Serial: Okiem Hipnotyzera
Szamanizm i Pogaństwo - Inne Ja i duchowość

Kategoria: Techniki rozwoju

Witam po zbyt krótkim pobycie w miejscu bez internetu, ale ze wzmożoną obecnością 4 żywiołów. :)
Nawiązanie w tytule do wpisu Wojciecha jest jak najbardziej celowe tj. zamierzam się zająć owymi defektami założycielskimi. Ciężko to nazwać defektem, dla mnie to efekty. Efekty zapotrzebowania wewnętrznego ludzi na INNE JA, oraz kulturowego, mainstreamowego tabu na duchowość oraz tożsamość, czy raczej obsadzenia tej pozycji w życiu i psyche tradycyjną jedynie słuszną drogą.
Już tłumaczę.
O tabu na określanie tożsamości i shapeshifting już pisałem. W wielkim skrócie: Subiektywne określanie tożsamości jest zbyt niepewne i groźne dla ładu grupowego i stawia nas wobec naszych neurologicznych niedoskonałości.
Jestem poganinem czy jestem szamanem - to również formy shapeshiftingu, zmiany codziennej, zwykłej "mainstreamowej" tożsamości.
Tabu na duchowość wydaje się  mniej oczywiste. No w końcu możemy pisać i mówić, co chcemy ? .....  Ta oczywistość tabu ujawnia się jednak przy definiowaniu duchowości: Duchowość to sfera przeżyć związanych z wartościami, i ich wyrazami w świecie wewnętrznym i zewnętrznym. Wartości  to, co uważamy za ważne, a nawet ważniejsze niż nasza tożsamość. I jeśli szybko się wyjaśnia: sfera wartości zajęta jest przez religię (oraz w dużym stopniu kulturowe normy). Panuje religizm. Do tego stopnia, że osoby, które przerzuciły się na drugą stronę, do innego ja - dalej odzwierciedlają ten sam wzorzec. Siła sprzeciwu przenosi te same zachowania w rejon nieświadomości: Ja religijny, Ja religizmem zarażony, nigdy w życiu...lepiej posłuchaj co mówią duchy na ten temat, jak wyglądała stara wiara..Myliłeś się do tej pory, to jest tak i tak.
Wróćmy do naszego szamanizmu i pogaństwa. Do owego nie tu, nie teraz. W warunkach owych tabu tożsamości i duchowość, owe nie tu, nie teraz są wpisane w poszukiwania Innego Ja - tożsamości i duchowości. Inne to znaczy będące nie tu, nie teraz. Siłą rzeczy sugeruję tu, że Zwykłe Ja się nie sprawdza. Nie tyle, że stoi za tym nieudacznictwo życiowe, ale, że owe kulturowe formy wspierania, budowania Ja są opatrzone najczęściej zbyt dużą dawką konfliktu,/psychicznego cierpienia do zniesienia tego przez jednostki bez chwilowej chociaż zmiany na Inne Ja. Zbyt dużo w tym paradygmatu złej rzeczywistości.
Nie tu i nie teraz szamaństwa i poganizmu to raczej forma reklamy i marketingu skierowanego na obszar tych napięć, a nie defekt idei. Niestety jednak idzie za tą formą marketingu powiązanie tych idei i zachowań z nimi związanych, ze wszystkimi innymi zachowaniami Innego Ja czy też przekraczaniem innych tabu...
C.D.N.