładaniu lub rzucaniu run potrzebny nam będzie kawałek materiału, czyli "pole" symbolizujące świat. Można użyć chusteczki lub serwetki dowolnego koloru, przeznaczonej wyłącznie do tego celu. Preferowanymi kolorami są biały i fioletowy. W czasach starożytnych wróżenie, jako czynność rytualna, poprzedzane było dłuższą ceremonią, śpiewem czy modlitwą. Dziś rytuał ten najczęściej zastępujemy paleniem świeczki lub kadzidełka oraz koncentracją. Jeśli czas nie pozwala na zabiegi rytualne, losujemy runy niezwłocznie - wtedy, gdy pragniemy zasięgnąć rady. Staramy się tylko uspokoić umysł i skupić na problemie. Właściwa runa przylgnie wówczas do naszych palców.

Czasem wydaje się nam, że tekst otrzymanej wyroczni nie dotyka postawionego problemu. Trzeba wówczas wziąć pod uwagę możliwość, że runy wskazują na bardziej istotny problem, którego jeszcze sobie nie uświadamiamy. Gdy nurtuje nas wiele spraw jednocześnie, runa ujawnia tę kwestię, które domaga się rozpatrzenia w pierwszej kolejności.

Otrzymaną od run odpowiedź powinniśmy traktować poważnie - jako jedyną i prawdziwą. Zawiera ona taką treść, jaka jest nam w danym momencie życia potrzebna, taką informację, jaka jest nam właśnie teraz pomocna i powinniśmy starać się ją jak najgłębiej zrozumieć i jak najszerzej zinterpretować. Nie bójmy się skojarzeń, myśli i obrazów, jakie przychodzą nam do głowy! Stawianie tego samego pytania powtórnie nie byłoby "taktowne", jak zauważa Jung, pisząc o wróżeniu z z "I-Cing'a, bowiem: "mistrz mówi tylko jeden raz". Zasady tej należy się trzymać korzystając z każdej wyroczni, jeśli konsultację z nią traktujemy poważnie. Na określone pytanie może paść tylko jedna odpowiedź w danym momencie czasu. Powtórzenie eksperymentu nie jest nawet możliwe z tej przyczyny, że wyjściowa sytuacja nie daje się odtworzyć. Zmieniliśmy się już odrobinę po uzyskaniu pierwszej odpowiedzi, a więc była ona wówczas zarazem jedyną i ostateczną.

Istotną sprawą jest to, który aspekt wylosowanej runy winien być poddany interpretacji ("strona jasna" bądź "strona ciemna"). Najprawdopodobniej "ciemny" aspekt run wykorzystywany był niegdyś w magii. Aspekt runy możemy ustalić np. przez jej pozycję po wylosowaniu lub rozrzuceniu (znak skierowany ku górze oznaczać będzie tu "stronę jasną", ku dołowi - "ciemną"), lub też przez zajmowane miejsce - wewnątrz lub na zewnątrz wyznaczonego pola. "Strona ciemna" runy często sygnalizuje to, czego staramy się nie dostrzegać w nas samych lub w świecie, a co zagradza nam drogę do celu. Runy są naszym wewnętrznym doradcą i będą w stanie nas ostrzec przed niebezpieczeństwami wtedy, gdy nie jest jeszcze za późno.

Interesujące wyniki może dać tzw. krzyżowanie wyroczni, czyli rozwiązywanie problemu w oparciu o kilka systemów wróżebnych. Możemy to samo pytanie zadawać runom, "I-Cing'owi" i kartom Tarota. Odpowiedzi wówczas uzupełniają się, wzbogacają, niekiedy bywają identyczne w swej symbolicznej wymowie.

