Z tym Świętem Pracy sprawa jest bardziej skomplikowana (albo, patrząc z innej strony, bardziej prosta). Ustanowiono je na pamiątkę serii strajków w Chicago, które rozpoczęły się właśnie PIERWSZEGO MAJA 1886 roku. Trzeciego maja doszło zamachu bombowego (w stronę policjantów została rzucona bomba, jeden z nich zginął), a potem otworzono ogień do robotników. Byli zabici, podobno dość dużo (co znaczy "dość dużo"?). Oskarżonych o zamach skazano zresztą bez dowodów, część na karę śmierci Tak więc jest i tu (a właściwie był tam) wątek ofiarny, miły zapewne części z Taraczan. Świętem pierwszy maja (nieoficjalnym oczywiście), bardzo długo nieuznawanym w wielu państwach, jest od roku 1889. Jak widać starodawne dzieje, więc nic dziwnego, że nikt już nie pamięta. Dziś nie do końca słusznie kojarzy się 1 maja jedynie z PRL-em, komunizmem, co jest zresztą skutkiem, powiedzmy, peerelowskiej zapaści semantycznej.
Ale tak, czy siak: NIECH SIĘ ŚWIĘCI PIERWSZY MAJA (jak mawiają Niemcy: wszystko co nowe, sprawia maj).
Nawiasem mówiąc, miłe to majowe ciepło, to wyjście z ciemności, to kwiecie drzew, które sprawia, że ma się wrażenie lekkiej nierealności, jakby za chwilę świat miał się unieść jak balon.   

Mam w sobie jakieś wewnętrzne przekonanie, nie wiem skąd, że 1 maja należy świętować. Jak na razie przeznaczam ten dzień na kontakt z przyrodą. Jutro też się gdzieś wybieramy z żoną.

Drogi Sceptyku, to o tych "strajkach w Chicago" to jest jakaś tzw. zmyła. Bo strajków było mnóstwo, co chwila gdzieś jakiś był, wśród nich dużo krwawsze niż tamten. (Jak sam piszesz, bombami rzucano nie 1 tylko 3 maja.) Właściwie święto socjal-komuno mogłoby byc ogłoszone w dowolny dzień roku. Ale nie -- przyjęto właśnie 1 maja. Idę o zakład, że przyczyna wybrania tej daty była SYMBOLICZNA. Nawiązywano do starożytnego i pogańskiego święta ognia, a lokalnie też święta czarownic. Pogaństwo i czarownice symbolizowały opór przeciwko "estebliszmentowi", treścią święta Beltane była odnowienie świata przez zapalenie ognia na nowo, a socjal-&-komuna głosili odnowę świata przez swoją rewolucję, którą zwyczajowo przyrównywano do ognia, płomienia, żaru, pożogi, pożaru itp. Mógłby ktoś zrobić doktorat z ognistej symboliki socjal-&-komunistycznego dyskursu i poetyki. Czerwone sztandary to to samo, odwołanie się do ognia, Marsa, krwi itd.

Po raz pierwszy tutaj... Proszę o przyjęcie w kręgu, w domu :-) Pięknie tu jest. 

Dzięki, Anno Justo.Przyjmujemy!

Ja od kilku lat na to święto robię szałas potu. Najpierw robiliśmy szałasy na Podkarpaciu a w ostatnie dwa lata w kopalni kwarcu w Kraskowie.

P.S. zdjęć w czasie ceremonii nie robimy, ale czasem panują tam podobne klimaty jak na zdjęciach powyżej ;)