Kategoria: Techniki rozwoju

I wyłania się w tym shapeshiftingowym cyklu rozważań motyw Bogów. Tym razem jako postaci do "jednoczenia się", zmiany kształtu. Z tym, że zbyt łatwo zrobić z tego motyw duchów opiekuńczych - co za nieszczęsna nazwa dla owego projektu. Nieszczęsna, bo sugeruje, że chcesz coś od czegoś zewnętrznego. A tu bardziej chodzi o "yidam" związany z umysłem czy Ishta-devata "wybrany obiekt kultu" czy dokładniej INSPIRACJI.
Jak to język determinuje myślenie i percepcję...
Tymczasem wychodzi tu zapomniana czy niedoceniana technika pracy nad sobą, wspierania siebie, za to nieudolnie naśladowana w naszej kulturze przez intytucję patrona czy świętego. Mówię nieudolnie, bo w takich warunkach gubi się 80% racjonalnego oddziaływania tego podejścia.
A ma ono zastosowanie praktyczne:
Np.Pomyślmy sobie o kimś praktykującym skok o tyczce, kto z jednej strony pracuje z jakimś zostając przy zwierzętach mocy "sprinterem" ( gepard), a z drugiej strony "ptakiem"(gołąb). Na różne sposoby rozwija celowo te wewnętrzne relację.
W takim układzie szczytowa forma i osiągnięcia stają się ucieleśnione i zakotwiczone w dwóch konkretnych postaciach: naturalnie jest się w sprincie "gepardem" czy w locie "gołębiem".  Owe chwile najlepszych osiągnięć nie tylko stają się abstrakcyjnym wynikiem, sukcesem do osiągnięcia, planem na przyszłość. Nie są przypływami edndorfinowego haju czy "flow".  Są drogą do samego siebie, odczuwania w pełni kim się jest, czy samopotwierdzenia. I to oddziaływanie rozciąga się poza trening, na inne sfery życia pozwalając z nich z automatu czerpać siłę do osiągnięć sportowych. Bycie bardziej "gołębiem" np. w relacjach, umożliwia skakanie coraz wyżej :)
Cokolwiek owo bycie gołębiem oznacza ...

Tak sobie dumam, taką żywą psychicznie instytucję totemu warto przywrócić i wprowadzić do powszedniego obiegu.