Jedna runa - "Runa Odyna"

Istnieją różne sposoby losowania run. Najprostszym sposobem radzenia się wyroczni jest losowanie jednej runy w związku z całą naszą sytuacją (tzw. "Runa Odyna"). Ta pojedyncza runa określi nasz problem, jego uwarunkowania i rozwiązanie. Losowanie "Runy Odyna" jest szczególnie pomocne w chwilach stresu. Jesteśmy pod presją sytuacji, musimy działać natychmiast, a posiadamy zbyt mało informacji, by dokonać właściwego wyboru. nie ma czasu na palenie świec i kadzidełek, czy też na rozkładanie "pola". Wystarczy wówczas znaleźć spokojne miejsce, skupić się i wybrać runę z woreczka.

Trzy runy

Dla dłuższych i bardziej skomplikowanych odczytań można losować trzy runy. Skupiając się na problemie, wybieramy runy po kolei, układając je od prawej strony do lewej.

Pierwsza runa od prawej strony będzie określała sytuację, w jakiej się znajdujemy, środkowa zasugeruje, jakie działanie jest teraz najkorzystniejsze, ostatnia wskaże nam nową sytuację, która może zaistnieć, jeśli zastosujemy się do rad runy środkowej.

Zwracamy uwagę na pozycję znaków, czy są skierowane ku górze, czy odwrócone, i odczytujemy tekst wyroczni, interpretując go zgodnie z własną intuicją. Jeśli wróżymy komuś drugiemu, możemy wspólnie z nim interpretować runy.

Istnieje drugi sposób rozrzucania trzech run, przydatny wówczas, gdy stawiany problem wiąże się z zahamowaniami w naszym życiu. Pierwsza wylosowana runa będzie przedstawiała nas samych w aktualnym momencie, nasz stan psychiczny i miejsce, w którym się znaleźliśmy. Druga runa stanowić będzie "wyzwanie", to, co stanowi warunek osiągnięcia upragnionego celu. Trzecia runa przedstawi najlepsze możliwe rozwiązanie, jeśli uporamy się z wewnętrznymi przeszkodami w postaci lęków, kompleksów i poczucia winy.

Cztery runy (rozkład zwany także "Chusta Eddy")

Jeśli pragniemy mieć lepsze rozeznanie w siłach nam sprzyjających i siłach wrogich, możemy wylosować cztery runy. Pierwsza runa będzie, jak zawsze, określała nas w chwili bieżącej, druga runa - to, co nam nie sprzyja, co udaremnia nasze poczynania, co powinniśmy pominąć w naszych planach lub też przezwyciężyć. Siły wrogie mogą istnieć zarówno na zewnątrz nas, jak i w nas samych, np. jako przesadna aktywność lub też nadmierna bierność. Trzecia runa powie o siłach przyjaznych, z których powinniśmy czerpać energię, pamiętać o nich i uciekać się do ich pomocy. Czwarta runa przedstawi nową sytuację, która powstanie gdy uwzględnimy przekaz poprzednich run.

Krzyż runiczny (zwany także: "Topór wikingów")

Jeśli chcemy uzyskać pełniejszy obraz naszej sytuacji i prześledzić jej dynamikę, stosujemy ułożenie run w formie krzyża. Wybieramy kolejno sześć kamyków i układamy je następująco:

Pierwsza runa reprezentuje nas obecnie. Druga mówi o przeszłości, o miejscu, z którego przyszliśmy, o wszystkim, co zostało poza nami. Trzecia runa określa przyszłość. Czwarta mówi o podwalinach naszej osobowości, o podstawach naszego charakteru, o tym, co winniśmy poddać szczególnej refleksji. Piąta runa wskazuje przyczynę trudności życiowych, ostatnia runa sugeruje najlepsze rozwiązanie problemu.

Krzyż runiczny dostarcza wielu informacji, stanowiąc podnietę do głębszej refleksji nad sobą. Jeśli trudno nam zinterpretować owe informacje tak, byśmy mieli jasny obraz sytuacji, możemy włożyć runy z powrotem do woreczka i wylosować pojedynczą. Ta siódma runa, integrująca, ukaże kwintesencję naszego problemu.

