Działania na własny umysł i ciało, miękkie półtwarde.
Opisujesz autohipnozę! To "w miarę dobrze" przebadana i opisana działka, choć trudno w niej o odejście od mocno subiektywnej narracji, i to często sprzecznej: autohipnoza jest mocno osadzona w paradygmacie hipnozy.
A tu narracje "klienta" i "hipnotyzera" mocno się różnią, wg. różnicy aktora i obserwatora. Hipnotyzerzy mitologizują swój hipnotyczny wpływ, lub hipnotyczne metody: Reklamują się! Reklama też ma hipnotyczny wpływ, przenosi do tego bezkrytycznego mitologicznego świata.
Klienci dla odmiany mitologizują swoje przeżycia/doświadczenia, które powstają w trakcie. To klienckie mitologizowanie się bierze z dysocjacyjnego aspektu hipnozy i takowej zdolności ludzkiego umysłu: postrzegania czegoś, CO SIĘ ROBI, jako czegoś co się PRZYDARZA. U hipnotyzerów dla odmiany, asocjacyjna funkcja wychodzi w narracji na pierwszy plan: coś, CO SIĘ PRZYDARZA jest opisywane jako coś, CO SIĘ ROBI.
Ta różnica w narracjach odzwierciedla właśnie naturę hipnozy pt tworzenie samospełniających się przepowiedni, zwiększanie sugestywności i reaktywności, w tym reaktywności fizjologicznej.

Do pewnego stopnia, jeśli chodzi o zasięg zmysłów, hipnotyczne teorie obejmują również oddziaływanie niewerbalne na innych, kierowanie "mikro-sygnałami" wzmacniającymi potem:
" Stoisz na stopie (w danych czasach robiłem to często) i myślisz (magicznie): niech to wypasione volvo zatrzyma się i mnie weźmie!"
Przy czym mieści się to całkowicie w naukowym paradygmacie:
Drobne skinienie głowy(TAK, zatrzyma się - reakcja ideomotoryczna w hipnotycznym paradygmacie) niezauważalne dla zaangażowanej w myślenie magiczne świadomości(w transie - zaangażowanej, zatopionej, niekwestionującej treści uwagi), daje przez nerwy paralelne sygnał torujący reakcję TAK u kierowcy pytającego się właśnie "czy się zatrzymać?".
I sygnał NIE u kierowcy reagującego "nie zatrzymuję się, przyśpieszam".
Reakcje obydwu stron mieszczą się w zakresie "powtarzalnym" - reagujemy zgodnie z pewną odległością i zauważamy wcześniej zanim sygnał dojdzie do świadomości. Polecam proksemikę
http://pl.wikipedia.org/wiki/Proksemika
To też przenosi się na kwestie obserwacji obiektów wzajemie poruszających się.
Wiele ze sztuczek mentalistów, jest właśnie oparte na takim praktycznym wykorzystaniu znajomości odkryć neurologicznych, psychologicznych, socjologicznych, kognitywistyki:
http://www.youtube.com/watch?v=Dcg6LfGieRc
Niestety też owe mikro-sygnały, czy teorie informacji znajdują się na pograniczu współczesnej nauki, podważają jej "obiektywny charakter", przykładem mogą tu być opracowania mikro-sygnałów emocji przez Paula Ekmana - Pierwowzoru serialowego "lie to me".
http://en.wikipedia.org/wiki/Microexpression
Z kolei w kwestii bólu "Więc magia z tej grupy polega na takim rozkazaniu swojemu ciału, by robiło to, czego zwykle nie robi. Przykład: chcę usiąść w pozycji lotosu! Czemu nie – miliony ludzi to robią, ja jakoś nie, kolana i biodra protestują bólem." Dosyć dobrze sprawdzony jest wpływ oczekiwania na problematykę bólu np. ból do którego podchodzi się z przerażeniem, jest odczuwany jako subiektywnie silniejszy! ergo, w obrębie tych samych reakcji fizjologicznych niektórzy mogą przejść POWSZECHNY etap bólu, przy przystosowywaniu się do nowej pozycji, bez większych dolegliwości. Co więcej: reakcją na ból są endorfiny, takowe przejście może być "przyjemne" a przynajmniej angażujące siłą owej endorfinowej motywacji. Dla różnych osób jednak różnią się "progi pobudzenia" owej reakcji.

Wracając do tej narracji hipnotycznej: ona jest MAGICZNA! tj. do sporej części zjawisk przydaje się owa magiczna wiara, ustanowienie swojego świata wewnętrznego PONAD, POZA, U PODSTAW I DOOKOŁA zwykłej i codziennej rzeczywistości i postrzegania.

Tu można wprowadzić pewną definicję: MAGIA to "aktorskie" wykorzystywanie NAUKOWYCH teorii "obserwatorów" do uzyskiwania subiektywnie dostrzeganych i określonych i ważnych rezultatów. NAUKA to forma uzgadniania subiektywnych obserwacji.