Kategoria: Techniki rozwoju

Czytam SUE, wcześniej SDU. I widzę w tych ideach jedno:
Syndrom uzależnienia od Udupiania.
A, że kręcimy się w rejonach komediowych, tudzież tragikomicznych możemy nazwać to Syndromem Uzależnienia od Ugębiania.  Ale wtedy wdalibyśmy się w długą dyskusję,który otwór jest którym.
Aby uniknąć zbędnych dyskusji, przecież i tak wiem lepiej: idźmy z rozumowaniem w linii prostej:
Nienormalna normalność, czy zła rzeczywistość zwykle zyskuje na sensie w porównaniu z czymś gorszym. W porównaniu ze słynnymi głodującymi dziećmi z etiopii jest co jeść, w porównaniu z terrorem w dyktaturach jest wolność.
Ezoteryka czy Duchowość w dużej mierze starają się udupić codzienność. Dorabiają jej gębę. (GNOZA!)
I stąd pochodzą zbyt intensywne zachowania udupiania lub ugębiania wyraźne z boku dla niezainteresowanych uczestniczaniem w udupianiu i dorabianiu gęby codzienności.
Wzmocnieniem tego samego zachowania jest udupienie udupiających i ugębienie ugębiających. Patologizacja tej całej gamy zachowań -  Nazwanie tego syndromem.  Zwyczajne robienie tego samego, tylko mocniej. Bycie większym ezoterykiem i bardziej uduchowionym.

Trochę zakręćmy. Ma to co prawda pewien wymiar terapeutyczny, bo osoba zapędzona w kozi róg patologizowania, udupiania i ugębiania  - traktująca to jako punkt wyjściowy, może odbierać zmiany w swoim zachowaniu wyłącznie in plus.
Z tym, że wymaga od terapeuty to co najmniej umiejętności udupienia i ugębienia takowej osoby , co nie jest aż takie łatwe, a wręcz niewykonalne. Owszem, działa w krótkim zakresie boskiej autorytarnej obecności wykazującej się takową zdolnością. Działa i dłużej tam gdy ta obecność jest ledwie cieniem wcześniejszej przemocy i złego traktowania. Nie ma co, syndrom sztokholmski mamy wbudowany w naturę emocji i łatwo się od owego mechanizmu uzależnić(:)))
Przeważnie jednak w normalnych warunkach  nie działa. Tj. Dowolna osoba chroniąca jako tako swoje granice, jedyne co może zrobić to uznać, że SDU, SUE i SUU.. TYCZY SIĘ WYŁĄCZNIE CZEGOŚ-KOGOŚ INNEGO.
Ale nie zadługo będziemy się, kręcić. Grunt to iść do przodu! W tym momencie cała gama praktyk ezoterycznych czy duchowych staje się unormalniona.  Otwiera się droga wolna do udupiania i ugębiania rzeczywistości.
Co za tym idzie jedni będą robić to okazjonalnie, a drudzy intensywniej. I fortuna kołem się toczy, SDU, SUE, SUU stają się faktem - potwierdzają optycznie swoje istnienie!
Ciekawostka tutaj jest taka, że skoro tam jest tak źle, to u nas jest tylko lepiej. Udupianie i Ugębianie działa  też w relacji z samym sobą. Na mocy wybielania nienormalnej normalności czy kontrastowania złej rzeczywistości gorszą. A więc hajda, śmiało:

By nie widzieć, co nas boli udupmy kogoś. Dołóżmy mu gębę! Będziemy mądrzejsi, bardziej rozwinięci, uduchowieni, uezoterycznieni i doskonalsi!

Niech się otoczenie od udupiania i ugębiania nie odzwyczaja. SOS. Sydrom Określania Syndromów.