Koło runiczne

W sytuacjach bardziej doniosłych czy uroczystych, jak na przykład Nowy Rok lub urodziny, korzystnie jest rozłożyć Koło Runiczne, układ również inspirowany astrologią. Losujemy wówczas dwanaście run i układamy je koliście w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara. Miejsce zajmowane przez każdą runę odpowiada tu domowi astrologicznemu, otrzymanemu na skutek podziału nieba na dwanaście znaków zodiaku. Runy będą symbolicznie związane z wartościami reprezentowanymi przez odpowiedni dom.

• 1 - ja, mój stan fizyczny i psychiczny, to, co mnie określa
• 2 - stan posiadania w sferze materialnej i duchowej
• 3 - inteligencja, rozum, kontakt z najbliższym otoczeniem, małe podróże
• 4 - ognisko domowe, sytuacja rodzinna
• 5 - tworzenie nowych wartości, miłość, dzieci, ekspresja artystyczna
• 6 - obowiązki, praca, sytuacja zdrowotna
• 7 - zdolność tworzenia związków z ludźmi, małżeństwo
• 8 - kryzysy, niebezpieczeństwa, przeobrażenia, wsparcie finansowe
• 9 - praca nad sobą, ewolucja duchowa, wielkie podróże
• 10 - odbiór społeczny, kariera zawodowa, prestiż, zaszczyty
• 11 - związki z otoczeniem, przyjaźnie, wpływy, protekcje
• 12 - to, co ukryte, niespodzianki i pułapki losu

Trzy Okresy Życia

Po dłuższej praktyce można opracować swój własny system wróżenia, dostosowany do indywidualnych potrzeb. Runolog Ralph Blum proponuje jeszcze jeden rozkład run, przeznaczony dla tych, którzy chcieliby poprzez runy zobaczyć swoje szersze uwarunkowania energetyczne:

Runy przedstawiają tu:

• 1 - uwarunkowania narodzin i dzieciństwa
• 2 - obecną sytuację
• 3 - przyszłość w obecnym życiu
• 4 - energie, które przynieśliśmy ze sobą
• 5 - energie, które wypracowaliśmy i które po nas zostaną

Rozkład Trzech Okresów Życia dostarczy nam informacji o tym, jakie otrzymane od losu wartości i energie powinny pozostawać w centrum naszej uwagi, abyśmy zgodnie z nimi modyfikowali teraźniejszość, której plony zbierzemy w przyszłości, i które przetrwają dłużej niż nasze życie. Układ ten zachęca więc do refleksji na kosmicznym prawem przyczyn i skutków, które filozofia Wschodu nazywa łańcuchem karmicznym.

Załóżmy, że wybrane przez nas runy ułożymy następująco:

5) Eihwaz
3) Sowilo	2) Jera	1) Nauthiz
4) Dagaz

Pierwsza runa informuje, że pojawiliśmy się na tym świecie uwarunkowani przeciwnością i bólem, w związku z czym musimy rozwijać umiejętności pracy nad "zacienioną" stroną naszej osobowości, panować nad zahamowaniami, nad słabościami, które przerzucamy na innych, nad przerzucaniem na otoczenie swoich wad i złych skłonności. Możemy spodziewać się porażek, dopóki nie zapanuje w nas równowaga. Naszą obecną sytuację określa Jera, runa pomyślnych rezultatów; czas zmierza więc ku plonom, a wykorzystać go winniśmy rozwijając w sobie cierpliwość i systematyczność. Przyszłość w obecnym życiu przedstawia runa Sowilo, symbolizująca pełnię i siłę życia. Jest to impuls w kierunku samorealizacji i odnowy, sugestia, by rozpoznać i zaakceptować cechy charakteru, które długo odrzucaliśmy od siebie. Dagaz, runa transformacji, znajduje się na pozycji minionego kapitału energii, wskazując na zasadniczy przełom jako na podstawę, z której wyłoniło się nasze życie. Nasze dawne osiągnięcia duchowe były doniosłe i dzisiaj wpływają na nas stymulująco. Przyszła karma reprezentowana jest przez Eihwaz, runę ochrony. Jest to wartość, jaką możemy wypracować dla przyszłej karmy.

