Artykuł Adama Elenbaasa w Reality Sandwich, pt. Ayahuasca Versus Daime: The Medicine of Yin and Yang (bardzo polecam - i szukam Kogoś, kto by zechciał przetłumaczyć ten ważny tekst dla Taraki) przypomniał mi moje własne (niewielkie) doświadczenia. Wydaje mi się, że w stanach zmienionej świadomości pojawiają się trzy „fazy”, „smaki” lub „klimaty” (czy jak to nazwać...) tego doświadczenia. A przynajmniej takie trzy wyświetlały się u mnie. Pierwszy to klimat „baśniowy”. To co w nim się dzieje, to odrealnienie, pewna depersonalizacja, oderwanie od twardości świata, wrażenia lotu, płynięcia, motywy roślin, kwiatów, pnączy, wicia się i rozwijania, wody i lasu, kolory zieleń, błękit i fiolet, plus wyraźnie kobiece nacechowanie dziejącego się wtedy świata. Ten baśniowy klimat był podkreślany przez rytmiczny szelest wachlarzy, muzykę i icaros – jego energia wręcz płynęła z icaros i wachlarzy jak ze źródła. W literaturze temu klimatowi dobrze odpowiadają wiersze Leśmiana, z poprawką na to, że u Leśmiana jest to doprawione całkiem niekonieczną w tym miejscu nostalgią. Drugi klimat, obecny gdzieś w tle, ale odrzucany przez moich przewodników... nazwać można „trumiennym”. Znakomitym jego przykładem w sztuce w realu są obrazy Beksińskiego: im bardziej kościotrupowo-truchelne, tym trafniej. W strefie tej brak koloru, a grawitacja dusi, przygniata i zaciska szczęki. Na szczęście można to zwymiotować. Klimat trzeci jest „błazeński”. Jest w nim rytm, który wkręca. Jest w tym pobudzenie, ADHD, maniakalna mania. Wszystko tu jest – bardzo inaczej niż w klimacie nr 1 – płaskie, płytkie, powierzchowne, a jednocześnie czuje się tu potęgę różnicującego i tworzącego intelektu, ale także intelektu, który wszystko przedrzeźnia i wyśmiewa. Kolory są jak u osy: żółty, czarny, czerwony. Świat maszerujących marionetek, paradenmarszu, maszynerii, karuzeli, dyskoteki, operetki, cyrku.

Ciekawe: lubię folk-muzykę z Brazylii; samba i podobne są w klimacie nr 1, baśni. A nie mogę długo słuchać jej „bratniej” folk-muzyki z hiszpańskojęzycznej części Ameryki Południowej, która jest w klimacie nr 3 – żółtych marionetek.