Zanim Lew trafił do zodiaku, był zwierzęciem mocy, atrybutem Bogini Matki w najdawniejszych kulturach Bliskiego Wschodu. Bowiem przed epoką bogów patriarchalnych, gniewnych i brodatych, takich jak Zeus i Jahwe, była epoka Wielkiej Bogini. To ona rządziła pogodą, urodzajem, płodnością, piorunami i Słońcem, była też Panią Zwierząt, a najpotężniejszy zwierz - lew - strzegł jej tronu. Pod imieniem Inana lub Isztar była czczona w dawnej Mezopotamii i wyobrażana z lwami u stóp. Potem, kiedy kobiece kulty podupadły, Słońce wraz z jego zwierzęciem, lwem, zaczęto uważać za wcielenie bóstwa męskiego. Tak jest do dziś w astrologii: Słońce jest głównym ciałem niebieskim niosącym energię męską-czynną-pozytywną, czyli jang, zaś Lew, już jako znak zodiaku, pozostał zwierzęciem Słońca.

Lew to także gwiazdozbiór, którego główna gwiazda, Regulus, leży prawie dokładnie na ekliptyce, czyli na rocznej drodze Słońca na niebie. W najdawniejszym zodiaku mezopotamskim, jaki się daje obecnie zrekonstruować, Słońce wchodziło do gwiazdozbioru Lwa z początkiem lata. (Dziś jest inaczej, gdyż przesilenia słoneczne poprzesuwały się względem gwiazdozbiorów.)

Znak Lwa przynależy do żywiołu Ognia, razem z Baranem i Strzelcem. W tej trójce zajmuje miejsce środkowe: Baran, to jakby młody wojownik, który zwycięża i wywalcza sobie łupy. Po nim przychodzi Lew, który włada niczym król, zbiera zaszczyty i pochwały; dalej idzie Strzelec: prawnik i nauczyciel, który poprzez prawo utrwala to, co zdobyli tamci, a poprzez nauczanie przekazuje wartości młodemu pokoleniu. To właśnie mają na myśli astrologowie, kiedy zaliczają Lwa do znaków stałych, Barana do kardynalnych, a Strzelca do zmiennych.

Cechy, których znak Lwa dostarcza w horoskopie, to: optymizm, szczerość, wiara w siebie, przekonanie o własnej wartości, wola bycia pierwszym (i jedynym, wyjątkowym), hojność, dar energetyzowania i bodźcowania innych ludzi, pewność siebie, otwartość, psychiczna stabilność. (Oczywiście w życiu bywa inaczej: bywają Lwy lękliwe, niepewne i zahukane, ale to nie znak Lwa temu jest winien, tylko jakieś inne, obce domieszki.) Negatywne cechy Lwa, to: egoizm, zadufanie, pchanie się przed innych, protekcjonalny stosunek do ludzi, powierzchowność, pycha, nadymanie się, snobizm.

Lew jest wdzięcznym przedmiotem obserwacji i studenci kursów astrologii najłatwiej i najszybciej uczą się rozpoznawać właśnie ludzi z tego znaku. Dlaczego? - Bo Lwy, tak mężczyźni jak i kobiety, robią wszystko, aby rzucać się w oczy. Najgłośniej mówią, są najciemniej opaleni, noszą wielkie napuszone czupryny (albo, przy dzisiejszej modzie męskiej, specjalnie nabłyszczane łysiny), panie stosują krzykliwy makijaż, najwyższe obcasy i kontrastowo zestawione kolory. Mają też rzadki dar wyglądania na wyższych i większych niż są naprawdę. W rozmowach wciąż wracają do ich ulubionego tematu: ich samych. Lew co drugie zdanie zaczyna od słów: "A bo ja..." Nie zauważa, kiedy od zwykłej wymiany zdań przechodzi do chwalenia się, pysznienia i autoreklamy. Można im pozazdrościć dobrego mniemania o sobie i dobrego samopoczucia!

