Serial: Tkanie słów
Człowiek zamienny
Solidna rzeczywistość

Kategoria: Nowy szamanizm

Weźmy pod lupę LSP  wpadłem w pułapkę truizmu tj. przekładając tą zasadę dobrego projektu/programowania obiektowego na życie wychodzi coś w stylu „Nawet szef jest człowiekiem”.

Truizmy mają w sobie tą fałszywą wieloznaczność, łącząc „wiedzę powszechną” i „słodke słów nonsensownych brzmienie”. Bądź świadomy, że nawet szef jest człowiekiem i inne presupozycje dotyczące świadomości są najczęściej sposobem na podtrzymanie własnego zdania poprzez utajone jego powtarzanie, a nie na dowiedzenie się czegoś o świecie.

W tym samym też można dostrzec budowanie kolejnych pojęć na poprzednich, prototypowość / schematyczność naszego myślenia. Przesadne przejmowanie się tym to jednak pułapka psychoanalizy: podważam swoje myślenie szukając pierwotnych przyczyn, aż dojdę do tych uważanych za wiodące przez autorytet/grupę, wtedy wiem, że poznałem prawdę i mogę doznać psychospołecznego katharzis – moje zdanie nt rzeczywistości to już nie interpretacja, a prawda, którą mogę żyć;

Zgroza.

Jednak jest coś w tej zasadzie  Liskov  z piękna mądrości i matematyki wszechświata ™ Coś pomiędzy „Wszyscy jesteśmy ludźmi, nic co ludzkie nie jest mi obce, tra la la” a niewygodną prawdą i kierunkiem społecznym „jesteśmy zastępowalni”.

Bingo!

Jednym z największych fałszerstw rzeczywistości jest „jesteś cudowną perełką wyjątkowości w tym oceanie identyczności”. Wybitny sygnał, że heurystyka dostępności uczyniła z ciebie narcystycznego zainteresowanego tylko sobą buraka ;) Nie, trzeba się pogodzić , ponura prawda jest niepodważalna, jesteśmy zastępowalni.

No dobrze, poważniejąc, najczęściej specjalizacja jest przereklamowana, a zastępowalność niedoceniana.  Tymczasem to podstawa naszych interakcji społecznych, wchodzenie w rolę umożliwiające komunikacje.

Tymczasem, kto pomyśli:

 Robić to samo, co inni brzmi dumnie!?