Metoda futharku

Istnieją także bardziej rozbudowane sposoby rozkładania run. Jedną z nich jest metoda futharku. Losujemy pojedynczo runy z woreczka i układamy kolejno w trzech rzędach, od lewej strony do prawej, po osiem run w każdym rzędzie. W losowaniu biorą udział wszystkie dwadzieścia cztery runy. Znaczenie runy interpretowane jest zależnie od miejsca, w jakim została losowo ułożona. "Dom", czyli miejsce, określa sferę egzystencji, wylosowana zaś runa określa "jakość", która pojawia się w owej sferze.

Znaczenie "domów" runicznych:

• 1. Fehu finanse, energie psychiczne
• 2. Uruz zdrowie fizyczne, energie witalne
• 3. Thurisaz przeciwności losu - to, co stawia opór (także fizyczny)
• 4. Ansuz źródła inspiracji oraz ekspresja intelektualna
• 5. Raidho podróże wewnętrzne i zewnętrzne
• 6. Kenaz twórczość, relacje erotyczne
• 7. Gebo otrzymane dary
• 8. Wunjo związki, przyjaciele, dobroczyńcy
• 9. Hagalaz sfera możliwych kryzysów, prowadzących do transformacji
• 10. Nauthiz to, co stawia opór psychiczny, źródła niezadowolenia
• 11. Isa przymusy
• 12. Jera nagrody, relacje z najbliższym otoczeniem
• 13. Eihwaz ukryte wpływy, całość bytu, relacje z obszarem świetności
• 14. Perthro sposoby odnajdywania radości
• 15. Elahaz to, co zasługuje na uwagę, droga ku boskości
• 16. Sowilo to, co prowadzi
• 17. Tiwaz stan poznania, obszar legalności, ideały
• 18. Berkano to, co sprzyja rozwojowi i pięknu
• 19. Ehwaz partnerstwo we współpracy, relacje erotyczne
• 20. Mannaz zastój psychiczny, postawa wobec śmierci
• 21. Laguz stan równowagi emocjonalnej, to, co jest naszym testem
• 22. Ingwaz to, co zmusza do refleksji
• 23. Othala sprawy rodzinne, wspólnota, naród
• 24. Dagaz dziedzina niespodziewanego połączenia przeciwieństw

Powyższy sposób rozkładania run użyteczny jest, gdy pragniemy uzyskać całościowy obraz sytuacji życiowej. Otrzymujemy tu odpowiedź holistyczną i syntetyczną. Przykładowo zapoznajmy się z krótką interpretacją run wedle metody futharku. Tak mogłaby wyglądać konsultacja ogólna na temat sytuacji życiowej (skierowana w przyszłość). Oto wylosowane runy:

FEHU	OTHALA	LAGUZ	KENAZ	PERTHRO	ISA	BERKANO	TIWAZ
THURISAZ	ELAHAZ	EHWAZ	MANNAZ	JERA	DAGAZ	HAGALAZ	NAUTHIZ
URUZ	RAIDHO	INGWAZ	GEBO	EIHWAZ	ANSUZ	WUNJO	SOWILO

