Wielbcie mnie! - Mówi Bóg-Demon JA – i zadziwiająco mała część ludzkości jest w stanie tego dokonać, wykupić się przez spełnienie tego trudnego polecenia. W rezultacie JA zaczyna działać jako demon, zupełnie jak dziecko usiłujące zwrócić na siebie uwagę i coś wymusić – zaplątanie w Zombieland w połowie daje się określić „Dziecinada”, druga połowa podpada pod kanciastość rzeczywistości i „C’est la Vie!”.

Samouwielbienie jest trudne z trzech powodów:

1.       Braku koordynacji czasoprzestrzennej tj. spojrzenia na całość życia. Czytaj: Trzeba pokochać, to co było, jest i będzie. To można określić jako brak Humoru.

2.       Trudności w pokochaniu ludzi dookoła tj. bez uczynienia innych realnymi i uwielbienia dla nich, swoje JA – i jego życie czyni się nierealnym. To można określić jako brak Miłości.

3.       Trudności w uwielbieniu zbyt kanciastej i ostrej, kaleczącej rzeczywistości. To można określić jako brak Mocy.

Ostatnie dwie pozycje to utrata pozycji stania po stronie ludzi i rzeczywistości, pierwsze to utrata relacji z boskim ciałem Ja.

Czwarty powód też istnieje i jest bardziej prozaiczny – brak czasu na naukę, wiedzy, umiejętności - jak to zrobić i jak się tego nauczyć. Jak ze wszystkimi życiowymi umiejętnościami – najszybciej uczymy się ich od innych, a źródeł tajemnej sztuki uwielbienia JA jest niewiele.  By spełnić wymagania boga-demona JA pozostaje przeważnie samodzielna nauka -   poleganie na mądrości wizji.

Na całe szczęście komunikaty od wizji są tu wyraźne:

1. Fantazjujesz nt. bycia Boską i(lub) Demoniczną postacią.

2. Jakieś miejsce w wyobraźni staje się szczególne, ważne, znaczące

3. Pojawia się fiksacja na pewnych symbolach.

Pozostaje rozwinąć tą fantazję, podążyć za logiką i wskazówkami wizji, dowiedzieć się czegoś więcej o tym Bogu-Demonie JA i jego żądaniu: Wielbcie mnie!

Może to nie takie trudne ?

C.D.N.