Lwy, znakomicie radzące sobie, kiedy im sprzyja fortuna, gorzej i trudniej od innych znaków znoszą niepowodzenia, niedostatek, życiowe dołki. Wtedy marnieją w oczach, popadają w dziwactwa i czynią wrażenie żyjących w urojonym świecie.

Ludzie z silnym znakiem Lwa w swoim horoskopie urodzeniowym coś mają w twarzy z popularnych wyobrażeń lwa oraz słoneczka z promieniami: mają zwykle zaokrągloną, pucołowatą twarz, wyeksponowane policzki, wypukłe czoło; oczy, które robią wrażenie okrągłych (a nie migdałowatych lub szparkowatych) i są osadzone na wierzchu (nie głęboko, ani nie ukryte za wiszącymi brwiami, jak u Raków i Skorpionów). Częste są kędzierzawe włosy, ale u mężczyzn-Lwów łysina jest pospolitsza niż przeciętnie. Swoja ogólną postawa i wyglądem Lwy czynią wrażenie promiennych i otwartych. Mają nawyk "zadzierania nosa" i wysuwania naprzód podbródka, co związane jest z ogólną skłonnością do przybierania imponujących i bohaterskich póz.

Otyłość u Lwów zdarza się, choć umieją swą nadwagę nosić z gracją. Urodzeni w tym znaku zwykle są łasuchami, uwielbiają słodycze i inne smakołyki, więc utrzymanie linii przychodzi im z wielkim trudem. Z drugiej strony mają szybką przemianę materii, więc objadanie się długo uchodzi im bezkarnie. Jednakże są też ambitni i jeśli tylko powezmą mocne postanowienie żeby schudnąć, to dopną swego, choćby mieli jeść samą sałatę.

W myśl tradycyjnej astrologicznej anatomii, znakowi Lwa przyporządkowane jest serce i krew, ogólniej zaś: to co w ciele zajmuje centralne położenie (niby Słońce wśród planet), a więc także przepona, splot słoneczny (nazwa ta ma ewidentnie astrologiczne pochodzenie!), żebra i piersiowy odcinek kręgosłupa. To przyporządkowanie oznacza, że napięcia i stresy u Lwów gromadzą się przede wszystkim w tym środku ciała. Na negatywne bodźce Lwy reagują podnoszeniem się ciśnienia, przekrwieniem twarzy, poczuciem nadmiernego gorąca i przegrzania, oraz napięciami mięśni przepony. Równie częsty u Lwów sposób reagowania na stres, to usztywnienie kręgosłupa na odcinku piersiowym. Ludzie tego znaku wyglądają wówczas, jakby chodzili zamknięci w ochronnym pancerzu lub osłaniali się klatka piersiową niby tarczą.

Lwy nie są wdzięcznymi pacjentami, gdyż trudno akceptują jakikolwiek przymusowy reżim dnia i dietę, a także nie zawsze wierzą lekarzom - wolą domowe rady przyjaciółek. Rola chorego, czyli osoby, która pozostaje pod opieką i jest zależna od innych, jest im z natury wstrętna. Odruchowo wolą być zdrowymi - przez co jednak uporczywie, nawet sami przed sobą, nie przyznają się do swoich dolegliwości albo je lekceważą. Fakt, to naiwne i dziecinne - ale Lwy właśnie takie są.

Cień Lwa, czyli postać mająca w komplecie negatywne cechy tego znaku, jest istotą zapatrzoną w siebie, wywyższającą się, postrzegającą innych jako tych, którzy mają go podziwiać i spełniać jego kaprysy. Tych, którzy nie chcą uznać go za numer jeden, uważa za idiotów niegodnych uwagi. Jeśli pewien Lew da się owładnąć swojemu cieniowi, staje się megalomanem, w dodatku leniwym, jako że sam nic nie zrobi - to inni mają mu usługiwać.