• Fehu w "domu" pierwszym wskazuje, iż sprawy finansowe układają się korzystnie.
• Othala w "domu" drugim ukazuje, że zdrowie i energie witalne pozostają w równowadze i nie podlegają działaniu żadnych sił, ani pozytywnych, ani negatywnych.
• Laguz na trzeciej pozycji sugeruje przeszkodę ze strony nieświadomości,
• podczas gdy Kenaz w "domu" czwartym mówi o inspiracji pod postacią "ognia" twórczego (sztuka).
• Perthro w piątym "domu" wskazuje na podróż w przestrzeni wewnętrznej, na długą drogę.
• Szósty "dom", zajęty przez ISĘ, wróży czasowe ograniczenia twórczości lub zwrócenie jej do wewnątrz, w kierunku "ego".
• Berkano w siódmym "domu" przepowiada uwolnienie owej energii twórczej.
• Tiwaz w "domu" ósmym mówi o związkach harmonijnych, wskazuje na zapomnienie o sobie, które okazać się może dobrodziejstwem.

• Thurisaz w dziewiątym "domu" sugeruje nadejście kryzysu z powodu nieprzyjaznych sił,
• natomiast Elahaz w dziesiątym "domu" wskazuje na odporność uzyskaną dzięki archetypicznym, fundamentalnym siłom wewnętrznym.
• Ehwaz w jedenastym "domu" wiąże się z wewnętrznym przymusem.
• Mannaz w "domu" dwunastym daje nadzieję na nagrodę lub zapłatę (w sferze społecznej lub też w powiązaniu ze sferą boskości). W związku z powyższym, kryzys zarysowany w "domu" dziewiątym, dziesiątym i jedenastym, zostanie przezwyciężony.
• Jera w trzynastym "domu" mówi o cyklicznej, regularnej aktywności, podporządkowanej ukrytym wpływom.
• Dagaz w czternastym "domu" powiada, iż radość można odnaleźć w przeżyciach subiektywnych i wewnętrznych doświadczeniach.
• Hagalaz w czternastym "domu" podpowiada, że wiele uwagi należy poświęcić temu, co stanowi podstawę i wiąże się z kiełkowaniem oraz rozwojem. Sugestie te należy łączyć z kryzysem sugerowanym przez "dom" dziewiąty, dziesiąty i jedenasty.
• Nauthiz w szesnastym "domu" może ogólnie ukazywać czas kryzysów, który pojawi się w życiu danej osoby.

• Uruz w siedemnastym "domu" wskazuje, że świadomość oraz ideały zdominowane są przez siłę brutalnej natury.
• Raidho w osiemnastym "domu" podkreśla wagę regularności, rytmu i dynamiki w dziedzinie pracy zawodowej, gdzie można spodziewać się doskonałych osiągnięć.
• Ingwaz w "domu" dziewiętnastym sugeruje, iż zainteresowana osoba będzie samotnie pracowała nad swym wewnętrznym rozwojem.
• Gebo w dwudziestym "domu" mówi o przyjemnościach, o tym, co mamy do dania i do wzięcia.
• Eihwaz w dwudziestym pierwszym "domu" wskazuje na równowagę emocjonalną, na to, że emocje są zdominowane przez intelekt (tendencja owa będzie wzrastać).
• Ansuz w dwudziestym drugim "domu" doradza medytację indywidualną.
• Wunjo w dwudziesty trzecim "domu" oznacza niespodziewane doświadczenie harmonii (synchronizacja) na planie społecznym.
• Sowilo w "domu" ostatnim wskazuje, iż aktualne cele dotyczą właśnie wspomnianej sfery społecznej.

Ogólna interpretacja układu jest pozytywna. Runy mówią tu o solidnych, bezpiecznych podstawach egzystencji. Zasadnicze siły opozycyjne znajdują się wewnątrz, należy więc uporać się z nimi drogą afirmacji, co umożliwi spełnienie i sukces społeczny.

