Serial: Auto-promo Taraki
Ucieczka od oryginalności

Kategoria: Pytania i granice

Co do tego, co pisał niedawno Marcin Hładki w Obłęd w każdym kiosku: Być może, mamy skłonność do przesadzania z tą ludzką indywidualną niepowtarzalnością i oryginalnością. Zdaje się, że jest to idea nowa i dla większości męcząca. Całe zjawisko mody, masowości i sterowania zachowaniami przez media i reklamę ma u podstaw to, że ludzie nie chcą się za bardzo miedzy sobą różnić i raczej wolą być podobni do siebie. Jak Fromm pisał o ucieczce od wolności (która to wolność dla wielu jest zbyt dużym obciążeniem, czymś zbyt wyżyłowanym), tak jest coś takiego, jak ucieczka od oryginalności.  Dzieci, młodzież wcale nie chcą być oryginalne - i raczej własną oryginalność odbierają jako zagrożenie! - tylko chcą upodobnić się do atrakcyjnego wzorca. (Problem jest dopiero wtedy, kiedy ten wzorzec nie podoba się rodzicom.) To o czym pisze Marcin, to UPRZEMYSŁOWIENIE podsuwania wzorców. Które przestało być zajęciem rodzinno-wioskowym, stało sie przemysłowe, systematyczne i globalne. Ale tylko skalą się różni od tego, co wcześniej, a nie istotą. Kiedyś czytałem o Rzymianach, że ich siłą była (jakoś przypadkiem osiągnięta) standaryzacja ich społeczeństwa, jeszcze na etapie, kiedy Państwo Rzymskie było jednym miastem plus przysiółki. Byli podobni do siebie psychicznie, więc jeden drugiego łatwo zastępował na wojnie, w dowodzeniu i przy władzy, nie byli więc zależni od kapryśnego rozkładu talentów w rządzących dynastiach i elitach (jak gdzie indziej) - dlatego ich społeczny organizm był bardziej niż inne niezawodny. Zapewne dla nas byliby nudni i tępi. - Do przemyślenia.