Wśród zjawisk społecznych, znak Lwa ma związek z władzą, a w szczególności z władzą sprawowaną na pokaz: z tytułami, honorami, paradami, staniem na trybunie, sztandarami i orderami. Można powiedzieć, że Lew to władca tytularny, podczas gdy rzeczywistą kontrolę sprawują przebiegłe Skorpiony i uczone Panny. Wszelkie pompy, ceremonie, procesje i gale to właśnie domena znaku Lwa. Symbolicznie znakowi Lwa podlega też teatr oraz film. Lwi charakter ma zjawisko gwiazd filmu i estrady. Rzeczywiście, stać na podium i być bóstwem dla milionów wielbicieli składających hołdy, to ostateczne marzenie każdego Lwa.

W polityce ze znakiem Lwa kojarzy się monarchia, a jeszcze bardziej ustrój zwany cezaryzmem, który ma miejsce wtedy, kiedy przywódca swoją osobą firmuje całe państwo. W tym sensie cezarystami byli Mussolini we Włoszech, Franco w Hiszpanii, i Gierek w Polsce, jak również pewne cechy cezaryzmu mają rządy Jana Pawła II w Kościele.

Lew to taki szczególny władca, który marnieje bez innych ludzi, bez ich towarzystwa, bez słuchania komplementów i bycia w centrum uwagi. (Z pewnością znacie niejednego Lwa który "ducha wyzionie" byleby tylko dopchać się do środka - na pewnym zgromadzeniu). Do wywyższania się służy Lwu jego dwór, jako że Lwy żyją otoczone wianuszkiem wielbicieli.

Gdy chodzi o dom, uwaga Lwa skupia się na gankach, przedsionkach i westybulach, a najlepiej, jeśli do nich prowadzą schody, na szczycie których stojąc Lew oczekiwać będzie gości. Budowanie mieszkań z ciasnymi przedpokojami krzywdzi Lwy, dla których właśnie przedpokój, sień, czyli ta przestrzeń, gdzie się wita gości i zdejmuje płaszcze, jest ważniejsza od pokojów mieszkalnych. Mieszkanie Lwa mogłoby składać się z jednego wielkiego westybulu-salonu i kilku mniej ważnych użytkowych pokoików po bokach.

W horoskopach zdarzeń znak Lwa i planety w nim będące kojarzy się z miejscami wyniosłymi i słonecznymi; a także z miejscami naładowanymi energią ognia; może to być zwykły piec lub kominek w domostwie.

Lwie kraje, czyli te, których narodowy charakter zgadza się z omawianym znakiem, to przede wszystkim Francja, ze względu na swoje zamiłowanie do pompy i centralizmu, i przekonanie, że (wciąż) jest się najważniejszym punktem świata. Znak Lwa silny jest też w Iranie, w Meksyku, a po sąsiedzku w Czechach. Wśród stanów USA Lwem - z racji swojej megalomanii - jest Teksas.

Z planet w znaku Lwa, oprócz Słońca - władcy znaku, silny (wywyższony) jest Neptun; jako że wspólną Lwu i Neptunowi dziedzina życia jest udawanie: czyli gra na pokaz i budowanie ułudy. Kto oglądał, choćby na filmie, karnawały w Brazylii, bez trudu zobaczy tam współdziałanie Neptuna i Lwa. Wielu astrologów uważa także, że w Lwie silna jest Wenus.

Metalem Słońca, a więc i znaku Lwa, jest złoto. Kartami tarota, wyrażającymi podobne co Lew idee, są: Słońce (atut nr 19) i Moc (atut nr 11). Wśród małych arkanów tarota najbardziej znak Lwa przypominają: Czwórka, Szóstka i Dziesiątka Kijów. Spośród 64 heksagramów Księgi Przemian (I-Cing) najbardziej lwi jest heksagram nr 55. Obfitość, z wyrocznią: "Król osiąga obfitość. Nie smuć się. Bądź jak Słońce w południe."

Wojciech Jóźwiak