Byłem wczoraj (22 stycznia 2014) na wykładzie-spotkaniu z Jamesem Hardtem – razem z kilkorgiem przyjaciół z Taraki i dzięki uprzejmości Agnieszki Jurko, która Gościa zaprosiła do Warszawy. Hardt jest specjalistą od biofeedbacku. Czym jest biofeedback? – W największym skrócie: metodą, która pozwala na żywo obserwować fale mózgowe, kojarzyć je z tym, co dzieje się w umyśle i zwrotnie tak coś robić ze swoimi myślami, uczuciami itd., żeby fale mózgowe zachowywały się odpowiednio. Biofeedback jest technicznie wspomaganą medytacją.

James Hardt (po lewej) z asystentem. Ze strony Agnieszki Jurko

Jeszcze parę wyjaśnień. Czym są te fale mózgowe? – To jest to, co jest rejestrowane przez EEG czyli przez metodę elektroencefalografii. Do głowy badanego przykleja się siatkę czujników, które mierzą napięcie elektryczne na skórze, a poprzez skórę elektryczny potencjał pobliskiej okolicy mózgu. Mózg, gdy pracuje, wytwarza pole elektryczne, które drga (oscyluje) z różnymi częstotliwościami (w różnych rytmach). Gdy mózg jest normalnie zajęty, przeważają szybkie drgania czyli fale gamma i beta. Podczas relaksu włącza się wolniejszy rytm – od 8 do 13 herców (drgań na sekundę) – zwany falami alfa. Jak twierdzi James Hardt, fale alfa lub, właściwie, stan w którym mózg produkuje fale alfa, jest kluczem lub przedsionkiem do wszystkich wyższych stanów świadomości. Im wyższy poziom fal alfa, tym lepsza jakość świadomości. Hardt badał na fale alfa japońskich mnichów zen i okazało się, że poziom fal alfa dokładnie zgadza się z poziomem duchowego rozwoju medytujących.

Ale – tu kolejny punkt hardtyzmu – nie ma sensu siedzieć 20 lub 40 lat w medytacji i czekać, aż nam fale alfa trochę podrosną, kiedy biofeedback daje ten sam efekt po kilku dniach treningu! Tak, siedem dni parogodzinnych sesji biofeedbacku („treningu alfa”) zastępuje 20 lat medytacji zen w najlepszym japońskim klasztorze, i Hardt kilkakrotnie dobitnie to powtarzał. Jedna słuchaczka zapytała go, czy są jakieś „domowe metody”, które mogłyby zastąpić trening alfa? Czy można jakoś pójść w tym kierunku bez całej tej maszynerii na głowie i kosztownej imprezy? Hardt odpowiedział stanowczym „nie”: Nie można zastąpić. Gdyby istniała jakaś prostsza metoda, sam by ją natychmiast zastosował.

Mózg jest narzędziem sprzężenia zwrotnego (ang. feedback) dla ciała. Inaczej mówiąc, mózg chwyta informacje z ciała i przez to pozwala tym ciałem sterować. Co Hardt ilustrował licząc sobie palce najpierw patrząc na nie, a potem za głową nie patrząc. Ale sam mózg jest obarczony pewnym brakiem: nie jest w stanie odpierać informacji od siebie samego, nie ma sprzężenia zwrotnego (fedback'u) od samego siebie. Aparatura Hardta i trening alfa kompensują ten brak. Pozwalają nam czyli mózgowi świadomie sterować samym sobą.

Hardt opowiadał zdumiewające rzeczy. W trakcie praktyki z EEG nauczył się rozpoznawać – z samego zapisu fal alfa – czy badana osoba widzi anioły. Kiedyś prowadził trening alfa z żołnierzami z elitarnej jednostki komandosów. Zauważył to u jednego z tych osiłków. I co się okazało? Ów żołnierz ukrywał pewną tajemnicę: oto gdy ćwiczył karate, zjawiał się w jego wizji „stary mistrz” i kierował jego ruchami. Czyli, własnie: anioł! Hardt umie też rozpoznawać, czy badana osoba chce umrzeć. Świadczy o tym skrajnie niski poziom fal alfa. Ta decyzja może być świadoma lub nie. Zdarza się, że ludzie o niskim poziomie fal alfa nieświadomie pragną umrzeć i jeśli przez trening nie odwróci się tego, faktycznie umrą.

Z wykładu wyszedłem zaciekawiony, jako że zaczęła wyłaniać się cała wielka i nowa dziedzina, nowa przestrzeń spraw, które warto poznać – ale i lekko zdołowany, bo oto okazało się, że wszystko co ja i moi przyjaciele robiliśmy do tej pory, wszystkie medytacje, wizualizacje, podróże bębnowe i inne praktyki, są o kant p... rozbić i jeśli nie wezmę treningu alfa, to jestem zgubiony. I tak trwam w tym zadziwieniu i nie wiem, co dalej...