Kategoria: Techniki rozwoju

No to mamy dla smaku pierwszy kęs niedźwiedzia. Ja czekając na ciąg dalszy dalej będę drążył temat zmiany kształtu i subiektywnego(czy aby?) poczucia tożsamości.
To "człowiek może stać się kimś innym", owa zmiana kształtu niesie ze sobą wartość samoświadomości. Musisz wiedzieć kim jesteś, aby rozpoznać różnicę pomiędzy stanem wyjściowym a docelowym. I jednocześnie dzięki temu samemu  tematowi wychodzi kruchość czy elastyczność owego zwykłego poczucia tożsamości.
Przyjrzyjmy się temu, co nas zmienia:

1. Wiedza . Cokolwiek uznajemy za ważną informację zmienia nas samych. W informatyku jest coś z komputera. W astrologu coś z gwiazd, ups. planet. To torowanie zachodzi nie tylko u obserwatora.
   
2. Spotkania. Z kim się zadajesz, takim się stajesz niesie stare mądre powiedzenie. Najwięcej informacji przetwarzamy organoleptycznie, spotkania z czymś, kimś potrafią nas zmienić.
   
3. Komplementowanie,Czczenie, zobowiązania. Narracja na temat kogoś i czegoś zajmuje moc obliczeniową naszego mózgu i jednocześnie odbywa się w tym mózgu. Narzekając na wrednego szefa z pracy, odgrywasz jego rolę...
   
4. Fantazjowanie i Wizje. Owa narracja nt. kogoś lub czegoś celowo lub spontanicznie zmienia się w sensoryczne wyobrażenia. Następuje samo-modelowanie roli, staje się ona bardziej rzeczywista.
   
5. Ornamentacja, Symboliczne Związki, Kostiumy i Maski. Dziecko zakłada kapelusz i jest kowbojem, zarysy oczu w rysunku pozwalają mu rozpoznać w nim mamę. Tożsamość swoją czy czyjąś określamy czy rozpoznajemy dzięki zapamiętanym mikro-wskazówkom.
   
6. Odgrywanie Roli - zachowanie jest jedną z najważniejszych wskazówek, co do tożsamości naszej lub cudzej. Ozdobą osoby.
   
7. Duma bycia kimś/czymś.Emocjonalne przeżywanie nowej tożsamości.
   

Przy okazji owej próby uszeregowania owych podejść do zmiany kształtu, od najbardziej subtelnego do najbardziej wyrazistego widac związek z tym, jak normalnie nabywamy ową tożsamość. To odzwierciedlenie naturalnych procesów rozwojowych. Korzystając z okazji, to również daje ubrać się w etapy:
Stajesz się kimś/czymś i jeszcze o tym nie wiesz. 
Fantazjujesz na temat tego czegoś, ale jeszcze nie do końca tym jesteś.
Stajesz się tym czymś/kimś i masz do tego emocjonalny stosunek..
A co ciekawe, te etapy są oprogowane(Popowsko też!), dyskretne ! A dokładniej pomiędzy nimi w naturalnych warunkach znajduje się bariera czasu i przestrzeni, czy też progu pobudzenia, dawki potrzebnych informacji czy zachowań. To nie jest linearne zjawisko. Jest granica, która chroni doświadczenie JA w danym momencie, uniemożliwia niekontrolowane przeskoki tożsamości:
Jesteś człowiekiem <pstryk> jesteś ekranem monitora.
"jesteś dyrektorem" <pstryk> "jesteś pantoflarzem".
Całkiem słusznie ośrodki odpowiedzialne za rozpoznawanie ja i zachowanie  w danym kontekście potrzebują okresu formowania, czy odpowiednio silnych bodźców :)
Tymczasem ta nielinearność naszej tożsamości daje nam ciekawe zjawisko. Doświadczamy w ciągu życia wielokrotnej reinkarnacji. Poważnie. Wystarczy, że spojrzysz na zdjęcia z dzieciństwa: To nie jesteś ty. Jesteś już kimś innym.
Podobne przeskoki, zmiany kształtu przydarzają się nam wielokrotnie i w różnej skali. Choćby z dnia na dzień ;)

C.D.N.