Kategoria: Techniki rozwoju

Ciąg dalszy rozważań o psychologii eko-społeczności. Tj idei transparentności uczuć i przeżyć psychicznych.
Choć z samej natury nasza intymność jest złudzeniem, to co innego dzieje się gdy z tego złudzenia jesteśmy obdarci. Faktycznie tutaj ratunkiem jest rozładowywanie napięć metodą grupowej czy indywidualnej terapii, facylitacji czy jakkolwiek to nazwać.
Oczywistą totalitarność tego rozwiązania pominę. Tu nie mam zastrzeżeń, gdy wiadomo na co się piszemy a rozsądne zawężanie dostępnych wyborów nie jest głupie,  może ułatwić życie i być stymulujące.
Niestety największy paradoks dotyka społeczność w której naczelną zasadą jest transparentność. Pisałem o tym we wpisie: Altruizm jest głupi. Chodzi o rozbieżności pomiędzy strategią deklarowaną a wygrywającą. W takich warunkach naturalną strategią staje się nie postępowanie altruistyczne, ale hm, egoistyczne. Tajność własnych reguł i ich agresywność staje się pożądana tj dobrze umotywowana i wspierana społecznie. Im lepiej udaje ci się ukryć swoje intencje tym więcej cukierków dostajesz.
Połączmy to z głupotą demokracji i daniem jej narzędzia pt. terapia i otrzymujemy psychiatryczną opresję. tj. niezależnie od eufemizmów, działania niezgodne z bieżącym nurtem grupy są zwalczane z siłą wodospadu (tj. przemocą psychiczną).
To jest główna przyczyna i mechanizm procesów w których najfajniejsze, idealistyczne i terapeutyczne grupy staczają się w otchłań totalnego dna i sekciarstwa.
Głupota demokracji polega tutaj na ślepej plamce pt. nadsterowność, postępującej korupcji. To dobrze umotywowane (a więc również utajnione) mniejszości przejmują władzę dzięki manipulacji zdaniem większości. Przez utajnienie nie mam na myśli spiskowych teorii dziejów, ale modulowanie przekazu i środków owego wyrazu. Nadsterowność demokracji to próba totalitarnego narzucenia demokratycznego światopoglądu.
Tu widzę kolejny paradoks sprzeciwu: odchodząc od mainstreamu w rezultacie wspiera się sytuacje, które odrzucało się w owym mainstreamie np. patologizację zachowań.
Jak się połączy to z paradygmatem terapeutycznym niestety wychodzą z tego kwiatki naiwności. Główny z tych kwiatków, karze wierzyć, że osoby mające odmienne cele, nawyki, idee porzucą je pod wpływem terapeutycznego wpływu kochającej społeczności. No F... Way. Niestety to nie działa w ten sposób (przynajmniej nie na masową skalę, tego dowodzą długie lata doświadczeń tzw. tfu resocjalizacji), odruchem jest wykorzystanie terapeutycznych metod dla realizacji własnych celów, przeciw społeczności.
Streszczając taki przydługi wywód: taka tolerancyjna, przejrzysta społeczność naturalnie hoduje sobie psychopatów mających owe idee głęboko w  ...