Serial: Okiem Hipnotyzera
Myśli kłamią. Uczucia Kłamią.

W obrębie swoich rozważań o emocjach i uczuciach wdałem się w odwieczny konflikt. Nie ten oczywisty "EMOCJE vs. MYŚLENIE" (ten jest bardzo złudny i w praktyce go nie ma;)) ale szerszy  "Komunikacja mniejszości z większościami" oraz "Komunikacja kobieca a komunikacja męska". Tradycyjnie zarówno "mniejszościowe", jak i "kobiece" komunikaty są uznawane za bardziej emocjonalne, życzeniowe, a nieprecyzyjne, a nawet roszczeniowe i pełne przemocy.
I jest to konflikt bez rozstrzygnięcia, bazujący na błędzie aktora-obserwatora, czy jak kto woli starożytnej prawdzie pt. punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Tu możemy wprowadzić dwa skrajne poglądy, i obydwa będą czasem użyteczne, a w innych okolicznościach wręcz toksyczne:
-Myśli kłamią (i/lub) Uczucia kłamią. (Obecne w idei: Mapa nie jest terenem. Rzeczywistość nie jest jej sposobem postrzegania). Ten pogląd sprzyja podejściu pt. historia osobista jest fałszywa i jest źródłem wszelakiego nieszczęścia. Metoda sedony (emocje) czy The Work (myśli)Byron Katie mają w siebie to wpisane.  Wielką zaletą tego podejścia jest nastawienie na łamanie schematów, łamanie nawykowego postrzegania świata i narracji z tym związanej.
To jednak ma swoje ciemne strony tj. samo podważanie własnego świata jest stresujące psychofizycznie(ze wszelkimi symptomami stresu).  Te idee stanowią, użyteczne kłamstwo, co jest widoczne jeśli odniesiemy je do samych siebie.
Myśl, że myśli kłamią jest kłamstwem,
Uczucie, że uczucia kłamią jest kłamstwem.
I tu wychodzi ich druga strona tj. umożliwiają długotrwałą zabawę w pomidora z całą resztą świata.

-Myśli są prawdziwe (i/lub) Uczucia są prawdziwe. (obecne w ideach: Mapa jest terenem. Rzeczywistość jest zgodna z jej sposobem postrzegania). Owo przekonanie o słuszności naszych myśli i uczuć jest naturalne dla naszego przeżywania, nawet myśli o tym, że nie mamy słuszności, czy uczucia związane z niedowierzaniem zdają się nam całkiem słusznie prawdziwe. To, co jest najciekawsze, to, że ten pogląd jest nieobecny i istnieje w zasadzie tylko ... w nielicznych technikach terapeutycznych np. Clean Language

Prawda o prawdziwości naszych myśli i uczucie pewności własnych uczuć są rzadkością!

Tu przyjdzie mi się wytłumaczyć, bo ludzie wokół zdają się działać emocjonalnie czy bronić własnej racji. Ja bym te zachowanie przypisał właśnie do "braku pewności, co do myśli" czy "braku pewności, co do uczuć", skutkującym próbą obalenia czy podważenia wszystkich innych wersji świata.
Drugim czynnikiem z tym dla mnie związanym jest niekompletność przeżywania owych myśli i uczuć. Tj. całe moje doświadczenie pokazuje, że uważne, kompletne przeżywanie powoduje coś co można określić doświadczeniem "ich rzeczywistości" pełnego konstruktu "metaforycznego " świata zbudowanego wokół danej idei czy przeżywania. Radość ma swój świat. Smutek ma inny. Idea "Myśli są prawdziwe" ma swój świat. Idea "Myśl jest fałszywa" ma swój świat. "Uczucia są prawdziwe" ma swój świat. A idea "Uczucia są fałszywe" również tworzy własny mikrokosmos przeżywania.   I nagle się okazuje, że wiele owych światów może współistnieć nawet, gdy wydają się, czy są sprzeczne.
Pogląd, że myśli(i/lub)uczucia  są prawdziwe prowadzi do poglądu, że są myśli są fałszywe.
Myśli kłamią. Uczucia kłamią.

C.D.N.