Kategoria: Techniki rozwoju

Obejrzałem wczoraj kropkę nad i, w kwestii akcji plakatowania. Jednak udało się tej akcji ujrzeć światło dzienne.
 Gośćmi "Kropki nad i" byli Tomasz Terlikowski i prof. Jan Hartman

I niestety to całkowite odzwierciedlenie dyskursu teizmu z ateizmem. Terlikowski jedzie jak chce prowadząc krucjatę ideową, a Hartman jest zbyt grzeczny. To jest coś o czym pisałem, że brakuje sprytnych ateistów. Min. sprytnych na tyle, żeby nie pozwalać w ten sposób przejąć pałeczki.

Relatywizm moralny jest używane przez kościół w walce z ateizmem. Całkiem normalne podejście jest oetykietkowane i używane z dużą dozą ładunku emocjonalnego. To determinuje potoczne rozumienie (za wiki): Potocznie "relatywizmem moralnym" nazywamy działanie jednostek lub grup społecznych, polegające na odwoływaniu się do tych systemów wartości (prawo, humanizm, moralność świecka lub religijna, patriotyzm, i.in.), które sprzyjają realizacji chwilowych oczekiwań bądź interesów.
Zwykłe stwierdzenie, że ktoś oszukuje bo ma w tym interes. Niestety hartman nie był przygotowany i nie potrafił od ręki wyciągnąć np. słów papieża i opisów typu Odnosząc się do szerzącego się relatywizmu moralnego w Europie powiedział, że "jest wielu, którzy, uważając się za bogów, myślą, że nie potrzebują więcej korzeni ani fundamentów oprócz nich samych".  Jakby tym był ateizm.
Skoro słusznie Hartman wniósł temat oskarżeń czy insynuacji kierowanych w stosunku , mógł dalej zareagować na terlikowskiego:
Czyli nazwanie pana gazety, pana prac i wypowiedzi papieża relatywizmem moralnym nie byłoby obraźliwe ?
Oczywiście, że byłoby to w dużej mierze odebrane za agresywne, a nie "asertywne". Niestety, bez sprowadzenia do bieżącej relacji nie daje się skontrować twierdzeń typu:
"To, że nazwałem ciebie dupkiem to tylko miłe i sympatyczne określenie twojej niezależności od mojej opini".
Takich błędów dyskusyjnych wynikających z .. grzeczności, nieprzygotowania, racjonalności czy ustępliwości, konformizmu lub ignorowania tematu(po co się szarpać?) u ateistów jest zbyt wiele.
Min mi zabrakło odpowiedzi-akcentu  na ostatnie stwierdzenia: Jeszcze 40-50 lat temu ateiści zakazywali ... -  a przez ostatnie kilka tysięcy lat teiści nawracali ..
Czy na "Bóg jest głównym tematem życia Richarda Dawkinsa" szybkiej kontry: nie bóg, bo ateista nie wierzy w takowy byt, a koncepcje społeczne i irracjonalność związana ze zjawiskami wiary i myśleniem o nich.
W rezultacie takiego dyskursu, jedyna mocna teza jaka wychodzi na powierzchnię rozmowy to stwierdzenie terlikowskiego, użyte w podpisie i opisie odcinka:

Ateista nie jest diabłem, którego mamy się bać. Jest to ktoś straszliwie biedny, komu trzeba współczuć. W pewnym sensie jest mi żal ateistów, gdyż nie spotkali nigdy kogoś, kto jest całkowitą, absolutną miłością.

I nikt nie widzi, że takowe stwierdzenie symetryczne z drugiej strony:

Teista nie jest diabłem, którego mamy się bać. Jest to ktoś straszliwie biedny, komu trzeba współczuć. W pewnym sensie jest mi żal teistów, gdyż nie spotkali nigdy kogoś, kto jest  ich realną, kompletną  i zdrową miłością.

Byłoby obraźliwe. BA! Jest traktowane jako obraźliwe!

W stwierdzeniu Terlikowskiego zawarta jest idea "ateista jest chory i upośledzony". Ta sama idea "teista jest biedny i upośledzony" spotyka się z niechęcią i twierdzeniami, że to są ataki na wiarę. np Religia jako środek halucynogenny.