Kategoria: Sny i wizje

Ten sen przyśnił mi się jakieś dwa miesiące temu - byłam wtedy wyczerpana z przepracowania i chciało mi się wyć na samą myśl o kolejnej podróży służbowej (chociaż lubię moją pracę!).
We śnie znalazłam się na planecie Iria. Po prostu wiedziałam, że planeta nosi tą nazwę, jak również że jest mniejsza od naszej Ziemi i znajduje się niewiarygodnie daleko od niej. Na Irii jest tylko jedno miasto, które powstało w zagłębieniu po wulkanie bądź uderzeniu meteorytu. Właśnie znalazłam się na centralnym placu tego miasta. Podszedł do mnie młody mężczyzna z długimi włosami spiętymi w kucyk i wręczył mi coś co przypominało strusia, a w istocie było bezspalinową latającą maszyną. Zaczął opowiadać mi o planecie - że nie ma na niej dróg asfaltowych, że reszta planety jest niezamieszkała, ponieważ ludzie nie mają prawa zabierać całej przestrzeni przyrodzie. Pokazał też ręką otaczające nas futurystyczne budynki - wszystko to były biblioteki, gdzie każdy mógł zdobyć dowolny rodzaj wiedzy.
Po tej rozmowie wsiadłam na strusio - maszynę i poleciałam poza krater i wtedy .... zobaczyłam nieskalane piękno tej planety. Zostawiłam maszynę za sobą i zaczęłam iść dróżką przed siebie. To co tam oglądałam jest oczywiście nie do opisania - piękno w czystej postaci. Najciekawsze było to, że na Irii są dwie pory roku naraz - wiosna doskonale wymieszana z jesienią.
Po tym śnie sprawy w pracy zaczęły się układać, a ja zaczęłam wracać do siebie i odpoczywać. Może to głupie, ale wierzę, że naprawdę tam byłam :)