Dzięki tranzytującemu Uranowi (w trygonie do urodzeniowego Słońca) i Waszym dobrym energiom impreza jubileuszowa udała się znakomicie. Przemieszanie towarzystwa spowodowało, że nikt nie siedział nudząc się, wszyscy dyskutowali z zapałem choć bez agresji i ośmielę się powiedzieć, znacznie kulturalniej niż na niejednym spędzie rozmówców w telewizji. W dzisiejszych czasach gdy człowiek o jednym zawodzie jest w odwrocie, najciekawsze okazało się gdzieś w połowie spotkania, że mimo rozmaitych łatek, jakie im przyczepiłam: jak „twórca”, „ezoteryk”, „biznesmen” w konsekwencji większość okazała się ... informatykami. Ponieważ większość poznała się na tej imprezie uniknęliśmy nudnych rozważań „co słychać u X, Y i Z”, którymi zazwyczaj wypełnia się czas. Dla mnie osobiście to spotkanie przyniosło jeszcze inne miłe rezultaty.

Nowych rzeczy usłyszałam tyle, że będę je trawić jeszcze jakiś czas. Jedna rzecz była niezmienna: wyraźnie w dyskusjach był widoczny podział na spojrzenie męskie i kobiece, niezależnie czym się w danym momencie zajmowaliśmy, choć ogólnie biorąc najciekawsza dyskusja dotykała głównie ezoteryki. To jednak pokazuje jak głęboki jest w Polsce podział kulturowy na te dwa spojrzenia, choć może nie tak głęboki jak podział polityczny. W ezoteryce kobiety i mężczyzn interesuje zupełnie coś innego. W tym towarzystwie podejście mężczyzn było raczej dynamiczne, nastawione na kształtowanie rzeczywistości, kobiet bardziej pasywne, na odbieranie i rozumienie tego, co spontanicznie się pojawia. Może zbyt uogólniam, ale takie odniosłam wrażenie.

Niestety, nie uniknęliśmy tematu Katastrofy, zwłaszcza, że wśród nas był pilot.