Heurystyka dostępności, heurystyka reprezentatywności

Rozpędziłem się z wskazywaniem palcem na cztery skrajności, jako źródła religizmów. Monizm, Dualizm, Nihilizm i Eternalizm - tworzą dające się wyodrębnić postawy (para)religijne, ale mechanizm wkrętów jest dużo prostszy. Słyszymy, co chcemy... więc, skoro czegoś słuchamy, to chcemy, prawda?

Poważniej:

Efekt czystej ekspozycji... z każdym powtórzeniem psycho-ezo-bełkot brzmi sensowniej, a świat do niego się dopasowuje w miarę działania heurystyki dostępności i reprezentatywności.

Dodajmy naładowany język stymulujący emocjonalne poruszenie i rozwodnijmy mową łasicy tematy niekomfortowe. W ten sposób zacznie działać heurystyka dostępności i pojawi się więź z grupą i jej presja będzie modyfikowała wspomnienia. 

W skrócie:

Nieważne, co mówię, byle coś powiedzieć... (nihilizm)

Nieważne, co mówię, byle brzmiało znajomo... (monizm)

Nieważne, co mówię, byle brzmiało poważnie... (eternalizm)

Nieważne, co mówię, byle mówić to samo, co reszta... (dualizm)