Innym rozbudowanym sposobem interpretacji run jest metoda "siedmiu królestw". Starożytni Nordycy opowiadali o owych "królestwach" jako o sferach bytu, z których można czerpać pożądaną wiedzę za pośrednictwem odpowiedniego języka. Język ów tworzą runy. Należy wylosować ich dwadzieścia jeden i ułożyć w trzech rzędach po siedem run w każdym. Interpretacja polegać będzie na odczytaniu znaczenia każdej z run w kontekście "królestwa", któremu będzie podlegać. Każde z siedmiu "królestw", łącznie z trzema poziomami czasu (Urdhr, Skuld, Verdhandi - teraźniejszość, przeszłość, przyszłość), odpowiednio aspektuje przynależną runę.

"Królestwa":

• Asgardhr: dziedzina świadomości archetypowej (wszechwładnej)
• Vanaheimr: dziedzina witalności, harmonii, równowagi
• Ljóssálfheimr: dziedzina projektów, intelektu
• Midhgardhr: dziedzina rzeczywistości zamanifestowanej, jawnej, sfera ludzka
• Svartálfheimr: dziedzina twórczości, pamięci, emocji
• Jótunheimr: dziedzina kryzysów, zmian, szans
• Hel: dziedzina ukrytych wpływów, instynktu, przodków

Trzy poziomy czasu:

• Urdhr: analiza głębokich korzeni wszelkich sytuacji (przeszłości)
• Skuld: analiza przyszłości
• Verdandi: analiza obecnej sytuacji

A.	V.	L.	M.	S.	J.	H.
Ehwaz	Isa	Ingwaz	Eihwaz	Ansuz	Nauthiz	Fehu	Urdhr
Mannaz	Elahaz	Sowilo	Jera	Laguz	Uruz	Wynjo	Skuld
Perthro	Berkano	Raidho	Dagaz	Kenaz	Othala	Gebo	Verdandi

Schemat ten jest użyteczny dla pełnej analizy samego siebie. Ukazuje on naszą sytuację życiową z wielu punktów widzenia. Dla każdego z trzech rzędów punktem odniesienia jest "królestwo" środkowe, Midhgardhr, syntetyzujące "królestwa pozostałe. Kluczem interpretacji są miejsca: siódme, czternaste i dwudzieste pierwsze. Trzy runy wyłączone z losowania również są znaczące, przez swą nieobecność. Gdyby w losowaniu Ehwaz i Fehu przypadły pozycje zewnętrzne (Asgardhr i Hel) w płaszczyźnie Urdhr, wskazywałoby to, iż u podstaw stawianego problemu stoją relacje erotyczne i energia seksualna. Isa w Vanaheimr mówi o zamrożeniu sił witalnych. Nauthiz w Jótunheimr wskazuje kryzys na planie emocjonalnym. Ingwaz w Ljóssálfheimr wskazuje, iż zdolność jasnego myślenia jest zablokowana, lub też znajduje się w stanie kiełkowania. Obecność Perthro w Asgardhr i Vedhandi wskazuje, iż aktualnej sytuacji brak spoistości i znajduje się ono pod wpływem niekontrolowanej siły archetypów. Ostateczną interpretację run aspektowanych przez "królestwa" dostosowujemy zawsze do stawianego pytania, czy problemu.

Wypada poświęcić nieco uwagi momentowi czasu, w którym pragniemy poradzić się run. Tradycyjnie runista zważał na pozycję słońca w cyklu dobowym i rocznym oraz na fazy księżyca. Moment czasu dobierany był stosownie do zadawanego pytania. Problemy dotyczące zapoczątkowania czegoś wymagały pory związanej również z początkiem, takiej jak przesilenie zimowe, przesilenie wiosenne, noce księżycowego nowiu, dzień przed pełnią księżyca, wschód słońca, a także rocznica urodzin Wierzono, iż sprzyjają wróżbom trzy pierwsze dni po nowiu oraz następujące noce cyklu księżycowego: piąta, siódma, ósma, dziewiąta, dwunasta, dziewiętnasta, dwudziesta, dwudziesta trzecia, dwudziesta siódma. Pytaniom natury wewnętrznej lub ezoterycznej sprzyjać miała noc, pytaniom o sprawy zewnętrzne, światowe - dzień.

