Serial: Sny i wizje
Sanatorium, świat w telefonie

Kategoria: Sny i wizje

Byłam w mieszkaniu u teściowej. Przyszły kobiety i zobaczyłam, że przyszedł znajomy, miał brodę i się zataczał, był pijany. Szykowałam się do wyjścia z tego pokoju. Przyszedł ponownie ten sam znajomy i przyniósł mi prezenty. Był mój syn i przyszła teściowa. Nie chciałam, żeby mój syn poznał tego znajomego. Później jestem w miejscowości sanatoryjnej. Jestem w sanatorium wojskowym, w pokoju z jakąś kobietą. Pokój jest na najwyższym piętrze. Po korytarzu chodzi konserwator i mówi, że musi coś naprawiać. Na korytarzu jest wyjście na taras i drzwi są tam otwarte. Chciałam jej pokazać widok z tarasu, ale dopiero wieczorem, jak miasteczko jest oświetlone. Zobaczyłam salę, gdzie były stoły bilardowe. Na stołach, na zielonym suknie były błyszczące krany. Ja nawet spróbowałam odkręcić jeden z kranów. Zaczęła lecieć czysta woda. Poszłam dalej drogą i okazało się, że jest tam śnieg. Trzeba było przejść przez rzekę. Mostek był zrobiony z przezroczystego lodu. Przeszłam po nim z innymi osobami i musiałam przejść na końcu przez płotek, siatkę metalową. Poradziłam sobie, pokonałam przeszkodę. Znalazłam się przy domu towarowym i weszłam do sąsiada. Powiedziałam, żeby się szykował w podróż, bo będzie jechać bus i powinien się zabrać z innymi. Busik był bardzo ładny w kolorze białym. Sąsiad założył czerwony podkoszulek, miał włosy długie jak Indianin, związane w węzeł. Czekał na busik, nie wiedział do którego ma wejść. Busik odjechał bez niego, zabrał aż 90 osób. Zaczęłam wołać, że nie zabrali jednego człowieka, ale busik nie zawrócił. W telefonie zobaczyłam, że widzę cały świat. Pokazałam komuś, że chcę tylko zobaczyć jedno miasto w telefonie, a pokazuje mi się przez satelitę cały świat.