Piszę parę godzin po powrocie z Brodk (gmina Wodynie, powiat Siedlecki) – gdzie odbyły się warsztaty (albo retrit, jak kto woli) przywołania zwierząt mocy:

Jak było? Napiszę o tym więcej, na razie kilka zdjęć aparatem komórkowym.

Pierwszego dnia, w piątek 26 października, było ciepło, słonecznie, sucho – trwało babie lato. Używany dotąd szkielet szałasu potu zarósł muchomorami:

Palenisko zarosło piołunem, który tam wysiał się z ziół-darów dla Ognia:

Postanowiliśmy zbudować nowy. ... Gotowe! Oto kontemplujemy dzieło:

(Od lewej: ja (WJ) i gospodarz Brodk Marcin Hładki. Michał „Hardchief” fotografuje.)

Następnego dnia spadł śnieg i z babiego lata zrobiła się zima – 27 października! Gdzie to globalne ocieplenie?

Na nasze plany nie miało to wpływu. Pracujemy! Surowe maski wykonał Karol Smaczny. Obok masek Beza, suczka-labradorka Gospodarza.

Tak wyglądałem w surowej masce:

A tak w masce wstępnie pomalowanej:

Tu nasza grupa. Od lewej: Marcin (maska „wędrowny ptak”), Berenika (borsuk), Maria (niedźwiedź), Michał (lis), Karol (wilk)...

...oraz ja (tygrys)

A oto instalacje szałasu potu następnego dnia po pierwszej ceremonii. Kiedy ją w nocy prowadziliśmy, był mróz minus 7 stopni, oślepiający Księżyc bliski pełni, iskrzący się śnieg. Niesamowita sceneria.

W poniedziałek, w dzień pełni, odbyliśmy jeszcze drugi seans (lub ceremonię, jak kto woli) szałasu potu, bardzo długi, prawie 6 godzin. Było niezwykle. O samej praktyce przywoływania zwierząt mocy napiszę osobno i więcej.