Do wyroczni run można odwoływać się sporadycznie, bądź też systematycznie i rytmicznie: codziennie, raz na tydzień, raz w miesiącu. Rano, na przykład, zapytamy o najwłaściwsze postępowanie w rozpoczynającym się dniu, wieczorem zaś o ocenę naszych działań. Z podobną intencją korzystnie jest zwracać się do run w wybranych odstępach czasu. Postępujemy tak wówczas, gdy trudno nam nawiązać kontakt z własnym wnętrzem, kiedy czujemy się zagubieni, a nie chcemy popaść w sprzeczność z samym sobą. Runy pełnią wówczas rolę po części terapeutyczną, są naszym przyjacielem i doradcą.

Przed rozpoczęciem praktyki wróżbiarskiej korzystnie jest wykonać parę ćwiczeń w czytaniu run. W tym celu należy ułożyć runy wedle kolejności futharku i odnajdywać powiązania między sąsiadującymi znakami. Najpierw w pierwszym rzędzie, od F do W, potem w drugim, od H do S i w trzecim, od T do O. Następnie trzeba wykonać podobne ćwiczenie, odczytując runy wertykalnie: FHT, UNB itd., do góry do dołu i odwrotnie.

Ćwiczenia te powiększają sprawność w odczytywaniu kontekstów runicznych, zwiększają umiejętność odnajdywania powiązań miedzy znaczeniami sąsiadujących run, uwrażliwiają na najbardziej "żywy" aspekt znaku. Wszystko to rozbudza zarazem proces, który można określić jako "runiczne życie wewnętrzne". Korzystnie jest za każdym razem zapisać uzyskane rezultaty odczytań.

Inny sposób zbliżenia się do run to kontemplacja jednego znaku runicznego dziennie, wraz z wierszem mu towarzyszącym. Wiersze te, znane pod nazwą "Rymów (wersów) o runach", są jednymi z najstarszych zabytków piśmiennictwa północnych Germanów. Jak twierdzą znawcy (informację tę zaczerpnęłam z artykułu Dariusz Muszera), na przestrzeni wieków powstało wiele rymów o runach, a do naszych czasów zachowało się tylko kilka. Najbardziej znane to: staronorweski, starogermański i staroangielski. Są do siebie podobne co do treści i formy. Autorzy "rymów" są nieznani. Być może byli erulierami, czyli członkami bractwa mistrzów run - wtajemniczonych w germańskie misteria.

Nie potrafimy ostatecznie wyjaśnić, w jakim celu pisano wiersze o runach. Być może po to, by ułatwić mistrzowi run zapamiętanie znaczeń, może po to, aby te znaczenia utrwalić dla następnych pokoleń. "Dokładne zrozumienie i przyjęcie ezoterycznej wiedzy run - pisze D. Muszer - nie jest współcześnie możliwe bez długotrwałych studiów i medytacji. A i tak to będzie zrozumienie osiągnięte na innym stopniu świadomości, jako że zmieniły się epoki, zmienił się przekaz wiedzy, ba! W pewnym sensie zmieniła się sama wiedza zawarta w runach."

Tak więc długa droga przed nami. Na początek spróbujmy wyczuć związek między znakiem graficznym a poematem określającym ów znak. Można zanotować wyniki przemyśleń. Poszerzamy w ten sposób i pogłębiamy nasze indywidualne rozumienie run, które nie musi być miarodajne dla innych.

C.G. Jung, zajmując się przez pewien okres swego życia dość intensywnie "Księgą Przemian", zapisywał i interpretował teksty otrzymywanych wyroczni. Podobnie możemy postępować konsultując się z runami. Wówczas nie tylko lepiej zrozumiemy ich symbolikę, ich mowę, ale nawiążemy bardziej otwarty kontakt z własnym wnętrzem - z wewnętrznym przewodnikiem, który prowadzi nas przez życie.