Usłyszałam tę historię dwa razy, za każdym razem w całkiem innym świetle.

Coraz trudniej i dziwniej się tu żyje. Ktoś powiedział, że ta kampania wyborcza będzie krwawa. Najgorsze, że zmiana wcale wg mnie nie zależy od zmiany rządzących. Tu trzeba by zmiany mentalności, a tej na horyzoncie nie widzę. Tej władzy, która podpiera się religią katolicką, brak duchowości i brak człowieczeństwa. Choć to może powszechne cechy.

Tu nigdy odkąd pamiętam nie było normalnie i bezpiecznie. Wracając wczoraj do domu przypomniało mi się moje bierzmowanie, pasowanie na rycerza Chrystusa. W krakowskim kościele św. Filipa przy Starym Kleparzu zebrała się grupa nastolatków, które wcześniej uczone były religii w salce przykościelnej, a nie w szkole. Przybył słynny w owych czasach Biskup Małysiak. Słynny ze swoich bardzo ortodoksyjnych wypowiedzi. Tym razem jako wzór przedstawił nam zmarłego z miesiąc wcześniej księdza P. U zmarłego znaleziono włosiennicę i pejcz do samobiczowania. Ślady na ciele wskazywały, że ten człowiek faktycznie umartwiał się przez całe życie. Przy tym wszystkim był bardzo dobrym księdzem. Nam jako wkraczającym w życie przedstawił go jako wzór życia chrześcijańskiego. Byłam przerażona.

Co ciekawe, kilka dni wcześniej tę samo opowieść usłyszałam od swojej ówczesnej przyjaciółki. Opowiadała o swoim wujku ze strony dziadka. Nie pamiętam jaki był to stopień pokrewieństwa ale bliski. To chyba był jego brat. Opowiedziała historię zmarłego księdza z całym tłem sprawy. Pochodził z bogatej szlacheckiej rodziny i całą młodość bawił się i szalał. Uwodził przy tym dziewczyny, aż nagle jedna z nich z jego powodu się zabiła. Wtedy przyszło otrzeźwienie. Postanowił zostać księdzem, a cała reszta jego pokuty pozostała w ukryciu aż do dnia jego śmierci. Ciekawe, że usłyszałam tę historię dwa razy i to w zupełnie innym świetle. Jeśli doszukiwać się znaczeń, to co ona znaczy i dlaczego przypominam sobie ją właśnie teraz? Teraz, kiedy mówi się o społecznym przyzwoleniu na picie alkoholu przez mężczyzn.